بحران کاهش تنش و سرگردانی (فرار)¶
شماره های اضطراری بر اساس کشور متفاوت است. این صفحه از 911 استفاده میکند که شماره مربوط به ایالات متحده و کانادا است. بسیاری از کشورهای دیگر از 112، 999 یا شماره دیگری استفاده می کنند. شماره کشور خود را پیدا کنید.
دو بحران اضطراری اغلب بر کودکان، نوجوانان و بزرگسالان اوتیستیک تأثیر میگذارند: فروپاشی حاد حسی یا عاطفی (شامل خاموش شدن در اوتیسم) و سرگردانی یا فرار، پیچ خوردن یا دور شدن از یک خانه، مدرسه یا محیط عمومی امن. در طی یک فروپاشی اوتیسم، سیستم عصبی مرکزی فرد به طور کامل تحت فشار بیش از حد حسی یا شناختی قرار میگیرد و باعث واکنش عصبی غیرارادی جنگ-فرار یا انجماد میشود. درمان بحران مانند یک عصبانیت عمدی رفتاری، با فریاد زدن، تهدید به تنبیه، ازدحام کردن فرد، یا استفاده از محدودیت فیزیکی مستعد، به شدت پریشانی را تشدید میکند و خطر آسیب فیزیکی یا خفگی وضعیتی را به همراه دارد.
حتی فوریتر سرگردانی اوتیسم (فرار) است که تقریباً نیمی از کودکان اوتیستیک را حداقل یک بار پس از 4 سالگی تحت تأثیر قرار میدهد. طبق تحقیقات مرگومیر از انجمن ملی اوتیسم و آژانسهای بینالمللی جستجو و نجات، *غرق شدن تصادفی 71 تا 91 درصد از تمام کودکان اوتیستیک را تشکیل میدهد، زیرا بسیاری از حوادث مرگبار کودکان در سرگردانی هستند. به شدت به درخشش بصری و بازخورد حسی آرام بخش آب کشیده شده است در حالی که آگاهی کمی از عمق، سرما یا خطر دارد. در صورت ناپدید شدن یک فرد مبتلا به اوتیسم یا غیرحرفهای، **هر آب در فاصله 800 تا 1600 متری (0.5 تا 1 مایل) باید ابتدا جستجو شود و همزمان با 911 / 112 / 999 تماس بگیرید **.
همین الان این کار را بکن¶
- **اگر کودک یا بزرگسال اوتیسمی گم شده است (فرار)، فوراً با 911 / 112 / 999 تماس بگیرید و ابتدا همه خطرات آب را جستجو کنید **: 15 دقیقه منتظر نمانید تا خودتان خانه را بی سر و صدا جستجو کنید. فوراً با شماره اضطراری محلی خود تماس بگیرید (911 در ایالات متحده و کانادا، 112 در اتحادیه اروپا، 999 در انگلستان؛ رجوع کنید به شماره های اضطراری"افراد ناپدید شده مبتلا به اوتیسم، خطر غرق شدن زیاد، به نام خود پاسخ نمی دهد" و هر بزرگسال موجود را برای بررسی استخرها، حوضچه های نگهداری، نهرها، کانال ها، زهکش های طوفان، دریاچه ها و جکوزی ها در فاصله 400 تا 800 متری (0.25 تا 0.5 مایل) ابتدا بفرستید.
- در طول یک بحران حاد حسی، محیط را پاک کنید و صحبت نکنید: اطرافیان را به عقب ببرید، چراغ های فلورسنت روشن بالای سر را کم کنید، تلویزیون های با صدای بلند، موسیقی یا آلارم ها را خاموش کنید و کلمات گفتاری خود را تا 90 درصد کاهش دهید. وقتی فردی در فشار عصبی قرار دارد، سؤالات شفاهی ("چرا این کار را می کنی؟ آرام باش و از کلماتت استفاده کن") مانند صدای ساکن به نظر می رسد و سوخت را روی بحران می ریزد.
- از سر و بدن فرد با استفاده از موانع نرم به جای نگه داشتن آنها محافظت کنید: اگر فرد با سر به زمین یا دیوار سخت می کوبد، یک بالشتک ضخیم مبل، بالش، پتوی تا شده یا تشک ورزشگاه را بین سر و سطح سخت قرار دهید و مبلمان تیز را از آنها دور کنید.
- هرگز از مهارهای مستعد (صورت رو به پایین) استفاده نکنید یا روی کمر، قفسه سینه یا گردن شخص وزن نگذارید: سنجاق کردن کودک یا بزرگسالی که در حال تقلا است به صورت رو به پایین روی زمین حرکت دیافراگم را محدود می کند و باعث خفگی موضعی و ایست قلبی ناگهانی در عرض چند دقیقه می شود.
- **ابزارهای تنظیم حسی قابل پیشبینی و کم انگیختگی را بیصدا ارائه دهید **: هدفونهای کاهشدهنده صدا، عینک آفتابی، یک پتوی سنگین یا بالش سنگین، یا یک فضای تاریک و آرام چادر/کمد را در دسترس بازو قرار دهید، بدون اینکه فرد مجبور شود آنها را لمس کند، و به آرامی در فاصله 1.5 یا 2 فوتی زیر سطح چشمهای بدن خود (5 متر) بنشینید.
