Skip to content

Zanurzenie studni drzewnych (SIS) i przetrwanie w wyniku uduszenia w głębokim śniegu

Numery alarmowe różnią się w zależności od kraju. Na tej stronie używany jest numer 911, numer obowiązujący w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W wielu innych krajach używany jest numer 112, 999 lub inny. Znajdź numer dla swojego kraju.

Studnia drzewna (lub zagrożenie uduszeniem przez zanurzenie w śniegu / SIS) to ukryta, nieskonsolidowana pustka luźnego śniegu, nisko wiszących gałęzi i powietrza otaczającego pień drzewa iglastego po obfitych opadach śniegu. Kiedy narciarz lub snowboarder złapie krawędź w pobliżu wiecznie zielonego drzewa i wpadnie głową w dół do ukrytego dołu, otaczająca go kurtyna suchego puchu zapada się do wewnątrz jak ruchome piaski, podczas gdy ich narty lub snowboard wciskają się w gałęzie powyżej, zatrzymując go do góry nogami w całkowitej ciemności. Według Northwest Avalanche Center (NWAC) i Krajowego Stowarzyszenia Terenów Narciarskich (NSAA) w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie uduszenie przez zanurzenie w śniegu inne niż lawinowe jest przyczyną około 20 do 25 procent wszystkich wypadków śmiertelnych podczas uprawiania sportów zimowych podczas pory roku z dużą ilością puchu oraz podczas eksperymentów przetrwania 90 procent ochotników umieszczonych w studni na drzewie nie mogłoby się uratować bez partnera stojącego tuż za drzewem.

Ten przewodnik wyjaśnia narciarzom, snowboardzistom, miłośnikom rakiet śnieżnych i miłośnikom jazdy backcountry, co robić w ciągu pierwszych 5 sekund, jeśli wpadniesz do studni lub głębokiej kieszeni z prochem, dlaczego bicie powoduje natychmiastowe ubijanie śniegu i uduszenie, w jaki sposób partnerzy muszą przekopać się poziomo od strony zbocza, zamiast wchodzić na górę dołka, oraz jak zapobiegać pułapkom na studnie w dni, w których pada śnieg.

Zrób to teraz

  1. Jeśli spadasz w stronę drzewa: puść kijki i natychmiast chwyć się pnia lub gałęzi. Podczas jazdy w pobliżu drzew nigdy nie trzymaj rąk za opaskami na nadgarstki kijków narciarskich. Kiedy upadasz, wyciągnij obie ręce, aby przytulić solidny drewniany pień drzewa lub grube górne gałęzie, aby zapobiec opadnięciu głowy i klatki piersiowej w pustkę poniżej.
  2. Jeśli wylądujesz do góry nogami w śniegu: NIE rzucaj się, nie kopaj ani nie poruszaj nogami. W luźnym, nieskonsolidowanym śniegu szarpanie działa dokładnie jak mechaniczny wibrator do cementu: każde kopnięcie zrzuca setki kilogramów śniegu z konarów powyżej i ściska go mocniej wokół klatki piersiowej i twarzy, zatapiając cię głębiej. Natychmiast zamroź nogi.
  3. Najpierw utwórz kieszeń powietrza do oddychania przed ustami i nosem. Zanim opadnie śnieg, skrzyżuj przedramię lub złóż dłonie przed twarzą, aby wcisnąć małą pustą przestrzeń o średnicy 10-15 centymetrów (4-6 cali) wokół ust i nosa, a następnie podciągnij brodę lub podciągnij ocieplacz/kołnierz do góry, aby sypki proszek nie przedostawał się do dróg oddechowych podczas wdechu.
  4. Zachowaj spokój, oddychaj powoli i dmuchaj w gwizdek (jeśli znajduje się blisko ust). Hiperwentylacja w panice szybko zużywa małą kieszeń tlenu i topi śnieg wokół twarzy ciepłym oddechem, który ponownie zamarza, tworząc hermetyczną warstwę lodu („maska ​​lodowa”**). Jeśli jedną ręką możesz dosięgnąć pnia drzewa, przytrzymaj go, aby nie zsunąć się głębiej, i poczekaj na partnera.
  5. Jeśli jesteś partnerem na zewnątrz: NIGDY nie stawaj na krawędzi dołka ani nie ciągnij ofiary prosto do góry za buty/narty. Wejście na górną krawędź drzewa powoduje zrzucenie tony śniegu bezpośrednio na głowę przyjaciela, a szarpanie w górę na nartach lub desce snowboardowej w górę tylko wpycha jego głowę głębiej w dół.
  6. Natychmiast zadzwoń do Ski Patrol lub służb ratunkowych i kopnij poziomo z boku lub w dół w kierunku głowy. Wezwij pomoc rowerzystów znajdujących się w pobliżu, zadzwoń do ośrodka Numer alarmowy Ski Patrol (lub zadzwoń pod lokalny numer alarmowy: 911 w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, 112 w całej Unii Europejskiej, 999 w Wielkiej Brytanii; zobacz nasze numery alarmowe katalogu), zlokalizuj głowę ofiary pod butami i przejdź tunelem do wewnątrz z boku/w dół, aby oczyścić drogi oddechowe wokół twarzy ofiary przed odpięciem wiązań.

