ازدحام جمعیت، موج‌ها و ازدحام بقا¶

در کنسرت‌ها، استادیوم‌های ورزشی، زیارت‌های مذهبی، کلوپ‌های شبانه، و فستیوال‌های خیابانی زمانی که تعداد زیادی از مردم در یک فضای محدود یا گلوگاه قرار می‌گیرند، می‌تواند در عرض چند دقیقه ازدحام یا افزایش مرگبار جمعیت ایجاد شود. تشخیص زودهنگام افزایش تراکم جمعیت، اتخاذ یک موضع محافظ باکسر برای محافظت از قفسه سینه، و حرکت مورب با جریان جمعیت به سمت محیط، کلیدهای زنده ماندن از افزایش جمعیت هستند.

همین الان این کار را بکن¶

اگر در یک جمعیت متراکم هستید و احساس می کنید که مردم از چند جهت به بدن شما فشار می آورند:

1. با اولین نشانه فشار ناراحت کننده فوراً ترک کنید: اگر شانه ها و نیم تنه شما از هر چهار طرف به افراد مسواک می زند و نمی توانید دست های خود را آزادانه حرکت دهید، منتظر شروع کنسرت یا رفع گلوگاه نباشید. بلافاصله قبل از اینکه تراکم از 5 نفر در متر مربع (10.7 فوت مربع) بیشتر شود، بچرخید و به سمت لبه های بیرونی حرکت کنید.
2. به هر قیمتی روی پاهای خود بمانید: زانوهای خود را کمی خم کرده و پاها را به اندازه عرض شانه از هم باز نگه دارید و یک پا را کمی به سمت جلو حرکت دهید تا مرکز ثقل خود را پایین بیاورید. هرگز برای برداشتن گوشی، کفش یا کیف افتاده خم نشوید، زیرا فشار جانبی بدن در یک جمعیت متراکم مانع از ایستادن شما می‌شود.
3. برای محافظت از فضای تنفس خود از حالت بوکسور استفاده کنید: هر دو دست خود را مانند یک بوکسور جلوی سینه بلند کنید، ساعدها را به صورت افقی روی دنده های خود جمع کنید و آرنج خود را کمی به سمت بیرون 10 تا 15 سانتی متر (4 تا 6 اینچ) جلوی تنه خود نگه دارید. این قاب اسکلتی سفت و سخت فضایی را حفظ می کند تا قفسه سینه و دیافراگم شما برای جذب هوا منبسط شود.
4. با جریان موج به صورت مورب حرکت کنید، هرگز مخالف آن: هنگامی که یک موج ضربه ای در میان جمعیت پر ازدحام موج می زند، هزاران نیوتن نیروی هیدرولیک مانند اعمال می کند. محکم مهار نکنید یا در برابر موج به عقب فشار ندهید. برای حفظ تعادل گام‌های کوچکی همراه با موج بردارید، سپس در خلال استراحت کوتاه بین امواج، به صورت مورب با زاویه 45 درجه به سمت محیط چپ یا راست قدم بردارید.
5. اکسیژن را حفظ کنید و فریاد نکشید: فریاد زدن هوای باقیمانده داخل ریه های شما را دفع می کند، انبساط مجدد قفسه سینه تحت فشار را سخت تر می کند و باعث ایجاد هراس مسری می شود. هر زمان که فشار برای مدت کوتاهی بین افزایش فشار کاهش یافت، به آرامی و عمدی از طریق بینی یا لب‌های جمع شده نفس بکشید.
6. اگر زمین خوردید، فوراً در یک توپ محکم کنار جنین بپیچید: اگر زمین خوردید و نتوانستید درست به عقب برگردید، هرگز روی پشت یا شکم خود دراز نکشید که وزن روی سینه شما را خفه کند. فوراً به پهلو بچرخید، زانوهای خود را محکم به سمت قفسه سینه بکشید تا از اندام های شکمی خود محافظت کنید، و دستان خود را روی سر و گردن خود ببندید در حالی که ساعد خود را در جلوی صورت و دنده های خود نگه دارید.