- اگر امدادگران پزشکی یا پلیس اورژانس در حین بحران آمدند، قبل از ورود به اتاق با آنها بیرون ملاقات کنید: با آرامش به افسران جلوی در بگویید: "فرزند/عضو خانواده من اوتیستیک است و دچار فروپاشی حسی غیرخشونت آمیز است. چشمک زدن آژیرها، فریاد زدن دستورات، یا گرفتن بازوهایشان باعث می شود که فرد آرام آرام آرام قدم را به آنها وارد کند و وحشت شدیدی به آنها وارد کند. تنظیم کردن.»
flowchart TD
A["اورژانس اوتیسم شناسایی شد"] --> B{"آیا شخص مفقود شده است (فرار) یا دچار بحران شده است؟"}
B -- "مفقود شده / پیچ و مهره دور (فرار)" --> C["فوراً با 911 / 112 / 999 تماس بگیرید: 'فرد اوتیستیک گم شده: ابتدا آب را جستجو کنید'"]
C --> D["به طور همزمان بزرگسالان را برای بررسی هر استخر، حوض، نهر، کانال و جاده در 800 متری (0.5 مایل) اعزام کنید."]
D --> E["نقاط مخفی محصور (تنه خودرو، سوله، لوازم خانگی) را بررسی کنید و GPS / ردیاب رادیویی را فعال کنید"]
B -- "ذوب یا خاموشی حاد حسی" --> F["اطرافیان را پاک کنید، اشیاء خطرناک را بردارید و سطوح سخت را با بالش بپوشانید."]
F --> G["زبان گفتاری را به صفر یا دو کلمه تضمین کنید و نورهای پایین / نویز را کاهش دهید"]
G --> H{"آیا خود آسیبی یا خطر فوری تهدید کننده زندگی وجود دارد؟"}
H -- "خیر" --> I["2 متر (6 فوت) فضای شخصی بدهید، زیر سطح چشم بنشینید و ابزارهای حسی را بی صدا ارائه دهید"]
H -- "بله" --> J["از موانع بالشتک نرم برای جلوگیری از ضربه استفاده کنید. هرگز از مهار رو به پایین (مستعد) استفاده نکنید"]
بخش 1: درک بحران در مقابل خشم در برابر خاموش شدن اوتیسم¶
خطرناکترین اشتباهی که یک والدین، معلم، تماشاچی یا افسر پلیس میتوانند مرتکب شوند این است که یک تحلیل اوتیسم را بهعنوان یک بدخوی رفتاری خراب یا نافرمانی عمدی تشخیص دهند. از آنجایی که علت اصلی عصبی کاملاً متفاوت است، روشهای استاندارد والدینی که برای عصبانیت استفاده میشوند (مانند توبیخهای قاطع، درخواستهای تماس چشمی، عواقب یا نادیده گرفتن نیازهای پریشانی کودک) به طور تصاعدی بحران اوتیسم را بدتر میکنند.
مقایسه بالینی: عصبانیت رفتاری در مقابل بحران اوتیسم در مقابل خاموشی اوتیسم¶
| ویژگی | عصبانیت رفتاری هدفمند | فروپاشی حسی / عاطفی اوتیسم | خاموش شدن اوتیسم ("یخ زدن / فروپاشی واگ پشتی") |
|---|---|---|---|
| وضعیت عصبی زمینه ای | قشر جلوی مغز آنلاین می ماند: کودک نتیجه خاصی می خواهد (اسباب بازی، آب نبات، تماشای صفحه نمایش، اجتناب از انجام کارهای روزمره) و از رفتار پر سر و صدا به عنوان مزیت استفاده می کند. | ربایش سیستم عصبی خودمختار (جنگ یا گریز آمیگدال): اضافه بار تجمعی حسی، اجتماعی یا شناختی بیش از ظرفیت پردازش مغز است. | ** بی حرکتی پاراسمپاتیک ("یخ زدن / خاموش شدن") **: اضافه بار شدید باعث می شود سیستم عصبی ترمز اضطراری را بکشد و پاسخ های بیرونی را خاموش کند. |
| آگاهی مخاطبان و ایمنی | بالا: بررسی می کند که آیا بزرگسالان در حال تماشا هستند یا خیر. معمولاً از صدمه زدن جدی به خود اجتناب می کنند. در صورت اجابت تقاضا فورا متوقف می شود. | صفر: مهم نیست چه کسی تماشا می کند. کنترل اجرایی خود را از دست داده است و نمی تواند متوقف شود، حتی اگر آنچه را که در ابتدا خواسته اند، داده شود. خطر بالای خود آسیبی تصادفی | ** درونی شده**: ممکن است فرد جدا شده، بی حرکت، در زیر میز جمع شده، خیره شده یا کاملاً ناتوان به نظر برسد (لالی موقعیتی). |
| علائم هشدار دهنده ("مرحله غرش") | مشاجره، مذاکره، ناله کردن، پا زدن در حین تماشای واکنش مراقب. | قدم زدن، پوشاندن گوش ها/چشم ها، افزایش تحریک کردن (تکان دادن، تکان دادن دست، صدا دادن)، اکوالالیا، برافروختگی پوست، عرق کردن، یا تلاش برای فرار از اتاق. | حرکات آهسته، زمزمه های رباتیک یا تک کلمه ای، حالت افتادگی، عقب نشینی به گوشه ها، خستگی مفرط، ناتوانی در پاسخ به سوالات ساده. |
| اثر پاداش ها، تهدیدها یا "از کلمات خود استفاده کنید" | هنگامی که مرزها مشخص شد، می تواند خشم را کوتاه یا پایان دهد. | بحران را بدتر و طولانی تر می کند: مغز نمی تواند زبان گفتاری را پردازش کند یا عواقب آتی را در طول یک طوفان خودمختار بسنجید. | باعث عقبنشینی عمیقتر میشود: نیاز به تماس چشمی یا مجبور کردن فرد به صحبت در هنگام خاموشی باعث درد شدید عصبی و وحشت میشود. |
| پاسخ اضطراری ایمن | تنظیم مرز آرام و ثابت بدون پاداش به طغیان. | تشدید کم برانگیختگی: کاهش حسی رادیکال، سکوت، بالشتک/فضا فیزیکی و حداکثر 1 تا 2 ساعت استراحت پس از ریکاوری پس از ذوب. | ** پناهگاه آرام**: یک فضای کم نور، ساکت، یک پتوی گرم یا یک آیتم وزن دار، نیازهای کلامی صفر، و ارتباط متناوب (متن/کارت) را فقط در صورت آماده بودن فراهم کنید. |
بخش 2: تنش زدایی گام به گام کم برانگیختگی در طول یک بحران حاد¶
رویکرد برانگیختگی کم که توسط روانشناس بالینی پروفسور بو هیلسکوف الون پیشگام و توسط انجمن ملی اوتیسم (بریتانیا) و متخصصان بحران اوتیسم در سراسر جهان تأیید شده است، بر تنظیم زبان بدن خود و محیط حسی اطراف تمرکز دارد تا سیستم عصبی فرد مبتلا به اوتیسم بتواند با خیال راحت از مبارزه خارج شود.