Danger

Fizyka studni drzewnej „Odwrócone ruchome piaski”: Dlaczego silny, wysportowany narciarz lub snowboardzista nie może po prostu samodzielnie wspiąć się z drzewa? Z powodu trzech połączonych pułapek fizycznych: 1) Odwrócona grawitacja i ciężki sprzęt: Kiedy jedziesz głową w przód z nartami lub deską snowboardową przyczepionymi do stóp, Twoje buty i wiązania zaczepiają się o gęste, sprężyste konary świerku lub jodły powyżej, podczas gdy Twoja głowa zwisa 1,5 do 3 metrów (5 do 10 stóp) od pnia; 2) Zero solidnego zakupu: W przeciwieństwie do lawiny, gdzie śnieg zastyga twardy jak beton, śnieg ze studni to całkowicie nieskonsolidowany, bezdenny „cukier” lub proszek, którego pchanie rękami po prostu uderza w puste powietrze i puch; oraz 3) Efekt lejka: każdy ruch wstrząsa zasypanym śniegiem, wiecznie zielonym baldachimem nad głową, zrzucając więcej śniegu do lejka na plecy i ściskając klatkę piersiową, uniemożliwiając rozszerzenie płuc (uduszenie mechaniczne). Twój partner jadący w zasięgu wzroku to Twoje największe narzędzie przetrwania.

Natychmiastowy przepływ decyzji o przetrwaniu i ratowaniu partnera

Niezależnie od tego, czy jesteś jeźdźcem wpadającym do studni, czy partnerem, który właśnie widział, jak twój przyjaciel znika pod konarami, natychmiast wykonaj tę sekwencję.

flowchart TD
    A["Jeździec upada w pobliżu drzewa iglastego lub głębokiej kieszeni z prochem"] --> B{"W jakiej roli teraz jesteś?"}
    B -->|"Jestem jeźdźcem spadającym na studnię"| C["Natychmiast upuść kijki narciarskie i chwyć pień drzewa lub ciężkie gałęzie"]
    C --> D["Przestań rzucać i kopać nogami, aby zapobiec zapadnięciu się lejka do śniegu"]
    D --> E["Złóż dłonie lub przedramię nad ustami i nosem, aby wyrzeźbić kieszeń oddechową"]
    E --> F["Trzymaj się tułowia, jeśli jest dostępny, oddychaj powoli i czekaj na wykopanie partnera"]
    B -->|"Jestem partnerem z zewnątrz, który widział zniknięcie Ridera"| G["Zachowaj ścisłą wizualną poprawkę na konkretnym drzewie (oznacz za pomocą pionowych nart lub kijka poza krawędzią)"]
    G --> H["Zadzwoń pod numer alarmowy Patrolu Narciarskiego w ośrodku narciarskim / 911/112 i zadzwoń do jeźdźców znajdujących się w pobliżu"]
    H --> I["NIE stawaj na górnej krawędzi otworu i NIE podciągaj się na nartach lub snowboardzie ofiary"]
    I --> J["Delikatnie sonduj ręką wzdłuż tułowia, aby zlokalizować głębokość głowy i klatki piersiowej ofiary"]
    J --> K["Tuneluj do wewnątrz poziomo od strony w dół, bezpośrednio do twarzy ofiary"]
    K --> L["Najpierw usuń śnieg z ust i nosa, następnie zwolnij wiązania i wyciągnij"]

Jak dobrze formuje się drzewo i dlaczego drzewa iglaste wyglądają bezpiecznie z góry