flowchart TD
    Start["ورود یا ایستادن در یک جمعیت متراکم"] --> Density{"1. آیا می توانید آزادانه بدون دست زدن به همه طرف حرکت کنید؟"}
    Density -->|Yes: Under 4 People per Sq Meter| Watch["دو خروجی را پیدا کنید، از موانع بن‌بست و تنگناهای راه پله‌ها اجتناب کنید"]
    Density -->|No: 5+ People per Sq Meter| Boxer["2. موضع باکسر را اتخاذ کنید: دست ها را بالا ببرید و فضای سینه 10 تا 15 سانتی متر ایجاد کنید"]
    Boxer --> Surge["3. با موج حرکت کنید تا عمود بمانید: هرگز برای اقلام افتاده خم نشوید"]
    Surge --> Diagonal["4. به صورت مورب در 45 درجه بین امواج به سمت محیط بیرونی گام بردارید"]
    Diagonal --> FallCheck{"5. آیا پای خود را از دست دادید و سقوط کردید؟"}
    FallCheck -->|No: Still Standing| Escape["به حصار محیطی، راهروی جانبی، یا مانع امنیتی مرحله برسید"]
    FallCheck -->|Yes: Knocked to Ground| Fetal["در موقعیت جنین محکم به پهلو بپیچید: از سینه و سر محافظت کنید"]

درک آستانه تراکم جمعیت و دینامیک سیال¶

دانشمندان ایمنی جمعیت، از جمله محققانی که توسط اداره بهداشت و ایمنی بریتانیا (HSE) در راهنمای ایمنی رویداد (HSG195) و انجمن ملی حفاظت از آتش (NFPA 101 Code Safety Life در ایالات متحده) به آنها ارجاع داده شده است، خطر جمعیت را با شمارش تعداد افرادی که تقریباً در 7 متر مربع (10 متر مربع) ایستاده اند، طبقه بندی می کنند. اندازه یک غرفه دوش خانگی استاندارد. هنگامی که تراکم از 5 نفر در هر متر مربع (10.76 فوت مربع) عبور می کند، جمعیت مانند گروهی از افراد مستقل رفتار نمی کنند و شروع به اطاعت از قوانین دینامیک سیالات تحت فشار می کنند.

چگونه جریان آرام به امواج توقف و حرکت و آشفتگی جمعیت تبدیل می‌شود¶

در مهندسی عابر پیاده، با افزایش تراکم، حرکت جمعیت از سه رژیم فیزیکی متمایز عبور می کند:

1. جریان آرام (هموار): در تراکم کمتر از 3 نفر در متر مربع (10.76 فوت مربع)، عابران پیاده به آرامی در اطراف موانع قدم می زنند و سرعت خود را داوطلبانه تنظیم می کنند. اگر یک نفر متوقف شود، دیگران بدون انتقال شتاب دور او قدم می زنند.
2. امواج توقف و حرکت: بین 4 تا 5 نفر در هر متر مربع (10.76 فوت مربع)، حرکت رو به جلو در امتداد یک راهرو یا تونل به امواج فشاری طولی تجزیه می شود. افراد پشت سر قبل از اینکه متوجه شوند جلوی صف متوقف شده است به جلو می روند و وسط جمعیت را مانند آکاردئون فشرده می کنند.
3. تلاطم جمعیت (زلزله جمعیت): بیش از 6 نفر در هر متر مربع (10.76 فوت مربع)، فضای فیزیکی به طور کامل ناپدید می شود. هر فشار کوچک یا تلو تلو خوردن مستقیماً از طریق استخوان و ماهیچه جامد از یک تنه به تنه دیگر منتقل می شود. از آنجایی که تکانه‌ها از چندین جهت به طور همزمان می‌رسند، تداخل سازنده امواج شوک ناگهانی و شدیدی را ایجاد می‌کند که گروه‌هایی از افراد را برخلاف میل آنها به فاصله 3 تا 5 متری (10 تا 16 فوت) به طرفین پرتاب می‌کند. حتی اگر هیچ کس در میان جمعیت وحشت زده یا پرخاشگرانه عمل نکند، فیزیک محض بدن انسان‌های متراکم، امواج فشار کشنده ایجاد می‌کند.

چرا له شدن جمعیت کشنده است: خفگی فشاری و فروپاشی¶

گزارش‌های خبری اغلب از کلمه «ازدحام جمعیت» استفاده می‌کنند که به این معنی است که قربانیان زیر پای جمعیتی که در وحشت کور می‌دوند زیر پا می‌روند. تحقیقات پزشکی قانونی در مورد فجایع بزرگ ورزشگاه، کنسرت، کلوپ شبانه و زیارت در سراسر جهان نشان می‌دهد که ازدحام در حال اجرا نادر است. در عوض، سه فرآیند مکانیکی باعث تقریباً همه مرگ‌ها و صدمات شدید در جمعیت‌های پر تراکم می‌شوند.

