Paragliden, parachutespringen en noodlandingsredding via een elektriciteitslijn of boomkap¶

Skydivers, paragliderpiloten, paramotoroperators, deltavliegerpiloten en BASE-jumpers hebben zo nu en dan te maken met plotselinge windverschuivingen, thermische instortingen, reserve-parachute-inzet of motorstoringen die een noodlanding buiten het veld dwingen in hoogspanningsbovengrondse elektriciteitsleidingen, hoge boomdaken, diep water of daken van gebouwen. Hoewel de nylon ram-air-luifel zelf vaak de aanvankelijke vertraging absorbeert, zijn de minuten onmiddellijk na een landing buiten het veld vaak veel gevaarlijker dan de landingsimpact zelf.

Een springer of piloot die hangend in een parachute- of paragliderharnas over onder spanning staande hoogspanningslijnen hangt, loopt een groot gevaar voor dodelijke elektrocutie als hun overkapping twee fasegeleiders overbrugt, als ze naar een geaarde elektriciteitspaal zwaaien, of als goedbedoelende omstanders op de grond lopen en hun bungelende laarzen of ophanglijnen aanraken. Even verraderlijk is een landing op een hoge boomkroon: tientallen piloten en parachutisten hebben zonder schrammen een val van 20 meter hoog in een dennen- of hardhouten boom overleefd, om 10 minuten later dood te vallen omdat ze hun beenriemen losmaakten of op de uitgesneden ontgrendelingshendels met drie ringen klikten terwijl ze probeerden langs dunne, broze buitenste boomtakken te klimmen. Bovendien kan een springer die langer dan 15 tot 30 minuten bewegingloos rechtop hangt in beenriemen een dodelijk orthostatisch ophangtrauma (harness hang syndrome) oplopen doordat bloed zich in de bungelende benen verzamelt, terwijl een springer die in het water landt onder een golvend bladerdak binnen enkele seconden kan verdrinken als hij verstrikt raakt in honderden meters dunne Spectra-, Vectran- of Kevlar-ophanglijnen. Weten hoe je je schrap moet zetten voor een landing met obstakels, waarom je nooit een boom of hoogspanningskabel moet doorhakken of losmaken, en hoe je aan een waterlanding kunt ontsnappen, redt levens.

Doe dit nu¶

1. Maak NOOIT de beenriemen van uw harnas los of activeer de uitgesneden ontgrendelingshendel van uw luifel terwijl u in een boom hangt of aan elektriciteitskabels hangt. Zodra uw nylon luifel niet meer in een boom valt, blijven de luifel en de ophanglijnen vaak slechts lichtjes aan de buitenste takken hangen die uw gewicht uitsluitend door statische wrijving vasthouden; Als u uw gewicht verplaatst om uw hoofdparachute los te maken of weg te snijden, valt u rechtstreeks op de grond.
2. Bevries volledig en houd alle omstanders op minstens 15 tot 30 meter (50 tot 100 voet) afstand als u in of nabij bovengrondse elektriciteitskabels landt. Zelfs als uw synthetische ophangkabels droog aanvoelen en u geen eerste schok voelde toen uw luifel over een draad hing, zou het uitreiken om een ​​tweede draad aan te raken, het aanraken van de houten of stalen elektriciteitspaal of het laten aanraken van iemand op de grond uw bungelende voeten of reservehandgreep een dodelijk hoogspanningscircuit naar de aarde voltooien; zie neergehaalde elektriciteitsleidingen en elektrocutie van voertuigen.
3. Bel onmiddellijk uw plaatselijke alarmnummer (911 in de Verenigde Staten en Canada, 112 in de Europese Unie, 999 in het Verenigd Koninkrijk). Als er sprake is van elektriciteitsleidingen, geef dan de coördinator de exacte GPS-coördinaten of het poolnummer door, zodat het elektriciteitsbedrijf de stroom kan uitschakelen en het circuit kan aarden voordat de brandweer een ladder omhoog brengt; als u zich in een hoge boom bevindt, vraag dan om een ​​technisch reddings-/boomverzorgerteam voor hoge hoeken; controleer noodnummers.
4. Beveilig uzelf aan een stevige boomstam voordat u zich verplaatst als u in een boomdak hangt. Houd uw helm vast, wikkel een arm en been rond de verticale boomstam (of klem een reservehoofdstel/boomreddingsriem rond de hoofdstam en in uw hoofdliftweb) en pomp uw benen voortdurend om te voorkomen dat bloed zich in uw dijen verzamelt (ophangtrauma).
5. Als u onvermijdelijk in diep water landt, koppelt u uw borstband los (en maakt u de accessoires los) VOORDAT u naar beneden gaat, maar wacht tot uw voeten het water raken voordat u de hoofdkap wegsnijdt en uit het harnas glijdt. Als u 10 meter (33 voet) in de lucht wegsnijdt vanwege diepteperceptie-illusies over glad water, veroorzaakt dit fatale impactverwondingen; eenmaal in het water zwemt u tegen de wind of zijwind weg van de instortende nylon kap, zodat u niet vast komt te zitten onder natte, luchtloze stof.
6. Als een piloot uit een boom valt of een harde impact van de opvouwbare luifel op de grond krijgt, houd dan zijn helm op (tenzij deze de reanimatie van de luchtwegen blokkeert) en stabiliseer zijn nek en ruggengraat. Snelle landingen met een parachute of paraglider veroorzaken axiale compressiefracturen van de lumbale en thoracale wervelkolom en breuken in de bekkenring; zie verwondingen aan de wervelkolom.