مرحله 1: "مرحله غرش" را قبل از نقطه اوج بگیرید¶
فروپاشی به ندرت از هیچ اتفاقی می افتد. آنها نتیجه ** روی هم ریختن ماشه** هستند («سطل استرس» که در طول ساعت ها به دلیل خراش لباس، زمزمه فلورسنت، تغییر برنامه، راهروهای شلوغ، گرسنگی، یا ماسک زدن پر می شود). هنگامی که نشانه های زودهنگام، پوشاندن گوش ها، پرسش های مکرر، قدم زدن، تکان دادن سریع یا تحریک پذیری ناگهانی را مشاهده کردید، تمام خواسته های غیر مهم را فوراً رها کنید و قبل از سرریز شدن سطل، فرد را به یک خروجی آرام یا فضای استراحت حسی منتقل کنید.
مرحله 2: اگر انحلال شروع شده است، "پروتکل کم برانگیختگی" را اجرا کنید¶
پس از شروع فروپاشی، تنها هدف شما ایمنی فیزیکی و هماهنگی عاطفی است، تدریس یا سخنرانی 100 درصد خارج از جدول است:
- ** یک محیط ایمنی 2 متری (6 فوتی) ایجاد کنید و مخاطب را حذف کنید **:
- اشیایی را که ممکن است پرتاب شوند یا زمین بخورند (شیشه، صندلی، اسباب بازی های سخت) را از دسترس خارج کنید.
- اگر در یک فروشگاه مواد غذایی، فرودگاه یا پیاده رو هستید و غریبه ها خیره شده اند یا توصیه های ناخواسته ای را برای والدین ارائه می دهند، هرگز فرد مبتلا به اوتیسم را در زمانی که در اوج بحران آب است مجبور نکنید حرکت کند، مگر اینکه آن نقطه از نظر فیزیکی خطرناک باشد (مانند گذرگاه خیابان). درعوض، برای محافظت از حریم خصوصی اعضای خانواده خود به جمعیت پشت کنید، یا یک کارت اطلاعات اوتیسم از پیش چاپ شده را به تماشاگر بدهید ("عضو خانواده من اوتیستیک است و دچار مشکل بیش از حد حسی است. بهترین راهی که می توانید به ما کمک کنید این است که به ما فضایی آرام بدهید و به راه رفتن ادامه دهید. متشکرم.").
- ** اجرای "قاعده سکوت" (صفر سؤال، صفر دستور) **:
- در طول یک بحران، نواحی زبان بروکا و ورنیکه در مغز به طور موقت آفلاین هستند. پرسیدن "مشکل چیست؟"، "آب می خواهی؟" یا "به من نگاه کن و نفس عمیق بکش" مغز پربار فرد را وادار می کند تا نحو پیچیده شنیداری را رمزگشایی کند و باعث خشم یا وحشت فوری می شود.
- کاملاً ساکت بمانید یا از حداکثر 2 یا 3 کلمه آهسته و آرام که با صدایی گرم و آهسته هر چند دقیقه یکبار گفته می شود استفاده کنید: "تو در امان هستی." "من اینجا هستم." *"زمان خودت را بگیر."
- وضعیت بدن غیر تهدید کننده را اتخاذ کنید:
- هرگز با بازوهای روی هم، دست روی باسن یا شانه ها به سمت جلو، مستقیماً بالای سر فردی که در حال آب شدن است بالا نروید. برای مغزی که در حال جنگ یا گریز است، وضعیت ایستاده از جلو به نظر یک حمله فیزیکی قریب الوقوع است.
- به جای رو در رو در زاویه 45 درجه بایستید یا بنشینید، خود را زیر سطح چشم آنها پایین بیاورید (روی زمین یا روی صندلی در فاصله 2 متری بنشینید)، دستان خود را باز نگه دارید و در دامان خود قابل مشاهده باشید، و از تماس مستقیم و طولانی چشمی خودداری کنید.
- محافظت در برابر رفتار آسیبرسان به خود (SIB) با استفاده از محافظ نرم:
- اگر کودک یا بزرگسال اوتیسمی سر خود را به زمین، دیوار یا مبلمان میزند، هرگز مچ دست او را نگیرید یا سرش را با دستان خالی به پایین نینجانید. چنگ زدن به اندام های فرد در طول بحران حسی، یک مبارزه وحشتناک بازتابی را برای رهایی ایجاد می کند و هر دوی شما را مجروح می کند.