Wielu narciarzy i snowboardzistów zakłada, że jeśli na otwartej trasie narciarskiej leży 2 metry świeżego śniegu, śnieg pozostaje płaski aż do pnia każdej sosny, jodły, świerku lub cykuty. W rzeczywistości nisko wiszące, wiecznie zielone gałęzie działają jak gigantyczny parasol:

  1. Parasol gałęziowy: Gdy zimą spadają metry śniegu, szerokie, opadające dolne gałęzie jodły, świerku, cykuty i cedru wychwytują padający śnieg i zapobiegają jego przedostawaniu się do ziemi wokół podstawy pnia.
  2. Ukryta pustka o długości od 2 do 3 metrów (6 do 10 stóp): Bezpośrednio pod dolnymi gałęziami znajduje się głęboki, stożkowy dół powietrza, splątane, martwe gałęzie i luźne, nieubite pióra suchego śniegu sięgające aż do nagiego leśnego gruntu lub skał, nawet jeśli otaczająca pokrywa śnieżna ma głębokość 3 metrów (10 stóp).
  3. Iluzja wizualna: Od 5 metrów (16 stóp) pod górę pokryte śniegiem zewnętrzne końce gałęzi drzew płynnie wtapiają się w gładkie zbocze puchu. Jeździec wykonujący zakręt zbyt blisko zewnętrznej krawędzi gałęzi („omijając drzewo”) przebija cienką skorupę wierzchołków gałęzi i wpada prosto do ukrytego pionowego szybu głową do przodu.
Czynnik zagrożenia Zanurzenie w studni drzewnej (dół iglasty) Głębokie zanurzenie w proszku (otwarte zbocze / dno strumienia) Pogrzeb płytowy pod lawiną
Gdzie to się dzieje Pod nisko rozgałęzionymi, wiecznie zielonymi drzewami (jodła subalpejska, świerk, cykuta górska, cedr), zarówno w ośrodkach narciarskich, jak i na backcountry Otwarte zbiorniki z głębokim proszkiem, płaskie dna potoków, wykopy dróg lub wąwozy nanoszone przez wiatr po opadach śniegu o grubości ponad 50 cm (20+ cali) i małej gęstości Zbocza o nachyleniu większym niż 25-30 stopni w przypadku pęknięcia spójnej płyty śnieżnej
Konsystencja śniegu Nieskonsolidowany, sypki proszek bez dna zmieszany ze sztywnymi gałęziami drzew, które zaczepiają o wiązania Miękki, głęboki puch zakrywający głowę, gdy jeździec upada do przodu lub do tyłu i nie może się podnieść Stawia się twardy jak skała jak beton w chwili, gdy przesuwający się gruz się zatrzyma
Typowa pozycja ciała 90%+ w pozycji odwróconej (głową do góry / do góry nogami) z nartami lub snowboardem zaklinowanym w gałęziach powyżej Twarzą w dół lub odwróconą, ze stopami zakotwiczonymi w ciężkiej desce lub nieodpiętych nartach Dowolna orientacja; często schodziły setki metrów w dół zbocza
Główna przyczyna śmierci Uduszenie się w ciągu 15 do 30 minut w wyniku zalegania śniegu w drogach oddechowych lub ucisku klatki piersiowej (plus uraz kręgosłupa szyjnego/głowy na tułowiu) Uduszenie wskutek wdychania proszku lub niemożność przewrócenia się ze stopami przywiązanymi do deski snowboardowej/nart Uduszenie (75%) i ciężki tępy uraz (25%)
Czy możesz wykopać bezpośrednio z góry? NIE, nadepnięcie na otwór powoduje zapadnięcie się luźnych ścianek stożka na twarz ofiary Ostrożnie oczyść okolice głowy, nie klękając na plecach ofiary Tak (przekształcenie w przenośnik taśmowy w kształcie litery V nieco poniżej uderzenia sondy)

Protokół przetrwania krok po kroku, jeśli wpadniesz do studni na drzewie

Jeśli stracisz kontrolę lub złapiesz krawędź i poczujesz, że rzucasz się głową w przód pod gałęzie drzewa iglastego, o twoim przetrwaniu zadecydują Twoje działania w ciągu pierwszych 3 do 5 sekund przed opadnięciem śniegu.