flowchart TD
    Start["Parachute-, paraglider- of paramotorlanding buiten het veld"] --> Obstacle{"Om welk obstakel gaat het?"}
    Obstacle -->|"Bovengrondse elektriciteitsleidingen"| PowerLine["1. In de lucht: laat een metalen lading/haakmes vallen; houd voeten en knieën strak tegen elkaar<br/>2. Hangend aan draden: NOG STEEDS BEVRIEZEN; raak de paal, tweede draad of uitsparing NIET aan<br/>3. Grondpersoneel: blijf 15 tot 30 m (50 tot 100 ft) achter; raak de jumper of lijnen NIET aan<br/>4. Wacht op de bevestiging van het elektriciteitsbedrijf dat de lijn dood en geaard is"]
    Obstacle -->|"Hoge boomluifel"| Tree["1. In de lucht: Bescherm gezicht en keel met onderarmen; benen tegen elkaar gedrukt<br/>2. In de boom hangen: Maak NOOIT de beenriemen los en trek NOOIT aan de uitgesneden handgreep<br/>3. Omhels de verticale hoofdstam of bind deze vast aan de stam met singels/reservehoofdstel<br/>4. Pomp de benen of ga op een sterke tak staan om hangtrauma te voorkomen"]
    Obstacle -->|"Diep water (meer, rivier, oceaan)"| Water["1. Vóór de botsing: Maak de borstband los (en gooi het paramotorframe aan de oppervlakte weg)<br/>2. Wacht tot de voeten water raken, trek dan aan het uitgesneden handvat en trek de beenriemen uit<br/>3. Zwem UPWIND uit de buurt van zinkende luifels en ophanglijnen"]
    Obstacle -->|"Grondslepen bij hoge windsnelheid"| WindDrag["1. Trek EEN enkele remschakelaar of achterste stijgbeugel helemaal naar binnen om de vleugel in te klappen<br/>2. Of trek aan de uitgesneden hendel van de hoofdluifel (skydiving 3-ring)<br/>3. Rol op de rug/zijkant om het harnas te ontlasten en maak een C-bocht rond de luifel"]

Landingen op hoogspanningslijnen: overleving op hoogspanning in de lucht en op de draden¶

1. Acties tijdens de vlucht wanneer een botsing met de elektriciteitsleiding onvermijdelijk is¶

Volgens de United States Parachute Association (USPA Skydiver's Information Manual) en de United States Hang Gliding and Paragliding Association (USHPA), als u zich beneden 100 meter (330 voet) realiseert dat u niet uit de buurt van elektrische distributie- of transmissielijnen boven het hoofd kunt blijven:

1. Maak alleen kleine, vlakke bochten: Maak nooit een 90 graden of 180 graden knevelhaak op lage hoogte dichtbij de grond om een draad te ontwijken; steile lage bochten zorgen ervoor dat het bladerdak snel de grond in duikt met hoge verticale en horizontale snelheid, wat de belangrijkste oorzaak is van dodelijke botsingen bij parachutespringen en paragliden.
2. Laat alle geleidende of lang hangende voorwerpen vallen: Als u springt met een lange metalen paal, een tandemcamerapaal of een bungelende daallijn aan een militaire/vrachtrugzak, gooit u de bungelende lijn overboord of bergt u deze op zodat deze de draad en de aarde niet overbrugt terwijl u zich nog boven de lijn bevindt.
3. Bereid je voor op een Parachute Landing Fall (PLF) en draai je hoofd weg van de draden: Plaats je voeten en knieën stevig tegen elkaar, trek je ellebogen strak tegen je ribben om te voorkomen dat je oksels en borst over een blanke metalen kabel glijden, en kijk 45 graden weg zodat een brekende draad je gelaatsscherm of keel niet raakt.

2. Wat u moet doen als u aan elektriciteitsleidingen hangt¶

Als uw nylon luifel over een hoogspanningsdraad blijft haken en u in de lucht laat hangen (of met uw laarzen net boven het gras bungelend):

1. VOLLEDIG STIL BEVRIEZEN: Zolang je lichaam en het hemellichaam elkaar slechts een enkelfasige draad raken en je de grond, de elektriciteitspaal, een tuidraad of een tweede fasedraad niet raakt, ben je elektrisch als een vogel die op een draad zit, bekrachtigd met duizenden volt, maar zonder circuitpad waardoor er stroom door je hart kan stromen.
2. Raak uw opengewerkte handgreep, reserve-trekkoord of metalen harnashardware NIET aan:
3. Als u aan uw geel/rode uitsnijdingspad trekt, komt uw hoofdscherm vrij, waardoor u recht op een lagere fasedraad of op de grond valt, terwijl de hangende ophanglijnen nog steeds over de actieve bovenste draad zijn gedrapeerd, waardoor er onmiddellijk een fase-naar-fase of fase-naar-aarde kortsluiting door uw lichaam ontstaat.
4. Als u aan uw zilveren reservehandgreep trekt, wordt een metalen pilotchute met veerwerking en een roestvrijstalen kabel over de aangrenzende fasedraden afgevuurd, waardoor een verblindende hoogspanningsboogflitsexplosie wordt geactiveerd die uw nylon overkapping binnen een halve seconde zal verbranden.
5. Waarom nylon, Spectra, Vectran en Kevlar ophanglijnen elektriciteit kunnen geleiden: Ga er nooit vanuit dat uw parachute- of paragliderlijnen elektrische isolatoren zijn. Bij hoge distributie- en transmissiespanningen (4.800 tot 500.000 volt) volgen microscopisch vuil, grasvlekken, zweet, luchtvochtigheid of koolstofvezel-/aramidestrengen in moderne hoogwaardige leidingen dodelijke stroom rechtstreeks door de leidingen naar uw metalen stijgbuisverbindingen en harnasbanden; zie elektrische schok.
6. Schreeuw naar naderende omstanders en landeigenaren om 30 METER (100 FEET) ACHTER TE BLIJVEN): Het grootste gevaar voor een piloot die 1 meter (3 voet) boven de grond hangt onder een hoogspanningslijn is een goedbedoelende omstander of eerstehulpverlener die naar boven rent en de laarzen of schouders van de piloot vastgrijpt om ze stabiel te houden. Op het moment dat een persoon die op de aarde staat de bungelende piloot aanraakt, worden zowel de piloot als de redder een directe brug van de hoogspanningslijn naar de grond en worden ze samen geëlektrocuteerd.

Landingen van boomkruinen en het voorkomen van ophangingstrauma¶

1. Hoe u zich schrap kunt zetten voor een onvermijdelijke boomlanding¶

Als u afdaalt naar een bos of een groepje bomen waar geen duidelijke weide bereikbaar is:

1. ** Stuur tegen de wind in richting de dikste kroon van een levende, gezonde boom (vermijd dode haken en ogen): ** Streef naar de dichte, groene middenkroon van een levende groenblijvende of hardhouten boom in plaats van naar een kale, broze dode stam, die je als een speer kan doorboren.
2. Houd de normale half-brake/fakkelvluchtsnelheid aan, laat de vleugel niet hoog boven de boomtoppen hangen: Als u te vroeg 10 meter (33 voet) boven het bladerdak zwaait, blokkeert de paraglider of parachute, waardoor u verticaal door de takken valt zonder dat het bladerdak aan de bovenste kruin blijft haken.
3. Neem de boombeschermingspositie aan 2 seconden voordat u de takken betreedt:
4. Houd uw voeten en knieën stevig tegen elkaar gedrukt (spreid nooit uw benen uit elkaar wanneer u in een boom valt, wat fatale spreidstand op verticale takken en gebroken dijbenen veroorzaakt).
5. Kruis uw onderarmen strak voor uw gezicht, ogen en keel, terwijl uw handen de tegenoverliggende stijgbuizen vastgrijpen of de ellebogen stevig tegen uw ribben aangedrukt zodat scherpe, gebroken takken uw nek (halsslagader/luchtpijp) of oksels (okselslagader) niet kunnen doorboren.

2. Waarom je NOOIT de gespen mag losmaken of wegknippen terwijl je in een boom hangt¶

Zodra uw voorwaartse en neerwaartse beweging binnen het bladerdak stopt, zal het bestrijden van de drang om "gewoon de laatste 6 meter naar beneden te klimmen" uw leven redden:

• De illusie van een stevige verankering van de luifel: Boven uw hoofd zijn uw dunne ripstop-nylon luifel en ophanglijnen zelden rond een dikke structurele boomstam gewikkeld. In plaats daarvan wordt het bladerdak meestal lichtjes gedrapeerd over zwakke, flexibele buitenste dennennaalden of buitenste twijgen van 1 centimeter, alleen vastgehouden door een evenwichtige spanning over vijftig lijnen.
• Waarom wegsnijden of losmaken dodelijk is: Als een skydiver aan zijn uitgesneden hoofdhandvat trekt (in de verwachting dat hij op een tak eronder zal vallen), vallen ze dwars door de broze lagere takken naar de bosbodem. Op dezelfde manier, als een paragliderpiloot zijn beenriemen losmaakt terwijl hij op een ogenschijnlijk stevige tak staat, zorgt de plotselinge gewichtsverwijdering ervoor dat de overkapping erboven de twijgen afblaast, of dat de tak breekt onder het geconcentreerde gewicht van zijn laars, wat resulteert in een fatale val zonder touw.
• Houd je helm op: Vallende takken van dood hout die loskomen door het ritselende bladerdak erboven, of een slingerbeweging in de boomstam, kunnen fataal hoofdletsel veroorzaken als je je helm afzet terwijl je op redding wacht.

3. Voorkomen van orthostatisch ophangtrauma (harnas-hangsyndroom)¶

Wanneer een piloot of skydiver roerloos rechtop hangt in een parachuteharnas (vooral een parachuteharnas met gespleten benen of een lichtgewicht paragliding harnas voor bergparagliden zonder een brede, stijve zitplank) terwijl de benen vrij in de lucht bungelen:

1. Het mechanisme van hangtrauma: De strakke femurbeenbanden drukken tegen de grote femuraders in de liesplooi, terwijl de bungelende benen volkomen bewegingloos blijven. Zonder het ritmisch aanspannen van de kuit- en dijspieren (de veneuze pomp van de skeletspieren) waardoor het bloed tegen de zwaartekracht in weer omhoog wordt geduwd, stroomt binnen 10 tot 20 minuten tot 20 tot 30 procent van uw totale circulerende bloedvolume in uw onderbenen.
2. Snelle syncope en hartstilstand: Zonder veneuze terugkeer naar het rechter atrium van het hart daalt het hartminuutvolume, wat plotselinge duizeligheid, misselijkheid, zweten, tunnelvisie en bewustzijnsverlies veroorzaakt (orthostatische shock). Als een bewusteloos persoon verticaal in een harnas blijft hangen en niet kan bewegen, kunnen binnen enkele minuten hersenhypoxie en een fatale hartstilstand optreden.
3. Hoe je een hangtrauma kunt voorkomen tijdens het wachten in een boom:
4. Reik naar de hoofdstam en ga op een stevige tak staan ​​(zonder los te maken): Trek uzelf voorzichtig naar binnen om de verticale hoofdboomstam te omhelzen en plaats een of beide voeten op een dikke structurele tak vlakbij de stamverbinding, zodat uw beenspieren uw lichaamsgewicht dragen in plaats van de liesbanden.
5. Fiets en pomp uw benen elke 30 seconden: Als u in de open ruimte onder de takken hangt en geen steunpunt kunt bereiken, buig dan voortdurend uw kuiten, trek uw knieën omhoog naar uw borst en trap uw benen in de lucht om het veneuze bloed terug naar uw hart te pompen.
6. Maak een voetlus (geïmproviseerde Prusik of reserve hoofdstelstijgbeugel): Als je een boomreddingslijn of een speedbar-lus (op een paraglider) bij je hebt, of een stuk loshangend web onder je laarzen kunt lussen, ga dan regelmatig in de lus staan ​​om de druk op je dijbeenaderen te verlichten.
7. Medische zorg na het redden van een langgehangene springer: Zodra reddingswerkers vanuit een hoge hoek een slachtoffer laten zakken dat al meer dan 20 minuten bewegingloos hangt, houden ze strikt in de gaten voor verschuivingen van verbrijzelings-/ophangvloeistof, houden ze kritische signalen in de gaten en houden ze warm en kalm; zien schok en flauwvallen.

Landingen in diep water en oceaan (parachutespringen, paragliden en paramotoring)¶

Het extreme gevaar van aangedreven paramotor (PPG) en parachutelandingen op het water¶

Waterlandingen behoren tot de meest dodelijke noodsituaties in de luchtvaartsport, vooral voor piloten van aangedreven paragliders (paramotor / PPG), die een tweetaktmotor van 20 tot 35 kilogram (45 tot 75 pond) dragen en een metalen propellerkooi die rechtstreeks op hun rug is vastgeschroefd**. Als een paramotorpiloot diep water raakt zonder een automatische CO2-flotatiekraag op het frame en niet binnen 5 seconden uit zijn harnas kan komen, gooit de zware motor hem met zijn gezicht naar beneden in het water terwijl de natte nylon vleugel en 300 meter dunne ophanglijnen rond hun laarzen verstrikken:

Stapsgewijze overlevingsprocedure bij het landen op het water¶

1. Terwijl je nog steeds 100 tot 300 meter (330 tot 1.000 voet) in de lucht boven water bent:
2. Blaas onmiddellijk uw handmatige of CO2-persoonlijke drijfmiddel (reddingsvest) of paramotorframe-drijfblaas op.
3. Maak zware laarzen los of schop ze uit als de tijd het toelaat, maak de kinband van uw helm alleen los als u een zware camerahelm draagt ​​die aan lijnen kan blijven haken (houd standaard beschermende waterhelmen op als u rotsen/palen nadert) en maak uw borstband volledig los terwijl u beide stangen/schakelaars stevig vasthoudt, zodat uw armen niet in de lucht uit de schouderbanden kunnen glijden.
4. (Op een paramotor zonder frameflotatie: Maak de secundaire heup-/borstriemen los terwijl u de belangrijkste snelsluitingen onder uw duimen houdt, maar spring NOOIT uit uw harnas terwijl u zich nog in de lucht bevindt, water maakt het beoordelen van de hoogte bijna onmogelijk; wat lijkt op 2 meter boven glasachtig water is vaak 15 meter / 50 voet hoog, wat een fatale val is.)
5. Op het exacte moment dat je voeten het water raken:
6. Haal diep adem, trek aan de uitgesneden hendel van de hoofdkap (parachutespringen) of druk op de snelsluitingen van het hoofdharnas, buig uw rug en schuif uw armen naar achteren uit de schouderbanden en uw benen uit de beenbanden.
7. Als de nylon kap in het water op je hoofd instort:
8. Sla NIET wild met uw benen: Door met uw benen in het water te trappen, wikkelt u dunne Kevlar/Spectra-ophanglijnen rond uw enkels, zoals visnetten.
9. Houd uw benen stil, reik met één hand recht omhoog om een ​​klein zakje nat ripstop-nylonweefsel iets boven het wateroppervlak te duwen om een ​​ademluchtzakje te creëren, en volg een enkele naad van het nylonweefsel hand over hand in één richting totdat u de buitenrand van de overkapping bereikt en vrij het open water in zwemt.