- در عوض، سطح را محافظت کنید، نه شخص: یک بالشتک ضخیم نیمکت، تشک یوگا، بالش مموری فوم یا کت زمستانی تا شده را بین سر/مشت و دیوار یا زمین قرار دهید. اگر مچ دست یا دست خود را گاز می گیرند، به آرامی یک لوله سیلیکونی جویدنی ایمن، یک دستمال شستشوی تمیز تا شده یا گوشه بالش نرم به او بدهید.
خطر تهدید کننده زندگی: هرگز از پتوهای نگهدارنده (رو به پایین)، نگهدارنده سبد یا پتوهای سنگین به عنوان تله استفاده نکنید.
دهها کودک، نوجوان و بزرگسال اوتیستیک به دلیل خفگی موضعی و فشاری پس از اینکه مراقبان خوشنیت، کارکنان مدرسه یا امدادگران اورژانس آنها را روی زمین نگه داشتهاند، جان خود را از دست دادهاند.prone restraintروی کمر یا شانه های خود زانو زدند، نیم تنه خود را روی زانو به جلو جمع کردند (seated hyperflexion) یا آنها را محکم داخل یک پتوی سنگین یا تشک بدنسازی ("پیچیدن بوریتو") بپیچید تا نتوانند قفسه سینه خود را باز کنند. هنگامی که فردی در حال تهویه بیش از حد است و در هراس دست و پنجه نرم می کند، نیاز به اکسیژن او بسیار زیاد است. حتی فشار خفیف روی قفسه سینه یا شکم مانع از حرکت دیافراگم می شود. هرگز کسی را رو به پایین نگیرید، هرگز وزن بدن را روی نیم تنه یا گردن قرار ندهید، و هرگز فردی را داخل پتوی وزن دار نغلتانید یا سنجاق نکنید. پتوهای وزن دار باید فقط* زمانی استفاده شوند که فرد بتواند آزادانه پتو را در هر ثانیه از روی خود فشار دهد.
مرحله 3: پشتیبانی از "مرحله بازیابی / خماری"¶
وقتی فریاد، گریه یا کوبیدن متوقف شد، آسیب شدن تمام نشده است. این فرد به تازگی موج عظیمی از آدرنالین و کورتیزول را تجربه کرده است که او را در یک "خماری اوتیسم" شکننده قرار داده است (مرحله خستگی) که در آن حتی یک تقاضای کوچک نیز می تواند در عرض چند ثانیه مجدداً یک ذوب دوم را آغاز کند:
- یک لیوان آب همراه با نی، یک اتاق کم نور آرام، و وسیله راحتی مورد علاقه آنها یا ویدیوی تکراری با علاقه خاص ارائه دهید.
- **از آنها نخواهید که عذرخواهی کنند، فوراً یک آشفتگی را تمیز کنند، یا در مورد "آنچه اتفاق افتاده" ** برای حداقل چندین ساعت (یا تا روز بعد) صحبت نکنید. بسیاری از افراد اوتیستیک فراموشی نسبی را در طول اوج فروپاشی تجربه میکنند و پس از آن احساس شرمندگی میکنند. با گرمی و اطمینان بی قید و شرط با آنها ملاقات کنید.
قسمت 3: سرگردانی و فرار اوتیسم (اورژانس جستجوی آب اول)¶
در اصطلاح بالینی، **فرار ** (سرگردان یا پیچ) زمانی رخ می دهد که یک فرد اوتیستیک یک فضای تحت نظارت و امن را بدون آگاهی مراقب ترک کند. برخلاف سرگردانی زوال عقل در بزرگسالان مسن که ناشی از از دست دادن حافظه و بیحسی است، سرگردانی اوتیستیک معمولاً هدفدار یا حسی است: دویدن به سمت چیزی جذاب (برکهای درخشان، قطار در حال عبور، پارک مورد علاقه) یا دور شدن از سر و صدای طاقتفرسا، استرس یا خواستهها.
flowchart TD
A["کشف ناپدید شدن کودک یا بزرگسال اوتیسم"] --> B["دقیقه 0: فوراً با 911 / 112 / 999 تماس بگیرید (دوره انتظار صفر)"]
B --> C["به توزیع کننده بگویید: 'افراد گمشده مبتلا به اوتیسم: نیازهای غیرحسی/حسی: ابتدا تمام آب را جستجو کنید'"]
C --> D["دقیقه 1 تا 10: فوراً جارو آب 360 درجه و خطر"]
D --> E["اولویت 1: حیاط خلوت و استخرهای همسایه (حتی سرپوشیده)، حوضچه ها، نهرها، حوضچه های نگهداری، زهکش های طوفان"]
D --> F["اولویت 2: جاده های پرسرعت، مسیرهای فعال راه آهن / مترو، و سایت های ساختمانی"]
D --> G["اولویت 3: فضاهای بسته (ماشین های گرم / صندوق عقب، ماشین لباسشویی، سوله، فریزر عمیق)"]
E --> H["نصب هشدار همسایه: از هر همسایه در فاصله 800 متری (0.5 مایلی) بخواهید فورا استخر و حیاط خود را بررسی کند."]
F --> H
G --> H
H --> I{"فردی در آب پیدا شد یا پاسخگو نیست؟"}
I -- "بله" --> J["نجات ایمن و شروع فوری تنفس های نجات + فشرده سازی قفسه سینه (CPR)"]
I -- "خیر" --> K["عکس اخیر، لباس دقیق، جاذبه های حسی و عبارت آرامش بخش را به پلیس ارائه دهید"]
چرا سرگردانی اوتیسم یک اورژانس پزشکی 911 "واتر اول" است؟¶
داده های مطالعه شده توسط آکادمی اطفال آمریکا (AAP) و انجمن ملی اوتیسم (NAA) چهار واقعیت مهم را نشان می دهد که هر والدین و اولین پاسخ دهنده باید بدانند:
- 49 درصد از کودکان اوتیستیک حداقل یک بار بعد از 4 سالگی سعی می کنند از آنها فرار کنند و بیش از یک سوم از افرادی که سرگردان هستند هرگز یا به ندرت قادر به بیان نام، آدرس یا شماره تلفن خود به صورت شفاهی نیستند.