Krok 1: Walcz o utrzymanie pozycji pionowej lub zatrzymaj ślizg na pniu

  • Nigdy nie zakładaj opasek na nadgarstki do kijków narciarskich na drzewach: Jeśli Twoje ręce zostaną splecione w paskach na kijki, gdy wpadniesz do studni, kijki zaczepią się o gałęzie i unieruchomią Twoje ramiona do tyłu nad głową, uniemożliwiając dotarcie do twarzy w celu odgarnięcia śniegu. Kiedy jeździsz na nartach po polanach lub w puchu poza trasami, zawsze trzymaj uchwyty kijków bez wkładania rąk przez pętle na nadgarstki.
  • Przytul pień lub grube wewnętrzne gałęzie: Kiedy przebijesz się przez zewnętrzne konary, rzuć się obiema rękami w stronę solidnego drewnianego pnia drzewa lub grubych wewnętrznych kończyn i owiń wokół nich ramiona lub nogi jak wspinająca się koala. Nawet jeśli narty opadną pod tobą, trzymanie głowy i ramion zawieszonych nad gałęzią nad wykopem uratuje ci życie.
  • Spróbuj przewrócić się na plecy lub bok (przeciągnij i przeturlaj się): Jeśli przewracasz się przez kierownicę w głęboko otwartym puchu z dala od drzewa, podciągnij brodę i przeturlaj się na bok lub plecy, tak aby twarz była skierowana w stronę nieba, a nie zakopywana twarzą w dół.

Krok 2: Przestań kopać i stwórz przestrzeń do oddychania

Jeśli już jesteś odwrócony w studni drzewa, a wokół ciebie spada kaskada śniegu:

  1. Natychmiast zamroź nogi: Każdy ludzki instynkt krzyczy, żebyś kopnął nogami i spróbował popłynąć w górę. Powstrzymaj się całkowicie od tej potrzeby. Ponieważ Twoje narty lub snowboard mają od 150 do 185 centymetrów (5 do 6 stóp) długości i są zamknięte w sztywnych gałęziach nad Tobą, kopanie nogami nie spowoduje uniesienia Cię w górę, a jedynie wstrząsnie koroną drzewa i umieści setki kilogramów luźnego śniegu ciasno wokół Twojej głowy i klatki piersiowej.
  2. Zablokuj ramię na twarzy („Straż boksera”): Natychmiast przyłóż jedną lub obie ręce do twarzy. Zamieć pustą przestrzeń wokół ust i nosa i trzymaj przedramię lub złożone dłonie kilka centymetrów przed ustami, tak aby osadzający się śnieg zatrzymał się na ramieniu, a nie przyciskał płasko do warg i nozdrzy.
  3. Przed wdychaniem wypluj śnieg do ust: Jeśli podczas upadku śnieg dostał się do ust, wypluj go lub zamiataj palcem w rękawiczce przed wciągnięciem głęboko powietrza, aby nie zaciągnąć proszku do tchawicy.
  4. Rozszerz klatkę piersiową, gdy śnieg opadnie: Weź głęboki oddech i przez pierwsze 10 sekund trzymaj łokcie lekko na zewnątrz, podczas gdy luźny śnieg osiada wokół tułowia; pozostawia to ważną 2-centymetrową (1-calową) szczelinę dylatacyjną wokół klatki piersiowej, dzięki czemu możesz nadal oddychać, gdy śnieg przestanie się poruszać.

Krok 3: Czy potrafisz się kiedyś uwolnić, jeśli jesteś całkowicie sam?

W przełomowych testach terenowych przeprowadzonych przez badacza studni drzewnych Paula Baughera (Northwest Avalanche Center) 90 procent badanych umieszczonych w prawdziwych studniach drzewnych nie było w stanie samodzielnie się wydostać. Dla 10 procent, którym udało się samodzielnie uratować lub jeśli złamałeś zasadę nr 1 dotyczącą jazdy na nartach w puchu i samotnie wjechałeś w drzewa, oto jedyna technika, która kiedykolwiek działa:

  • Poruszaj się wyłącznie powolnymi, celowymi, milimetrowymi ruchami: Nigdy nie szarpnij się ani nie rzucaj.
  • Trzymaj jedną rękę zakotwiczoną na solidnym pniu drzewa lub grubym korzeniu/gałęzi: Używaj samego pnia drzewa jako jedynego solidnego szczebla drabiny.
  • NIE próbuj odpychać się od luźnej ściany śniegu: Zamiast próbować wspinać się po śniegu, sprawdź, czy możesz powoli sięgnąć wzdłuż własnej nogi, aby odpiąć piętę wiązania narciarskiego lub odpiąć paski snowboardowe na kostkach, tylko, jeśli górna część ciała jest już bezpiecznie wciśnięta w pień drzewa, więc zwolnienie stóp nie spowoduje ześlizgnięcia się o 1 metr (3 stopy) głębiej w bezdenny szyb.
  • Sprawdź, czy możesz poruszać się dalej W DÓŁ lub NA BOK wzdłuż nagiego pnia: Na stromych zboczach zbocze drzewa często ma cieńszą ścianę gałęzi i śniegu niż strona pod górę. Czasami uwięziony jeździec może przyciągnąć się do nagiej kory pnia i przepchnąć się na boki przez dolną część gałęzi, zamiast wspinać się w górę.