Grondslepen bij harde wind en eerste hulp bij instortende vleugels¶

1. Het stoppen van een op hol geslagen parachute of paraglider bij harde wind¶

Bij een landing bij windsnelheden hoger dan 35 tot 55 kilometer per uur (22 tot 35 mijl per uur) of bij windstoten, gedraagt ​​een open parachute of paraglider zich als een enorm spinnakerzeil over de grond, waarbij een verdoofde of gewonde springer over velden naar prikkeldraadhekken, snelwegen, kliffen of gebouwen wordt gesleept:

• Als jij de springer bent die wordt gesleept:
• Trek onmiddellijk aan de uitgesneden hendel van de hoofdluifel (op een parachutespringen).
• Als uw cutaway mislukt of als u met een paraglider vliegt zonder snelle karabijnhaken, laat dan één remhendel volledig los en trek SLECHTS ÉÉN enkele remleiding (of één enkele C/D-stijgbuis achter) hand over hand helemaal in uw borst. Door beide remmen symmetrisch aan te trekken, blijft de vleugel recht voor de wind opgeblazen met maximaal sleepvermogen; Door aan slechts één kant te trekken, wordt de luifel als een plat laken in de wind uitgevlagd en wordt de trekkracht onmiddellijk gedood.
• Als je een omstander bent die probeert te voorkomen dat een baldakijn een bewusteloze springer meesleept:
• Pak NOOIT de strakke ophanglijnen vast en duik NOOIT op het lichaam van de springer terwijl de luifel volledig is opgeblazen. In plaats daarvan sprint je rond naar de benedenwindse kant van de opgeblazen nylon luifel zelf, pak de bovenste voorrand (neus) van de nylon vleugel en loop ermee tegen de wind in over de onderkant om de lucht te laten ontsnappen en het zeil op de grond te laten vallen.

2. Eerste hulp bij harde landingen en botsingen met een laag draaiende luifel¶

Wanneer een paraglider een asymmetrische of frontale deflagratie ondergaat (instorten van de luifel) dicht bij het terrein, of een skydiver een harde landing uitvoert, brengt de impact enorme verticale G-krachten over naar de voeten, benen, het bekken en de wervelkolom:

1. Handhaaf een strikte immobilisatie van de cervicale en thoracolumbale wervelkolom: Help een gecrashte piloot niet met opstaan ​​of naar een auto lopen. Landingen met een hoge zinksnelheid in zittende paragliderharnassen veroorzaken burst- of wigcompressiefracturen van de T12-, L1- en L2-wervels direct bij het thoracolumbale scharnier; opstaan ​​kan botfragmenten in het ruggenmerg drijven en permanente dwarslaesie veroorzaken; zien verwondingen aan de wervelkolom.
2. Laat een integraal- of open vlieghelm AAN als de piloot normaal ademt: Het verwijderen van een nauwsluitende vlieghelm buigt de cervicale wervelkolom; Zet de helm alleen af ​​als de piloot bewusteloos is, niet ademt of moet braken en u de luchtweg niet vrij kunt maken met de helm op.
3. Controleer op onstabiele bekkenfracturen en femurfracturen: Let op verkorting van de benen, naar buiten draaien van een voet of ernstige bekkenpijn; houd de benen voorzichtig uitgelijnd zonder de heupbeenderen naar binnen te drukken, controleer eventuele open fractuurbloedingen met steriele verbanden en houd de piloot geïsoleerd tegen grondkou terwijl hij wacht op de evacuatie van een helikopter of ambulance; zien gebroken botten en verstuikingen.