1. خفگی فشاری (تروماتیک).¶

برای استنشاق هوا، ماهیچه های بین دنده ای شما باید قفسه سینه شما را به سمت بیرون گسترش دهند و دیافراگم شما باید به سمت پایین به داخل حفره شکم فشار بیاورد. هنگامی که نیروهای جمعیت با فشار تجمعی بیش از 3000 تا 4500 نیوتن (معادل 306 تا 459 کیلوگرم یا 675 تا 1010 پوند بار ثابت) به سینه، پشت و پهلوهای شما فشار می آورند، سینه شما هر بار که بازدم کمی کوچکتر می شود، فشرده می شود.

از آنجایی که ماهیچه های تنفسی انسان فقط می توانند حدود 250 تا 400 نیوتن (25 تا 40 کیلوگرم یا 55 تا 90 پوند) نیروی انبساط بیرونی ایجاد کنند، نمی توانید وزن پنج یا شش نفر را که به شما تکیه داده اند به عقب برانید. با هر بازدم، ریه‌های شما به حجم کمتری کاهش می‌یابد تا زمانی که دیگر نتوانید نفس بکشید. در عرض 4 تا 6 دقیقه از فشردن شدید قفسه سینه، یک فرد ایستاده به دلیل هیپوکسی مغزی هوشیاری خود را از دست می دهد و در حالی که هنوز روی پاهای خود ایستاده است دچار ایست قلبی خفگی می شود. از نظر بالینی، قربانیان خفگی فشاری اغلب نقاب اکیموتیک (تغییر رنگ ارغوانی مایل به قرمز تیره صورت، گردن و قسمت بالایی قفسه سینه) و خونریزی زیر ملتحمه (ترکیدن رگ های خونی در سفیدی چشم ها) ناشی از فشار وریدی به سمت عقب را هنگامی که قفسه سینه بسته می شود، نشان می دهند.

2. فشرده سازی ورید اجوف و شوک گردش خون ارتواستاتیک¶

حتی قبل از اینکه خفگی کامل رخ دهد، فشار شدید از جلو به پشت بر روی شکم و قفسه سینه، ورید اجوف تحتانی را فشرده می کند، سیاهرگ دیواره نازک بزرگی که خون بدون اکسیژن را از پایین بدن به دهلیز راست قلب باز می گرداند. هنگامی که بازگشت وریدی به طور ناگهانی کاهش می یابد، برون ده قلبی به شدت کاهش می یابد و فشار خون به مغز کاهش می یابد. قربانیان می توانند در کمتر از 60 ثانیه در اثر شوک ارتواستاتیک و انسدادی غش کنند و در صورت وجود فضایی در زیر پای عابران پیاده، سست شوند و به پایین سر بخورند.

3. فروپاشی پیشرونده جمعیت (انباشته دومینو)¶

در تراکم 7 تا 9 نفر در هر متر مربع (10.76 فوت مربع)، افراد دیگر مستقیماً بالای پای خود نمی ایستند. آنها در زوایای شیب دار توسط اجسام تحت فشار قرار می گیرند. اگر یک فرد مجرد از یک حاشیه ناهموار، یک پله، یک رمپ کابلی یا یک بطری رها شده سر بزند، ناگهان یک فضای خالی در جمعیت باز می شود.

افرادی که مستقیماً به آن فرد افتاده تکیه می‌کنند، فوراً حمایت فیزیکی خود را از دست می‌دهند و به سمت فضای خالی بالای سرشان می‌روند. در عرض 5 تا 10 ثانیه، یک فروپاشی موضعی به صورت دایره ای به بیرون منتشر می شود و انبوهی از اجسام در هم تنیده به ارتفاع 1.5 تا 2 متر (5 تا 6.5 فوت) و عمق پنج تا هشت نفر را ایجاد می کند. کسانی که در پایین انبوه قرار دارند، بلافاصله از خفگی فشاری ناشی از وزن صدها کیلوگرم بالای خود رنج می‌برند، در حالی که بازماندگانی که پاها یا لگن آنها بیش از 15 تا 60 دقیقه درگیر می‌ماند، تهدید کننده زندگی می‌شوند. آسیب له شدن و سندرم کمپارتمان.