- غرق شدگی باعث 71 تا 91 درصد تمام پیامدهای کشنده می شود: کودکان و بزرگسالان اوتیسمی که فرار می کنند به طور نامتناسبی به سمت آب، استخرهای حیاط خلوت، حوضچه های نگهداری آب تیره طوفان، کانال های زهکشی، رودخانه ها و سواحل کشیده می شوند و اغلب بدون لباس کامل وارد آب می شوند.
- **بسیاری از افراد اوتیستیک وقتی جستجوگران نام خود را فریاد می زنند پاسخ نمی دهند **: همچنین، اگر جستجوگران با فریاد بلند، سوت زدن، پارس کردن سگ ها یا چراغ قوه های درخشان در میان جنگل بدوند، یک فرد اوتیستیک که ترسیده یا غرق شده است، اغلب ** فعالانه در داخل فضاهای تنگ و تاریک، ماشین های پرتقال، ماشین ها و ماشین ها پنهان می شود. کمدها) برای فرار از سر و صدای ترسناک.
- درد کمرنگ و درک سرما: بسیاری از افراد اوتیستیک آستانه درد بالا یا شنود تغییر یافته دارند (توانایی احساس سیگنال های داخلی بدن مانند سرمای یخبندان، گرمای شدید یا کم آبی)، به این معنی که ممکن است در آب یخ زده غوطه ور بمانند یا به وسیله نقلیه پارک شده سوزان بدون گریه بالا بروند.
15 دقیقه اول: چک لیست جستجوی دقیق فرار¶
اگر در خانه، پارک، محل کمپینگ یا فروشگاه میچرخید و کودک مبتلا به اوتیسم یا یکی از اعضای بزرگسال خانواده شما از بین رفته است، این مراحل را به طور همزمان انجام دهید:
- 1. با 911 / 112 / 999 در دقیقه صفر تماس بگیرید: اگر فرزندتان فقط 2 دقیقه از دید شما دور بوده است، هرگز از تماس با اورژانس خجالت نکشید. قانون فدرال در ایالات متحده (قانون سوزان، 34 U.S.C. § 41307، و قانون ملی کمک جستجوی کودک) اکیداً سازمان های مجری قانون را از اجرای هر دوره انتظار قبل از گرفتن گزارش کودک گمشده یا فرد در معرض خطر و وارد کردن آنها در پایگاه داده مرکز اطلاعات ملی (NCrim) FBI (NCrim National) منع می کند.
- 2. به 911 Dispatcher "4 واقعیت حیاتی اوتیسم" را بدهید:
- "فرزند [سن] ساله من / عضو خانواده [نام] گم شده و مبتلا به اوتیسم است."
- "آنها [غیر صحبت می کنند / کمتر صحبت می کنند] و وقتی نامشان را صدا می زنید پاسخ نمی دهند و ممکن است فرار کنند یا از آژیرهای بلند یا یونیفرم ها پنهان شوند."
- "آنها به شدت به سمت [آب/قطار/ترافیک/سگ ها/آسانسور] کشیده شده اند. لطفاً به افسران گشت پاسخ دهنده دستور دهید ابتدا هر استخر، حوض و بدنه آبی را در فاصله 800 متری (0.5 مایلی) جستجو کنند."
- "آنها [رنگها/کفشهای دقیق] را پوشیدهاند و [GPS پوشیدنی / فرستنده رادیویی Project Lifesaver / AirTag] را حمل میکنند."
- **3. جستجوی فیزیکی هر آب در فاصله 800 متری (0.5 مایلی) **:
- **ابتدا استخر، جکوزی، وان و حوض تزئینی خود را بررسی کنید **، حتی اگر پوشش خورشیدی یا پوشش ایمنی استخر روشن باشد (کودک می تواند زیر پوشش شناور بلغزد و از سطح نامرئی شود). پوشش را کاملاً به عقب بکشید تا بتوانید هر گوشه از کف استخر را ببینید.
- به سمت حیاط خلوت همسایگان خود بدوید: فقط به درب ورودی نکوبید و اگر کسی جواب نداد آن را ترک نکنید. بپرید یا دروازه را باز کنید تا استخر، ترامپولین و آلونک حیاط خلوت همه همسایه ها را بازرسی کنید و برای همسایه های بیرون فریاد بزنید: "کودک اوتیستیک من گم شده است، لطفاً همین الان استخر حیاط خلوت و آلونک خود را بررسی کنید."
- برکه های نگهدارنده، نهرها، خندق های زهکشی و فاضلاب های طوفانی را بررسی کنید: در کناره ها قدم بزنید و به دنبال رد پا در گل، کفش های شناور یا لباس بگردید.
- **4. جستجوی دقیق «نقاط پنهان حسی» در داخل و اطراف خانه **:
- کودکان اوتیسمی که به دنبال ورودی حسی با فشار عمیق یا تاریکی آرام هستند، اغلب به فضاهای بسته کوچکی میروند که در آن جستجوی معمولی از روی آنها عبور میکند: داخل ماشینهای پارک شده و صندوق عقب ماشین (ماشینهای قفل شده خود و ماشینهای همسایههای باز شده را فوراً بررسی کنید تا از گرمازدگی کشنده جلوگیری شود)، داخل دربهای جلویی یا داخل رختخوابها در پشت ماشین لباسشویی و داخل لباس*ها. سطل های ذخیره سازی، داخل توده های لباسشویی کمد، داخل سوله های حیاط خلوت، یا زیر عرشه های ایوان.