Reddingsuitrusting buiten het veld en checklist voor paraatheid van piloten¶

Voordat u een paraglider-, paramotor- of parachutesprong in de buurt van bossen, water of landelijke nutsvoorzieningen lanceert, moet u controleren of u deze vijf overlevingshulpmiddelen bij u heeft en inspecteert:

• Omhuld luchtvaarthaakmes gemonteerd op de borstband of voorste cockpit: Draag een scherp, dubbelbladig omhuld haakmes (met een vervangbaar chirurgisch stalen mes verzonken in een aluminium of zeer sterke plastic gleuf zodat het uw vingers niet kan snijden) gemonteerd waar u het met beide handen kunt bereiken terwijl u onder last hangt, om verstrikte ophanglijnen door te snijden tijdens een waterlanding of harde windweerstand.
• Boomreddingsset in de zak voor het paragliderharnas: Neem een spoel van 15 tot 25 meter (50 tot 80 voet) zeer sterke aramide/Dyneema-werplijn van 3 millimeter mee (om naar de grond te laten vallen zodat reddingswerkers een statisch klimtouw kunnen ophijsen), plus een 2 meter (6,5 voet) genaaide buisvormige hijsband en twee afsluitbare karabijnhaken om uw harnas direct rond een boomstam zodra je in een bladerdak landt.
• Automatisch waterdrijfapparaat voor alle vluchten over het water of paramotorvluchten: Vlieg nooit met een zware rugzakparamotor binnen zweefafstand van een meer, rivier of kustlijn zonder een automatisch door water geactiveerd CO2-drijfapparaat gemonteerd op het paramotorframe en een persoonlijk drijfvest.
• Satelliet SOS-communicator, fluitje en 2-meter luchtvaart-/amateurradio: Mobiele telefoons breken vaak bij een botsing of vallen uit hun zakken tijdens een reeks botsingen met bomen; Bevestig een noodfluitje zonder hoge decibel en een SOS-satellietbaken (zoals een Garmin inReach of PLB) rechtstreeks aan de schouderband van uw harnas.
• Pre-jump / pre-launch obstakelbriefing bij elke landingszone: Voordat u aan boord van het vliegtuig gaat of uw vleugel opblaast, identificeert u visueel de windrichtingindicator, het primaire vrije landingsgebied, de richting van alle bovengrondse elektriciteitsleidingen (zoek naar elektriciteitspalen en transformatorbussen langs de kant van de weg, zelfs als de dunne draden onzichtbaar zijn vanaf 300 meter hoogte) en uw vooraf bepaalde reddingsvelden voor de landing.

Veelgestelde vragen¶

Waarom overleven skydivers en paragliderpiloten soms ongedeerd een boomlanding, om een ​​paar minuten later te sterven?¶

Bijna alle fatale valpartijen na een succesvolle boomlanding gebeuren omdat de piloot of skydiver onderschat hoe gevaarlijk hun luifel boven hen blijft haken en ofwel de uitgesneden ontgrendelingshendel van de luifel activeert of de beenriemen van hun harnas losmaakt om uit de boom te klimmen. Wanneer een nylon parachute of paraglider zich in een boomdak nestelt, wordt deze meestal alleen opgehouden door wrijving over tientallen dunne, broze buitenste twijgen in plaats van door een dikke structurele tak. Op het moment dat de piloot zijn gewicht verplaatst, de hoofdkap wegsnijdt of zijn harnas losmaakt om op een tak te stappen, klikt de tak of glijdt de kap los, waardoor de piloot zonder touw 15 tot 30 meter (50 tot 100 voet) op de grond valt. Houd altijd uw helm op en uw harnas volledig vastgemaakt, maak uzelf vast aan de hoofdboomstam met een hijsband en wacht op technische touwreddingsteams.

Als een skydiver of paraglider aan elektriciteitskabels hangt met zijn voeten slechts 1 meter boven de grond, waarom zouden omstanders dan niet bij hun benen moeten grijpen om hem naar beneden te helpen?¶

Terwijl een springer in de lucht hangt aan een bovengrondse hoogspanningslijn zonder de grond of de elektriciteitspaal te raken, worden hun hele lichaam en harnas bekrachtigd met duizenden volt, net als een vogel die op een draad zit. Omdat er geen pad naar de grond is, stroomt er nog geen elektriciteit doorheen. Op het moment dat een redder die op de aarde staat echter omhoog reikt en de laarzen, het harnas of de bungelende ophanglijnen van de springer aanraakt, voltooit het lichaam van de redder een direct elektrisch circuit vanaf de hoogspanningsdraad door beide mensen naar de aarde, waardoor zowel de springer als de redder dodelijk worden geëlektrocuteerd. Iedereen op de grond moet minimaal 15 tot 30 meter (50 tot 100 voet) achterblijven totdat het elektriciteitsbedrijf bevestigt dat de lijn is uitgeschakeld en geaard.