آگاهی موقعیتی قبل از رویداد و تشخیص خطر محل برگزاری¶

ایمن ترین راه برای زنده ماندن از هجوم جمعیت، شناسایی تنگناهای ساختاری و شاخص های اولیه تراکم قبل از اینکه به دام بیفتید، است. هر زمان که وارد استادیوم، سالن کنسرت، ایستگاه حمل و نقل زیرزمینی، زمین جشنواره یا تجمع خیابانی متراکم می‌شوید، 60 ثانیه برای ارزیابی محیط خود وقت بگذارید.

تله های معماری پرخطر برای جلوگیری از¶

• موانع جشنواره جلوی صحنه بدون قلم‌های سکتوری: مناطق ورودی عمومی در میدان باز که ده‌ها هزار طرفدار می‌توانند به طور مداوم به سمت یک مانع صحنه منحنی به جلو حرکت کنند، به نیروهای پشت زمین اجازه می‌دهد تا در همان جلو جمع شوند. مکان‌های مدرن امن‌تر از قلم‌های جمعیتی تقسیم‌بندی شده (مانند موانع دو بعدی که تحت دستورالعمل‌های رویداد HSE بریتانیا بررسی می‌شوند) استفاده می‌کنند که جمعیت را به محفظه‌های مجزا با راهروهای فرار جانبی گسترده تقسیم می‌کند.
• ** شیب‌های شیب‌دار و تونل‌های باریک **: زیرگذرها، استفراغ‌های استادیوم، و خیابان‌های شیب‌دار نیروی گرانش را تقویت می‌کنند. اگر در حین راه رفتن از شیب 5 تا 10 درجه، جمعیتی بالا بیاید، یک تلو تلو خوردن در پایین باعث بهمنی غیرقابل توقف از اجساد در حال سقوط از بالا می شود.
• ** پله‌های بدون علامت و تغییرات ناگهانی ارتفاع **: حتی یک پیاده‌روی 15 سانتی‌متری (6 اینچی) یا انتقال سه مرحله‌ای که در داخل راهروی کم‌نور پنهان شده باشد، زمانی که افراد آن‌قدر محکم بسته می‌شوند به یک سیم کشنده تبدیل می‌شود که نمی‌توانند به پاهای خود نگاه کنند.
• ** طاقچه های بن بست، درهای بازشو به سمت داخل و دروازه های قفل شده **: هرگز به خود اجازه ندهید که به یک درگاه فرورفته، گوشه ای بین دو دیوار جامد، یا در برابر دروازه خروجی بسته ای که فشار جایی برای از بین رفتن ندارد فشار دهید.
• نقاط خفه دو طرفه: پل ها، کوچه های باریک یا مسیرهای پیاده روی جشنواره که در آن جمعیت ورودی رو به رو با جمعیتی که در حال خروج هستند برخورد می کنند، می توانند از 3 نفر در هر متر مربع به 8 نفر در هر متر مربع در کمتر از دو دقیقه بپرند زیرا هیچ یک از جریان ها نمی توانند پیشروی کنند.

علائم هشدار دهنده حسی اولیه یک له شدن قریب الوقوع¶

در صورت مشاهده هر یک از علائم هشدار دهنده زیر فوراً منطقه را ترک کرده و به فضای باز بروید:

1. از دست دادن دید پا: دیگر نمی‌توانید زمین یا کفش‌های خود را ببینید، زیرا بدن‌ها به طور مداوم به سینه و ران‌های شما فشار می‌آورند.
2. تاب خوردن غیر ارادی: نیم تنه شما به صورت هماهنگ با اطرافیانتان به چپ، راست یا جلو می چرخد، حتی زمانی که می خواهید بی حرکت بایستید.
3. ** سنبله حرارتی و بخار **: هوا در ارتفاع سر به طور ناگهانی 5 تا 10 درجه سانتیگراد (9 تا 18 درجه فارنهایت) گرمتر، خفه کننده مرطوب و تخلیه هوای تازه احساس می شود که گاهی اوقات با تراکم قابل مشاهده که در هوای خنک از بین جمعیت بلند می شود همراه است.
4. سکوت یا ناراحتی خفه شده: برخلاف تصویرهای فیلم از فریادهای بلند، جمعیتی که به فشردگی کشنده می رسند اغلب در مرکز زمین لرزه به طرز وحشتناکی ساکت می شوند زیرا مردم حجم ریه کافی برای فریاد زدن ندارند و با ناله های خفه شده و نفس های کوتاه برای هوا جایگزین می شوند.
5. کفش‌ها و لباس‌ها زیر پا ناپدید می‌شوند: احساس می‌کنید اشیاء نرمی مانند کفش‌های کتانی گمشده، کیف و ژاکت‌ها روی پیاده‌روی زیر کف پای شما جمع می‌شوند.