Warning

Jak plecak Avalung lub Airbnb/Air-Pocket pomaga w Tree Wells: Jeśli jeździsz w głębokim puchu na północno-zachodnim Pacyfiku, w Kolumbii Brytyjskiej, Japonii (Hokkaido/Honsiu), w Górach Skalistych lub w Alpach, rozważ noszenie kamizelki/zestawu do oddychania z redystrybucją powietrza (takiego jak element AvaLung) lub nadmuchiwanego pakietu poduszek powietrznych lawinowych, z jednym krytycznym zastrzeżeniem dotyczącym studni: ustnik AvaLung bezpośrednio wydłuża przeżycie studni z 15 minut do ponad 60 minut poprzez pobieranie powietrza z luźnej pokrywy śnieżnej za plecami i odprowadzanie wydychanego dwutlenku węgla (\(\text{CO}_2\)) z dala od twarzy, uważaj z dużymi nadmuchiwanymi poduszkami powietrznymi wewnątrz ciasnego drewna, ponieważ uderzenie w pień drzewa z dużą prędkością stwarza poważne ryzyko urazów. Dzięki rurce oddechowej typu AvaLung przypiętej bezpośrednio do paska na ramię kurtki możesz ugryźć ustnik bez użycia rąk, zanim wejdziesz między drzewa.

Ratowanie partnera: jak wykopać kogoś z drzewa, nie zabijając go

Ponad 80 procent ofiar studni drzewnych umiera po prostu dlatego, że ich partnerzy zjechali na nartach aż do samego końca wyciągu krzesełkowego, odczekali 15 minut na kolejce, zastanawiając się „Gdzie jest Dave?”*, a następnie wjechali wyciągiem z powrotem na górę, aby rozpocząć poszukiwania. Po upływie 30 minut ofiara już się udusiła.

Kiedy jedziesz w zasięgu wzroku i głosu ze swoim partnerem i widzisz, jak wpada on na drzewo (lub widzisz pojedynczy dziób narty, podstawę snowboardu lub rękawicę wystającą spod drzewa iglastego), masz mniej niż 15 minut, aby nabrać powietrza do twarzy.

CRITICAL PARTNER EXCAVATION RULES FOR A TREE WELL:
1. NEVER step onto the top rim of the snow cone around the tree (collapses snow onto the victim's face).
2. NEVER grab the victim's boots, skis, or snowboard and yank upward (drives their head deeper and breaks legs/spine).
3. ALWAYS approach from the DOWNHILL or SIDE of the tree and tunnel INWARD HORIZONTALLY straight to the victim's head.