Wat is hangtrauma (harnashangsyndroom) en hoe kun je dit voorkomen als je vastzit in een boom?¶

Suspensietrauma (ook wel orthostatische intolerantie of harnashangsyndroom genoemd) treedt op wanneer een persoon gedurende meer dan 15 tot 30 minuten bewegingloos rechtop in een harnas hangt, terwijl de benen vrij bungelen. De strakke beenbanden drukken de grote femorale aderen in de lies samen, terwijl de zwaartekracht het bloed naar beneden trekt in de bewegingloze benen. Zonder de normale samentrekking van de beenspieren bij het lopen om het bloed terug naar het hart te pompen, komt tot een kwart van het bloedvolume van het lichaam vast te zitten in de benen, waardoor de hersenen en het hart van zuurstof worden uitgehongerd en dit leidt tot plotseling flauwvallen en een fatale hartstilstand. Om hangtrauma te voorkomen tijdens het wachten op een boomredding, trekt u uzelf naast de hoofdboomstam zodat u op een sterke tak kunt staan, of fietst u continu en buigt u uw benen elke 30 seconden om het bloed terug naar uw romp te pompen.

Waarom mag u nooit uw parachute afsnijden of uw harnas losmaken voordat uw voeten daadwerkelijk het water raken tijdens een waterlanding?¶

Boven kalm of glasachtig water is de menselijke dieptewaarneming notoir onbetrouwbaar; een springer die denkt dat hij zich slechts 1,5 meter boven het oppervlak bevindt, bevindt zich vaak nog steeds 12 tot 20 meter hoog in de lucht. Als u uw hoofdparachute wegsnijdt of uit uw losgemaakte harnas glijdt op 15 meter hoogte, veroorzaakt dit een vrije val met hoge snelheid op het wateroppervlak die de wervelkolom kan breken, interne organen kan scheuren of u bewusteloos kan slaan, zodat u onmiddellijk verdrinkt. Maak ter voorbereiding altijd uw borstband los terwijl u zich nog in de lucht bevindt, houd uw handen vast aan de stootborden en wacht tot u voelt dat uw laarzen fysiek in het water spatten voordat u de uitsnijding van de kap of de gespen van het harnas loslaat.

Deze gids biedt noodoverlevings- en eerstehulpprocedures bij landingsongevallen met parachutes en paragliders en vervangt geen gecertificeerde vlieginstructie van de USPA, USHPA, BHPA of bij de FAI aangesloten nationale luchtvaartclubs. Overweeg een praktische EHBO- en reanimatiecursus in de wildernis te volgen bij het Rode Kruis, de St John Ambulance of een gecertificeerde medische zorgverlener in de buitenlucht.

Gerelateerde handleidingen¶

• Neergehaalde elektriciteitsleidingen en elektrocutie van voertuigen
• Eerste hulp bij elektrische schokken en elektrocutie
• Wervelletsels: immobilisatie en zorg
• Eerste hulp bij verdrinking en waterredding
• Gebroken botten, breuken en verstuikingen
• Verdwaald buitenshuis en overleven in de wildernis

Bronnen gecontroleerd¶

• United States Parachute Association (USPA, Verenigde Staten): Skydiver's informatiehandleiding (SIM-sectie 5-1: Noodgevallen bij parachutespringen, boomlandingen, hoogspanningslijnlandingen en waterlandingen)
• United States Hang Gliding and Paragliding Association (USHPA) en British Hang Gliding and Paragliding Association (BHPA, Verenigd Koninkrijk): Pilot Handbook Emergency Procedures for Tree Landings, Power Lines, and Immersion in water
• Health and Safety Executive (HSE, Verenigd Koninkrijk) en Wilderness Medical Society (WMS): Evidence-based review van harnasophangtrauma (orthostatische shock) en reddingsmanagement
• National Fire Protection Association (NFPA, Verenigde Staten): NFPA 1006-norm voor professionele kwalificaties van technische redders (touwredding en boombevrijding door boomverzorgers)
• Federal Aviation Administration (FAA, Verenigde Staten): Powered Parachute and Weight-Shift Control Aircraft Flying Handbook en Parachute Rigger Handbook