تکنیک های گام به گام بقا در طول موج جمعیت¶

اگر خیلی دیر متوجه شدید که در میان جمعیتی گرفتار شده‌اید که به 6 نفر یا بیشتر در هر متر مربع (10.76 فوت مربع) می‌رسد، این تکنیک‌های بقای بیومکانیکی را برای محافظت از راه هوایی خود اجرا کنید و راه خود را خارج کنید.

1. حالت بوکسور را قفل کنید و پای خود را تکان دهید¶

هدف مکانیکی اولیه شما در له شدن ازدحام این است که نیروهای خارجی را از جناغ سینه و دنده های پایینی خود دور نگه دارید.

• بلافاصله هر دو دست را جلوی استخوان ترقوه و چانه خود بالا بیاورید.
• انگشتان خود را قفل کنید یا مشت های خود را محکم گره کنید و آرنج های خود را کمی به سمت جلو و بیرون نگه دارید تا یک ضربه گیر مثلثی سفت در جلوی سینه شما تشکیل شود.
• یک پا را 15 تا 20 سانتیمتر (6 تا 8 اینچ) جلوتر از دیگری قرار دهید و زانوهای خود را کمی باز کنید. این حالت ورزشی به شما امکان می‌دهد تا فشارها را از جلو، پشت یا پهلوها بدون اینکه پاشنه‌هایتان از هم جدا شوند، جذب کنید.
• اگر کفش‌هایتان بند دارند و باز می‌شوند، آن‌ها را باز بگذارید. هرگز خم نشوید تا بند کفش را ببندید یا وسیله ای که افتاده است را بازیابی کنید.

2. حرکت مورب مانند فرار از یک جریان شکاف اقیانوس¶

همانطور که یک شناگر نمی تواند مستقیماً به سمت ساحل در برابر جریان پرشتاب اقیانوس شنا کند، یک عابر پیاده نیز نمی تواند در مقابل 500 نفری که در خیابان یا به سمت یک صحنه حرکت می کنند، مستقیماً به عقب برود.

• منتظر آرامش بازگشتی باشید: امواج شوک جمعی در چرخه های ریتمیک به مدت 5 تا 15 ثانیه حرکت می کنند و به دنبال آن یک مرحله آرام سازی مختصر 3 تا 5 ثانیه ای همراه با برگشتن موج از مانع یا از بین رفتن آن انجام می شود.
• در حین آرامش در 45 درجه به سمت جانبی گام بردارید: در حالی که موج در حال حرکت است، 100 درصد تمرکز خود را بر برداشتن گام های کوچک و به هم ریخته در جهت موج متمرکز کنید تا پاهای شما مستقیماً در زیر مرکز جرم خود قرار گیرند. به محض مکث موج، به صورت مورب به سمت نزدیکترین لبه جانبی، راهروی جانبی یا محیط باز گام بردارید.
• از شکاف آکاردئونی استفاده کنید: هر بار که یک موج عقب می نشیند، شکاف های کوچک 20 تا 30 سانتی متری (8 تا 12 اینچی) به طور لحظه ای بین شانه ها باز می شود. یک قدم به سمت آن شکاف ها بلغزید تا به مرز بیرونی جمعیت برسید.

3. اگر خروجی های جانبی مسدود شده است به دنبال فرار عمودی باشید¶

اگر در یک کوچه باریک، ایستگاه زیرزمینی یا حیاط حصاردار گیر افتاده اید که هر دو طرف آن با دیوارهای محکم بسته شده است:

• به دنبال سازه‌های مرتفع و محکمی باشید که می‌توانید از آن‌ها بالا و پایین بروید، مانند برج‌های صوتی و روشنایی، کاشت‌های بتنی، وسایل نقلیه پارک شده، میزهای محکم، سکوهای داربست، یا تاقچه‌های دیوار کم ارتفاع.
• هرگز به خود اجازه ندهید که در بین جمعیت زیاد و یک دیوار آجری تسلیم ناپذیر، ویترین فروشگاه شیشه ای یا دروازه آهنی قفل شده قرار بگیرید. اگر به دیوار فشار داده می‌شوید، در امتداد دیوار به سمت طاقچه حرکت کنید یا بر روی لبه‌ای بلندتر از ارتفاع کمر که فشار جانبی بالاتنه کمتر است بالا بروید.