- 5. در یک فروشگاه خردهفروشی، مرکز خرید، فرودگاه، یا پارک موضوعی، درخواست فوری قفل کردن محیطی «Code Adam» کنید:
- در راهروها به تنهایی پرسه نزنید. نزدیکترین کارمند یا نگهبان را بگیرید و بگویید: "با یک کد آدام (کودک گمشده مبتلا به اوتیسم) تماس بگیرید و همه درهای خروجی و خروجی پارکینگ را قفل/کارکن کنید." از نیروهای امنیتی فوراً همه پله برقی ها، آسانسورها، فواره ها، اسکله های بارگیری و دستشویی ها را بخواهید.
چگونه جستجوگران باید یک فرد اوتیستیک گمشده را که از سر و صدا پنهان می شود صدا کنند
به افسران پلیس و جستجوگران داوطلب یادآوری کنید که فریاد زدن نام کودک به صورت تهاجمی می تواند کودک اوتیستیک را عمیق تر پنهان کند. در حالی که یک گروه به سرعت خطرات آب را بررسی میکند، جستجوگرانی که جنگلها، حیاطها یا ساختمانها را بررسی میکنند باید با صدای آرام، شاد، آواز خواندنی به جای اینکه عصبانی به نظر برسند، پاداش مورد علاقه یا علاقه خاص خود را اعلام میکنند (مثلا: *"[نام]، من آی پد شما و سیب زمینی سرخ کرده گرم را اینجا دارم، هیچ کس دیوانه نیست، آهنگ مورد علاقه شما را پخش نمیکند. یک بلندگوی بلوتوث قابل حمل که برای گوش دادن به حرکت یا زمزمه به مدت 15 ثانیه مکث می کند.
بخش 4: پیشگیری، فناوری پوشیدنی و پیش ثبت نام اولیه¶
از آنجایی که بحرانهای حسی سرگردان و عمومی در چند ثانیه اتفاق میافتند، ایجاد یک شبکه ایمنی لایهای فیزیکی و اجتماعی از قبل خطر را بهطور چشمگیری کاهش میدهد.
چک لیست لایه لایه ایمنی خانه و پوشیدنی¶
- نصب قفل درهای بلند و آلارم های زنگ بلند:
- گیره های ثانویه، ضامن های کشویی یا قفل های بازکن را در بالای درهای بیرونی (1.8 متر / 6 فوت از کف، بالاتر از دسترس کودک) نصب کنید، به شرطی که هر بزرگسال و خواهر یا برادر بزرگتر در خانه بدانند چگونه آنها را فوراً در آتش خانه باز کنند.
- آژیرهای زنگ مغناطیسی زنگ در و پنجره***های زنگ مغناطیسی با باتری (تنظیم زنگ 90 تا 120 دسی بل) را روی هر در بیرونی و پنجره طبقه همکف بچسبانید تا لحظه ای که در روز یا شب باز می شود، یک هشدار فوری بشنوید.
- اگر استخر حیاط خلوت دارید، اطراف استخر را با یک حصار عایق ** 4 وجهی، 1.2 متری (4 فوتی) حداقل خودبسته، خود ضامنی** به اضافه زنگ استخر موج شناور احاطه کنید.
- از فناوری ردیابی پوشیدنی مناسب (فرکانس رادیویی در مقابل GPS در مقابل بلوتوث) استفاده کنید:
- ** فرستنده های فرکانس رادیویی (RF)
Project Lifesaver/Care Trak)**: پروژه لایف سیور که توسط هزاران بخش کلانتر و آژانس های پلیس در سراسر ایالات متحده، کانادا و در سطح بین المللی اداره می شود، مچ یا بند مچ پا مقاوم در برابر دستکاری را بر روی فرد قرار می دهد که یک سیگنال رادیویی اختصاصی منتشر می کند. برخلاف GPS سلولی، سیگنالهای RF در داخل ساختمانها، جنگلهای انبوه، و تونلها بدون نیاز به برجهای سلولی کار میکنند و به آژانسهای آموزشدیده اجازه میدهند تا یک کودک گمشده را در 30 دقیقه پیدا کنند. - ** ردیاب های اختصاصی تلفن همراه GPS + LTE (
AngelSense،Jiobit،Gabbیا ساعتهای هوشمند LTE)**: ردیابی GPS در حالت دونده زنده در زمان واقعی روی تلفن والدین، هشدارهای مرز جغرافیایی قابل تنظیم مدرسه/منزل و یک "بلندگوی حسی دوستدار" یک طرفه که به والدین امکان میدهد کلمات آرامبخش را به کودک بگویند و زنگ هشدار را از راه دور به کودک بفرستد یا صدای زنگ را از راه دور پخش کند. - ردیاب آیتم های بلوتوث (
Apple AirTag،Tile،Samsung SmartTag): به عنوان یک نسخه پشتیبان ثانویه ارزان قیمت که به زبانه کفش، حلقه کمربند یا جلیقه حسی دوخته می شود، مفید است، ** اما هرگز به تنهایی در نزدیکی آب یا مناطق روستایی به AirTag اعتماد نکنید**، زیرا ردیاب های بلوتوث دارای GPS داخلی صفر هستند و تنها زمانی که یک فرد غریبه آیفون یا اندرویدی در فاصله 10 تا 30 متری کودک (3 تا 30 فوت) راه می رود، مکان خود را به روز می کند. - در مرکز 911 و اداره پلیس محلی خود پیش ثبت نام کنید:
- بسیاری از شهرداریها یک 911 ثبت هشدار از کار افتادگی / نیازهای ویژه را ارائه میدهند (مانند
Smart911در ایالات متحده، پروتکل هربرت / کارت پگاسوس / ایمن و یافت شده در بریتانیا، یا اداره ثبت افراد آسیب پذیر شهری در کانادا و استرالیا). شما عکس اخیر عضو خانواده، توضیحات فیزیکی، وضعیت غیرحرفهای، محرکهای حسی، جاذبههای آبی/قطار مورد علاقه و طرح کاهش تنش را آپلود میکنید تا در ثانیهای که هر کسی از آدرس شما با 911 تماس میگیرد، بهطور خودکار در صفحه کامپیوتر مأمور پلیس ظاهر شود. - ثبت نام در کلاس های تطبیقی شنا و بقا در آب:
- آکادمی اطفال آمریکا اکیداً آموزش های تطبیقی زنده ماندن در آب و شنا را برای کودکان اوتیستیک در اسرع وقت توصیه می کند (که توسط مربیان معتبر آبزیان تطبیقی که از برنامه های بصری و پیشرفت حسی استفاده می کنند) تدریس می شود تا اگر کودکی در آب افتاد، به طور غریزی روی پشت خود بغلتد تا شناور شود و نفس بکشد.