Protokół wykopalisk partnerskich krok po kroku

  1. Oznacz drzewo i natychmiast wezwij wsparcie:
    • Posadź własne narty lub kijki pionowo w otwartym śniegu 3 metry (10 stóp) pod drzewem, tak aby zbliżający się patrol narciarski lub inni jeźdźcy mogli natychmiast zlokalizować konkretne drzewo (w gęstym lesie 500 identycznych jodeł oderwanie wzroku od drzewa na dziesięć sekund może spowodować utratę miejsca).
    • Krzycz głośno „POMOC. NARCIARZU W STUDNI DRZEWA.”, aby zasygnalizować przejeżdżających jeźdźców w biegu.
    • Poproś drugą osobę (lub użyj zestawu głośnomówiącego podczas przemieszczania się) o zadzwonienie na Ski Patrol Emergency Direct Line ośrodka (zaprogramuj ją w telefonie przed jazdą; jest wydrukowana na każdej papierowej mapie szlaków i wieży wyciągu) lub wybierz numer 911 / 112 / 999, podając dokładną nazwę szlaku i numer wieży wyciągu.
  2. Ustabilizuj stopy ofiary, aby nie ześlizgiwały się głębiej:
    • Jeśli widzisz buty, narty lub snowboard ofiary zaplątane w górne gałęzie, nie podnoś ich i nie odpinaj jeszcze wiązań, jeśli zaczepione narty są jedyną rzeczą, która powstrzymuje ofiarę przed upuszczeniem kolejnego metra na dno dołu.
    • Zamiast tego, jeśli obecny jest drugi ratownik, poproś go, aby delikatnie przytrzymał lub przywiązał but/nogę ofiary w miejscu, aby ofiara nie mogła zsunąć się głębiej podczas tunelowania do jej głowy.
  3. Zamontuj łopatę lawinową i tunel od STRONY ZJAZDU:
    • Spójrz na kąt nóg ofiary, aby dokładnie oszacować, gdzie jej głowa i klatka piersiowa opierają się o pień drzewa (zwykle 1 do 1,5 metra / 3 do 5 stóp poniżej butów).
    • Podejdź do zbocza w dół (lub dolnego zbocza) drzewa, trzymając się całkowicie poza górną krawędzią śniegu.
    • Użyj składanej aluminiowej łopaty lawinowej (lub rąk/snowboardu, jeśli nie masz łopaty), aby wyciąć poziome drzwi prosto do wewnątrz przez dolne gałęzie i ścianę śniegu na wysokości głowy ofiary, odgarniając śnieg w dół od drzewa, tak aby nie mógł się zsunąć z powrotem.
  4. NAJPIERW oczyść drogi oddechowe wokół ust i nosa:
    • W momencie, gdy twoja dłoń w rękawiczce dotknie hełmu, kurtki lub ramienia ofiary, przestań używać metalowego ostrza łopaty w pobliżu jej głowy, aby nie uderzyć jej w twarz.
    • Zamieć rękami śnieg z ust, nosa i klatki piersiowej, ściągnij zasypany śniegiem ocieplacz lub szalik na szyję i wyjmij z ust wszelkie zatyczki śnieżne.
    • Natychmiast sprawdź, czy jest przytomny i oddycha:
      • Jeśli dziecko jest przytomne i oddycha: Utrzymuj szeroko otwarte drogi oddechowe, uspokój je, poszerz poziomy rowek wokół tułowia, aby klatka piersiowa mogła się swobodnie rozszerzać, i dopiero wtedy zwolnij wiązania narciarskie lub snowboardowe powyżej, aby móc je delikatnie wysunąć przez boczny tunel.
      • Jeśli nie reaguje i nie oddycha (lub tylko dyszy): Natychmiast wyprowadź je na płaską, ubitą platformę, chroniąc szyję, udrożnij drogi oddechowe, wykonaj 5 początkowych oddechów ratowniczych (ponieważ zatrzymanie krążenia w studni drzewnej jest spowodowane niedotlenieniem / uduszeniem, oddechy ratownicze w połączeniu z uciśnięciami klatki piersiowej mają kluczowe znaczenie, jeśli jesteś przeszkolony; jeśli nie możesz wykonać oddechów ratowniczych, rozpocznij ciągłe RKO wyłącznie ręcznie natychmiast z częstotliwością 100 do 120 uciśnięć na minutę) i kontynuuj aż do przybycia patrolu narciarskiego z tlenem i AED.

Jak zapobiegać tragediom związanym ze studnią drzewną i głębokim śniegiem

Każdej katastrofie w studni drzewnej można zapobiec, przestrzegając pięciu niepodlegających negocjacjom zasad dotyczących dnia w proszku, zatwierdzonych przez Krajowe Stowarzyszenie Terenów Narciarskich (deepsnowsafety.org) i MountainSafety.info:

  • 1. Trzymaj swojego partnera przez cały czas w zasięgu wzroku (nie tylko „spotkaj się na dole wyciągu”): Jazda „z przyjaciółmi” nie przyniesie żadnego efektu, jeśli rozdzielicie się na szczycie trasy i spotkacie się przy wyciągu krzesełkowym dziesięć minut później. Na drzewach lub w dni z głębokim puchem jeźdź krótkimi skokami, trzymając partnera w bezpośrednim zasięgu wzroku (lub ciągłym wezwaniu głosowym i odpowiedzi co 15 sekund), dopóki oboje nie opuścicie drzew.
  • 2. Przed wejściem na polanę lub zjazd poza trasą zdejmij ręce z pasków na nadgarstki do kijków narciarskich: Paski do kijków zamieniają kijki narciarskie w kotwice, które unieruchamiają Twoje ramiona nad głową w drzewie i zwichają kciuki/ramiona na gałęziach. Puść kijki, gdy tylko stracisz równowagę.
  • 3. Noś głośny gwizdek survivalowy bez groszku, przypięty tuż obok brody: Przyklej taśmą lub przypnij plastikowy gwizdek o głośności 120 decybeli (taki jak Fox 40) do uchwytu zamka błyskawicznego kurtki lub paska mostka plecaka w odległości zaledwie 10 centymetrów (4 cale) od ust, abyś mógł go dosięgnąć zębami, nawet jeśli obie ręce są przyciśnięte do klatki piersiowej.
  • 4. Noś ze sobą nadajnik-odbiornik lawinowy (latarnię), składaną metalową łopatę i sondę, nawet w drodze w dni z głębokim puchem: Wielu narciarzy zostawia latarnię lawinową i łopatę w samochodzie, jadąc na nartach w granicach ośrodka. W każdy dzień, w którym leży ponad 30 centymetrów świeżego śniegu lub gdy jeździsz na nartach po polanach w ośrodku narciarskim, noś aktywny cyfrowy nadajnik-odbiornik lawinowy z 3 antenami (457 kHz) w trybie SEND i noś plecak z metalową łopatą. Partner wyposażony w nadajnik-odbiornik i łopatę może zlokalizować i wykopać całkowicie zakopanego jeźdźca pod drzewem w 3 minuty, zamiast spędzać 20 minut na zgadywaniu, pod które drzewo spadł.
  • 5. Drzewa iglaste należy omijać szerokim łukiem, nigdy nie przecinać zakrętów pod linią kroplującą gałęzie: trzymaj się otwartych białych pasów między drzewami, zamiast ściskać pnie, kontroluj prędkość, aby móc się zatrzymać przed uderzeniem w przeszkody, i uważaj na małe, 1-metrowe „dziecięce” wiecznie zielone wierzchołki wystające ze śniegu. Ten maleńki zielony wierzchołek drzewa to w rzeczywistości korona wysokiego na 6 metrów drzewa z gigantem ukrytym głęboko pod powierzchnią śniegu. Informacje na temat powiązanych zimowych sytuacji awaryjnych w górach można znaleźć w naszym artykule wypadki na nartach, snowboardzie i stoku, lawiny, i hipotermia i zimno na pustyni przewodniki.

Weź udział w kursie

Udział w praktycznym kursie ratownictwa lawinowego i pierwszej pomocy w dziczy, w połączeniu z certyfikowanym kursem resuscytacji krążeniowo-oddechowej od Czerwonego Krzyża, St John Ambulance lub krajowego stowarzyszenia patroli narciarskich, daje Tobie i Twoim partnerom pamięć mięśniową niezbędną do szybkiego kopania i reanimacji uduszonego jeźdźca w krytycznych pierwszych 10 minutach.

Często zadawane pytania

Are snowboarders or skiers more at risk of dying in a tree well?

Both skiers and snowboarders die in tree wells every winter, accounting for roughly two-thirds skiers and one-third snowboarders in North American accident databases (matching overall resort ridership ratios). However, each faces a unique mechanical trap: a **skier's** long individual skis and poles cross and tangle like pick-up sticks in the overhead tree branches (and DIN bindings rarely release during a slow, twisting headfirst tumble into soft snow), whereas a **snowboarder** has both feet permanently strapped to a single wide plank that acts like a giant snow-anchor, making it impossible to move one leg independently or roll over if they land face-down in deep open powder.

Why can I not just set my ski bindings to a lower DIN setting so my skis pop off automatically if I fall into a tree well?

Standard alpine ski bindings are engineered to release under high-speed torsional (twisting) or forward-bending forces against a hard surface to prevent tibial leg fractures. When you fall slowly headfirst into a soft, bottomless pillow of dry tree-well snow, there is no hard impact force against the ski boot toe or heel piece to trip the binding spring, and lowering your DIN setting below your recommended chart value causes dangerous pre-release on steep terrain (which can throw you straight *into* a tree). Instead, if you ride deep powder with a partner, practice reaching down to press your heel-piece lever with your hand or having your partner release your bindings only *after* they have secured your head and torso from sliding deeper.

Does an Apple Watch, iPhone Crash Detection, or GPS app alert Ski Patrol if I fall into a tree well?