4. بقای متقابل: همسایگان نزدیک خود را تثبیت کنید¶

در یک جمعیت متراکم، بقای شما به طور مکانیکی با افرادی که شانه های شما را لمس می کنند مرتبط است. اگر فردی که مستقیماً در مقابل یا در کنار شما قرار دارد، روی زمین بیفتد، بدن او یک فضای خالی و مانعی ایجاد می کند که در عرض چند ثانیه شما را به پایین می کشد.

• با افرادی که به شما فشار می آورند با آرامش و در عبارات کوتاه و سه کلمه ای ارتباط برقرار کنید: "با هم صاف بمانید" "هم اکنون دست ها را بالا بیاورید" "به جلو فشار نیاورید" یا "به آرامی به سمت چپ بروید."
• اگر فردی در کنار شما دچار لغزش شد یا شروع به غش کرد، آرنج خود را زیر بغل او قلاب کنید یا فوراً بالای شانه او را بگیرید تا روی پاهایش عمودی بماند.
• اگر افرادی که در پشت گلوگاه قرار دارند به جلو فشار می‌آورند زیرا نمی‌توانند ببینند که جلو مسدود شده است یا اینکه افراد سقوط کرده‌اند، افراد اطراف خود را سازماندهی کنید تا به طور هماهنگ شعار دهند "هل نزنید، به عقب برگرد" در حالی که یک دست خود را مستقیماً بالا می‌برید تا به دوربین‌های امنیتی و ردیاب‌ها بر روی سکوهای مرتفع علائم ناراحتی بصری نشان دهد.

محافظت از کودکان، سالمندان و استفاده کنندگان از ویلچر¶

افراد آسیب‌پذیر در محیط‌های با تراکم بالا با خطر نامتناسبی روبرو هستند و قبل از فشرده شدن جمعیت نیاز به موقعیت‌یابی فعال دارند.

1. کودکان و نوزادان:
   • هرگز کالسکه یا کالسکه کودک را به داخل جمعیتی بیش از 3 نفر در هر متر مربع (10.76 فوت مربع) هل ندهید. کالسکه ها به راحتی له می شوند یا واژگون می شوند و حرکت عابر پیاده را مسدود می کنند. فقط در مناطق کم تراکم از کالسکه نوزاد نصب شده در جلو استفاده کنید و اگر افراد شروع به فشار دادن نزدیک کردند فوراً از آن خارج شوید.
   • کودکان خردسال را قبل از اینکه تراکم به 4 نفر در متر مربع برسد روی شانه های خود بلند کنید تا سر و قفسه سینه آنها بالای ناحیه فشار باقی بماند.
   • قبل از ورود به ورزشگاه، جشنواره یا رژه بزرگ، شماره تلفن همراه خود را با یک کد شماره گیری بین المللی در نشانگر ضدآب دائمی روی ساعد فرزندتان بنویسید و گروه خود را با کلاه های نئونی یا با دید بالا بپوشید تا بتوانید یکدیگر را در میان جمعیت ببینید.
2. کاربران ویلچر و افرادی که وسایل کمک حرکتی دارند:
   • در داخل سکوهای دید قابل دسترس مشخص شده باقی بمانید که از نظر فیزیکی از مناطق ایستاده پذیرش عمومی توسط نرده‌های محافظ ساختاری جدا شده و توسط مهمانداران امنیتی اختصاص داده شده است.
   • اگر ازدحام جمعیت به یک خیابان یا میدان باز نزدیک شد، ویلچر را در پشت یک حائل عظیم و غیرقابل حرکت مانند یک ستون عریض ساختمان بتنی، یک وسیله نقلیه اضطراری پارک شده، یا داخل ورودی مغازه باز قرار دهید تا در کانال اصلی جریان عابر پیاده.

تریاژ پس از فرار و پاسخ پزشکی¶

هنگامی که از منطقه له شده به یک راهرو باز، گودال صحنه یا خیابان رها شدید، فوراً برای دور ماندن از خطرات ثانویه و کمک به مصدومان بحرانی اقدام کنید.