شناسه پزشکی پوشیدنی برای نوجوانان و بزرگسالان غیر صحبت کننده
برای نوجوانان و بزرگسالان اوتیستیک که به طور مستقل رفت و آمد میکنند یا ممکن است در ملاء عام دچار یک فروپاشی یا لال موقعیتی (خاموش شدن) شوند، یک دستبند هشدار پزشکی حکاکی شده، برچسب کفش، یا کارت خواندن با طناب: AUTISTIC / MAY BE NON-SPEAKING UNDER STRESS: NOT INTOXICATED: DO NOT RESTRAIN: CALL ICE: [NUMBER] از سوء تفاهمات خطرناک با امنیت فروشگاه، کارکنان حمل و نقل و اجرای قانون جلوگیری می کند.
سوالات متداول¶
چگونه می توانم بفهمم که آیا فرزند یا شریک اوتیسمی من به جای بحرانی شدن، در حال "خاموش کردن اوتیسم" است و چه باید بکنم؟
در حالی که ذوب یک موج بیرونی «جنگ یا گریز» است (فریاد زدن، گریه کردن، قدم زدن یا شلاق زدن)، خاموشی اوتیسم یک واکنش «انجماد» درونی است که در آن سیستم عصبی تحت فشار، ارتباطات و کنترل حرکتی را برای حفظ انرژی قطع میکند. فردی که در حالت خاموشی است ممکن است ناگهان کاملاً ساکت شود (لالی موقعیتی)، بیپروا خیره شود، روی زمین یا زیر پتو خم شود، انگار زیر آب حرکت کند یا به خواب عمیقی فرو رود. هرگز آنها را تکان ندهید، درخواست تماس چشمی نکنید و آنها را مجبور نکنید که با صدای بلند صحبت کنند. در عوض، به آرامی آنها را به اتاقی تاریک و ساکت راهنمایی کنید، یک پتوی گرم یا سنگین به آنها بدهید، در سکوت تأیید کنید که نیازی به صحبت ندارند، و اجازه دهید با تکان دادن سر، اشاره کردن، یا تایپ یک پیام متنی در تلفن خود هنگامی که سیستم عصبی آنها بهبود یافت، ارتباط برقرار کنند.
اگر نوجوان یا بزرگسال اوتیسمی من از نظر جسمی بزرگتر از من باشد و در طول یک بحران پرخاشگر شود یا اموال خود را از بین ببرد، چه باید بکنم؟
ابتدا، از ایمنی بدنی خود و خواهر و برادرهای کوچکتر بدون تلاش برای کشتی گرفتن یا غلبه بر یک نوجوان یا بزرگسال بزرگتر محافظت کنید. فوراً تمام مشاجرات لفظی را متوقف کنید، یک مسیر روشن را باز کنید تا فرد هرگز احساس نکند در یک در یا راهرو گوشه گیر شده است (قرار گرفتن در گوشه باعث پرخاشگری غریزی تدافعی می شود)، و خود و سایر اعضای خانواده را به اتاق جداگانه ای با در محکم (مانند اتاق خواب با قفل داخلی) منتقل کنید و در صورت امکان، ایمنی او را زیر نظر بگیرید. اموال (دیوار خشک، الکترونیک، ظروف) همیشه قابل تعویض است. بدن انسان نمی تواند اگر باید با 911 تماس بگیرید زیرا فردی با آسیب جسمی جدی قریبالوقوع مواجه است، صراحتاً یک افسر آموزش دیده در تیم مداخله در بحران (CIT) درخواست کنید و با افسران خارج از خانه ملاقات کنید تا قبل از ورود به خانه، آنها را در مورد رویکرد اوتیسم کم برانگیختگی توضیح دهید.