Usually, **no**, do not count on automated smartphone crash detection to save you in a tree well. Smartphone and smartwatch Crash/Fall Detection algorithms look for a sudden, high-G impact deceleration spike (such as hitting icy hardpack or a car collision). Sliding into soft, unconsolidated powder snow inside a tree well produces a relatively soft deceleration curve that rarely triggers automatic SOS, and once you are buried upside down under 2 meters of snow with your arms pinned, you cannot reach into your pocket to unlock a touchscreen, and cellular signals are heavily attenuated by wet snow. Only a human partner watching your back (paired with a 457 kHz avalanche transceiver) provides reliable detection.

How long can a person survive buried upside down in a tree well?

Survival time in a tree well is extremely short, very similar to or even faster than a slab avalanche burial. Without an air pocket or breathing device, acute asphyxiation and unconsciousness typically occur within **5 to 15 minutes**, and irreversible hypoxic brain injury or cardiac arrest follows within **15 to 35 minutes** (compounded by inverted blood pooling in the head and rapid cooling). However, if the rider manages to keep an open air pocket around their face and snow does not compress their chest, survivors have occasionally been rescued alive after 1 to 2 hours, which is why rescuers must always dig urgently and initiate full CPR and hypothermia resuscitation upon extraction.

Can you suffocate in deep powder snow out in the open away from any trees?

Yes. Roughly 30 percent of **Snow Immersion Suffocation (SIS)** fatalities occur in open deep powder completely away from trees, such as when a skier or snowboarder falls headfirst into a deep powder drift, creek bed, or flat gully after a major storm (60+ centimeters / 2+ feet of fresh snow). When your feet are anchored above you by skis or a snowboard and your head is buried 60 centimeters under loose, low-density snow, every push with your hands sinks straight to the bottom without lifting your head an inch. If you fall in deep open powder, keep your arms wide ("snow-angel" distribution) or cross your ski poles into an **X** under your chest so you have a wide platform to push against to lift your face above the surface.

Why must rescuers give rescue breaths (not just chest compressions) when performing CPR on a tree well victim?

When an adult collapses suddenly on a city sidewalk from a heart attack, their blood and lungs are still full of oxygen for the first several minutes, so Hands-Only CPR works well initially. By contrast, a person pulled unconscious from a tree well or avalanche is in **asphyxial cardiac arrest**, their heart stopped specifically because their blood ran completely out of oxygen. International wilderness and avalanche resuscitation guidelines (ICAR / Red Cross / AHA) emphasize that as soon as you pull a non-breathing snow-immersion victim free and clear snow out of their mouth, you should immediately deliver **rescue breaths alongside chest compressions (30:2 ratio, starting with 5 initial ventilations)** to get fresh oxygen back into their lungs and bloodstream. If you are untrained or unable to give breaths, perform continuous chest compressions without delay.

Sprawdzono źródła

  • Northwest Avalanche Center (NWAC, Stany Zjednoczone) i Paul Baugher (dyrektor patrolu narciarskiego Crystal Mountain): Bezpieczeństwo studni drzewnych i głębokiego śniegu (deepsnowsafety.org), empiryczne badania nad przetrwaniem w zanurzeniu w studniach drzewnych oraz protokoły wykopalisk partnerskich.
  • Krajowe Stowarzyszenie Terenów Narciarskich (NSAA, Stany Zjednoczone) i Zachodnie Stowarzyszenie Terenów Narciarskich Kanady (CWSAA, Kanada): Wytyczne dotyczące bezpieczeństwa w głębokim śniegu i zapobiegania uduszeniu się przez zanurzenie w śniegu (SIS).
  • Międzynarodowa Komisja Ratownictwa Alpejskiego (ICAR / CISA-IKAR, International / Szwajcaria) i Wilderness Medical Society (WMS, Stany Zjednoczone): Wytyczne dotyczące praktyki klinicznej dotyczące zapobiegania i postępowania w przypadku ofiar zasypania śniegiem przez lawiny i inne niż lawiny.
  • Avalanche Canada i Canadian Ski Patrol (Kanada): Studnie drzewne, głębokie zanurzenie w proszku i standardy resuscytacji w przypadku pochówku z uduszeniem.
  • Europejska Rada Resuscytacji (ERC, Unia Europejska) i American Heart Association (AHA, Stany Zjednoczone): Protokoły dotyczące szczególnych okoliczności resuscytacji, przypadkowej hipotermii i wentylacji w przypadku zatrzymania krążenia w wyniku asfiksji.

Powiązane przewodniki