1. فورا پیش بند خروجی را خالی کنید¶

توقف نکنید تا نفس خود را تازه کنید، تلفن خود را چک کنید، یا دوستان خود را درست بیرون از در، دهانه تونل یا دروازه مانع جایی که فرار کردید، در آغوش نگیرید. توقف در فاصله 10 متری (33 فوت) از خروجی، سدی انسانی ایجاد می کند که صدها نفر را که هنوز در تلاش برای فرار از پشت سر شما هستند مسدود می کند. قبل از توقف، حداقل 30 تا 50 متر (100 تا 165 فوت) از گلوگاه فاصله بگیرید و در یک فضای باز گسترده پیاده روی کنید.

2. با خدمات اورژانس تماس بگیرید و یک تلفات گسترده ازدحام جمعیت را گزارش دهید¶

با شماره اضطراری محلی خود تماس بگیرید (911 در ایالات متحده و کانادا، 112 در سراسر اتحادیه اروپا، 999 در بریتانیا، یا به ما مراجعه کنید شماره های اضطراری دایرکتوری). واضح صحبت کنید و از کلمات کلیدی دقیق بالینی استفاده کنید تا اعزام‌کننده‌ها به جای پلیس کنترل جمعیت، واحدهای پزشکی با تلفات انبوه را مستقر کنند:

• مکان فرعی دقیق را ذکر کنید: "ما در خروجی تونل شمالی دروازه B در [نام مکان] هستیم، نه ورودی اصلی."
• مکانیسم را توضیح دهید: "جمعیتی فعال و انباشته شده است. ده ها نفر به دام افتاده اند، قادر به نفس کشیدن نیستند و به دلیل خفگی دچار ایست قلبی می شوند."
• درخواست توقف فوری رویداد: از پلیس و نیروهای امنیتی محل برگزاری مسابقه بخواهید موسیقی یا مسابقه ورزشی را متوقف کنند، چراغ‌های خانه کامل را روشن کنند و اعلامیه‌ای را پخش کنند که به پشت جمعیت دستور می‌دهد به آرامی به عقب بروند.

3. CPR را با تنفس های نجات برای ایست قلبی خفگی انجام دهید¶

قربانیانی که بدون واکنش و بدون نبض از تجمع جمعیت بیرون کشیده شده اند، از ایست قلبی هیپوکسیک (خفگی) رنج می برند، نه تنها از آریتمی های الکتریکی ناگهانی قلب. خون و بافت آنها کاملاً از اکسیژن تهی شده است.

• پاسخ دهی و تنفس طبیعی را بیش از 10 ثانیه بررسی کنید (به نفس نفس زدن گاه به گاه یا آگونال که نشانه ایست قلبی است توجه نکنید).
• شروع کنید CPR فوراً روی یک سطح صاف و محکم: با سرعت 100 تا 120 فشار در دقیقه و عمق 5 تا 6 سانتی‌متر (2 تا 2.4 اینچ) برای بزرگسالان، به شدت و سریع به مرکز قفسه سینه فشار دهید.
• در صورت آموزش، تنفس های نجات را نیز لحاظ کنید: بر اساس دستورالعمل های احیای انجمن قلب آمریکا (ایالات متحده)، شورای احیای اروپا و شورای احیای بریتانیا (بریتانیا)، قربانیان گرفتگی خفگی (مانند غرق شدن یا له شدن ازدحام جمعیت) از 30 چرخه فشرده سازی مجدد برای تنفس مجدد بهره مند می شوند. ریه ها اگر آموزش ندیده اید یا قادر به نفس کشیدن نیستید، فشارهای مداوم قفسه سینه را فقط با دست بدون وقفه انجام دهید تا زمانی که امدادگران مسئولیت را بر عهده بگیرند.
• اگر قربانی بیهوش است اما به طور طبیعی نفس می‌کشد، او را به پهلو بغلتانید و در وضعیت بهبودی قرار دهید تا راه هوایی او را از استفراغ دور نگه دارید و به طور مداوم بر تنفس او نظارت کنید.