چرا کودکان اوتیستیک وقتی دور می شوند اینقدر به سمت آب کشیده می شوند؟
بسیاری از افراد اوتیستیک به دنبال آب هستند زیرا تنظیم چند حسی قدرتمند و قابل پیش بینی را فراهم می کند: انعکاس بصری درخشان نور خورشید بر روی امواج، صدای موزون حرکت آب و فشار عمیق هیدرواستاتیک یکنواخت بر روی پوست (که سیستم حس عمقی بیش از حد را آرام می کند). در عین حال، تفاوت در درک خطر و عملکرد اجرایی به این معنی است که یک کودک اوتیسمی ممکن است مستقیماً وارد یک حوضچه نگهداری تیره یا استخر همسایه شود تا یک برگ یا انعکاس شناور را لمس کند بدون اینکه متوجه شود آب بالای سرش است. به همین دلیل است که بررسی هر آب در فاصله 800 متری (0.5 مایلی) در 5 دقیقه اول، اولویت شماره یک مطلق در هر اورژانس سرگردان اوتیسم است.
آیا باید همین الان به همسایگانم بگویم که فرزند یا یکی از اعضای خانواده من اوتیستیک است و در معرض خطر سرگردان است؟
بله، معرفی همسایههای فعال جانها را نجات میدهد. انجمن ملی اوتیسم توصیه می کند که یک «نامه هشدار همسایه» ساده 1 صفحه ای با عکس خندان فرزندتان، نام او، جاذبه های مورد علاقه او (به خصوص اگر همسایه ای با استخر، حوض یا ترامپولین حیاط خلوت دارید) و شماره تلفن همراه خود چاپ کنید. آن را به همسایگان نزدیک خود بدهید و بگویید: "کودک ما اوتیستیک است، عاشق آب است و همیشه خطر را درک نمی کند یا هنگام تماس جواب نمی دهد. اگر زمانی او را در بیرون تنها دیدید، لطفاً با آنها بمانید، آنها را از استخر و خیابان دور کنید و فورا با ما تماس بگیرید."
آیا استفاده از پتوی وزن دار برای آرام کردن کودک در میانه یک بحران فعال بی خطر است؟
فقط در صورتی که کودک آن را بخواهد یا داوطلبانه زیر آن بخزد و هر لحظه بتواند به راحتی آن را از خود دور کند. یک پتوی وزن دار (که هرگز نباید از 10 درصد وزن بدن فرد تجاوز کند و هرگز نباید برای نوزادان یا کودکان نوپا زیر 2 سال استفاده شود) هرگز نباید برای پیچاندن، نگه داشتن یا به دام انداختن کودکی که در حال تلاش است در طول بحران استفاده شود و هرگز نباید سر، صورت یا گردن را بپوشاند. وزن سنگین اجباری بر روی یک فرد آشفته باعث وحشت می شود و خطر کشنده فشار قفسه سینه و خفگی را به همراه دارد.
قبل از اینکه یک اورژانس اتفاق بیفتد، چه چیزی را باید در "پوشه اورژانسی اوتیسم" در خانه قرار دهم؟
یک صحافی روشن یا پوشه تلفن دیجیتالی را در کنار درب ورودی خود نگه دارید که حاوی موارد زیر باشد: (1) سه عکس جدید و واضح از تمام بدن و از نزدیک از اعضای خانواده خود. (2) قد دقیق، وزن، رنگ مو/چشم، خال های مادرزادی و کفش/لباس معمولی آنها. (3) یک پرینت نقشه از پیش نقشهبرداری شده Google که هر استخر، حوضچه، نهر، مسیر راهآهن و فروشگاه مورد علاقه را در 1.6 کیلومتری خانه شما برجسته میکند. (4) جزئیات ورود برای هر GPS پوشیدنی یا ردیاب رادیویی؛ و (5) یادداشتهای ویژه برای جستجوگران در مورد اینکه آیا به نام خود پاسخ میدهند، چه صداهای حسی آنها را میترساند تا پنهان شوند، و کدام آهنگ، غذا یا عبارت مورد علاقه آنها را با خیال راحت بیرون میکشد.
منابع بررسی شد¶
- آکادمی اطفال آمریکا (AAP، ایالات متحده): گزارش بالینی: سرگردانی/فرار در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم و راهنمایی های پیشگیرانه در مورد پیشگیری از غرق شدگی.
- انجمن ملی اوتیسم (NAA Big Red Safety Box و AWAARE Coalition، ایالات متحده): پیامدهای کشنده در اختلال طیف اوتیسم سرگردان/فرار و اولین پاسخ دهنده پروتکل های جستجوی اول آب.
- انجمن ملی اوتیستیک (NAS، بریتانیا): نفوذ و خاموش شدن: حمایت از کودکان و بزرگسالان اوتیستیک با استفاده از تنش زدایی کم برانگیختگی.
- مؤسسه ملی تعالی بهداشت و مراقبت (دستورالعمل NICE CG142 و CG170، بریتانیا): اختلال طیف اوتیسم در زیر 19 سال و بزرگسالان: مدیریت ایمن رفتاری که به چالش می کشد و اجتناب از مداخلات فیزیکی محدودکننده.
- Bo Hejlskov Elvén (استودیو 3 چارچوب آموزشی با برانگیختگی کم بالینی، بین المللی): مدیریت رفتار بحران در اوتیسم و ناتوانی های ذهنی بدون محدودیت.
- انجمن بینالمللی روسای پلیس (IACP) و دفتر کمکهای قضایی وزارت دادگستری ایالات متحده: واکنش مجری قانون به مفقودین مبتلا به اوتیسم و آلزایمر (استانداردهای Project Life Saver و CIT De-Escalation).
اگر فرد مفقود شده از آب بیرون کشیده شود و واکنشی نشان ندهد، CPR فوری با تنفس های نجات، شانس زنده ماندن را سه برابر می کند. ما قویاً توصیه میکنیم که دورههای CPR و کمکهای اولیه بزرگسالان و کودکان را از صلیب سرخ، آمبولانس سنت جان، یا ارائهدهنده اورژانس محلی خود بگذرانید.