4. بازماندگان را از نظر سندرم کراش و ترومای داخلی تحت نظر بگیرید¶

حتی اگر شما یا یکی از همراهانتان با پای خود از جمعیت له شده دور شدید، در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، به دنبال ارزیابی فوری در بیمارستان باشید:

• فشار طولانی مدت اندام (بیش از 15 دقیقه): اگر پاها، باسن یا بالاتنه شما بیش از 15 دقیقه زیر بدن گیر کرده باشند، سلول های عضلانی آسیب دیده پس از کاهش فشار، پتاسیم، میوگلوبین و اسید لاکتیک را وارد جریان خون می کنند. این وضعیت که به عنوان رابدومیولیز و سندرم کراش شناخته می شود، می تواند باعث ایست قلبی ناگهانی هیپرکالمیک یا نارسایی حاد کلیه چند ساعت پس از نجات شود (به ما مراجعه کنید. راهنمای آسیب له شدن و سندرم کمپارتمان).
• تنگی نفس، سرفه خونی یا درد شدید قفسه سینه: فشردگی شدید قفسه سینه می تواند باعث شکستگی های متعدد دنده، فروپاشی ریه (پنوموتوراکس)، کوفتگی ریوی (ریه های کبود) یا کوفتگی قلبی شود.
• **لکه های قرمز صورت (پتشی)، چشم های خون آلود، یا تغییرات بینایی **: ترکیدن مویرگ های ریز در سرتاسر صورت، گردن و چشم ها نشان می دهد که بالاتنه شما دچار فشار خون وریدی شدید ناشی از خفگی ضربه ای شده است و نیاز به بررسی کامل عصبی و تنفسی دارد.
• درد یا سرگیجه شدید شکم: فشرده سازی غیرمنتظره شکم می تواند طحال یا کبد را پاره کند و منجر به خونریزی داخلی پنهان شود.

آموزش کمک های اولیه توصیه می شود¶

از آنجایی که بقا در یک شلوغی ازدحام به تشخیص سریع ایست قلبی خفگی و احیای فوری بستگی دارد، گذراندن یک دوره CPR و کمک‌های اولیه گواهی شده، عملی و کمک‌های اولیه را از طریق انجمن ملی صلیب سرخ یا هلال احمر، آمبولانس سنت جان (در بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند و کانادا) در نظر بگیرید.

سوالات متداول¶

منابع بررسی شد¶

• مدیر اجرایی بهداشت و ایمنی بریتانیا (HSE، انگلستان): راهنمای ایمنی رویداد: راهنمای سلامت، ایمنی و رفاه در موسیقی و رویدادهای مشابه (HSG195 / راهنمای ارغوانی) و *مدیریت ایمن جمعیت (HSG154)، نرخ طراحی عابر پیاده آستانه ها
• مرجع ایمنی زمین‌های ورزشی (SGSA، بریتانیا): راهنمای ایمنی در زمین‌های ورزشی (راهنمای سبز) در مورد ظرفیت‌های تراس ایستاده، محاسبات خروج استفراغ، و پیشگیری از فروپاشی تدریجی جمعیت.
• انجمن ملی حفاظت در برابر آتش (NFPA، ایالات متحده): NFPA 101: کد ایمنی جان و NFPA 102: استاندارد برای پایه‌های بزرگ، صندلی‌های تاشو و تلسکوپی، چادرها و سازه‌های غشایی بر روی فاکتورهای بار سرنشین و وسایل عرض خروج.
• سازمان بهداشت جهانی (WHO، بین المللی): سلامت عمومی برای گردهمایی های جمعی: ملاحظات کلیدی در مورد آمادگی برای تلفات انبوه، اپیدمیولوژی له شدن جمعیت، و تریاژ پزشکی اورژانس در رویدادهای بزرگ.
• ** انجمن قلب آمریکا (AHA، ایالات متحده) و شورای احیای اروپا (ERC، اروپا) **: دستورالعمل هایی برای احیای قلبی ریوی و مراقبت های اضطراری قلبی عروقی در مدیریت ایست قلبی آسفیکسی و احیای تروماتیک.
• آژانس مدیریت اضطراری فدرال (FEMA، ایالات متحده): برنامه ریزی رویدادهای اضطراری ویژه برای آژانس های ایمنی عمومی در کاهش تنگناها و مدیریت جمعیت.

راهنماهای مرتبط¶

• کمک های اولیه آسیب دیدگی و سندرم کمپارتمان
• راهنمای گام به گام CPR و AED
• بقای حمله تیرانداز فعال و مکان عمومی
• ناآرامی های مدنی، اعتراضات، و ایمنی گاز اشک آور
• شماره های اضطراری بر اساس کشور