غار ترانشه، ریزش داربست، و ترومای تعلیق¶

سایت‌های حفاری ساختمانی و تاسیساتی سه مورد از بحرانی‌ترین اورژانس‌های تروما را در طب کار ایجاد می‌کنند: غارهای سنگر بدون پایه، ریزش داربست‌های چند طبقه، و ترومای تعلیق مهار پس از سقوط (عدم تحمل ارتواستاتیک). یک متر مکعب (1.3 یارد مکعب) خاک حفاری بین 1600 تا 2200 کیلوگرم (3500 تا 4800 پوند) وزن دارد که معادل وزن یک SUV جمع و جور است. هنگامی که دیوار عمودی یک ترانشه بدون سنگر به عمق 1.8 متر (6 فوت) بریده می شود، چندین تن متریک خاک در کمتر از یک دهم ثانیه با سرعت 15 تا 25 کیلومتر در ساعت (9 تا 15 مایل در ساعت) به سمت داخل شتاب می گیرد. حتی اگر سر کارگر مدفون شده کاملاً بالای خاک باقی بماند، فشار جانبی 3000 کیلوگرم خاک بر روی دیواره سینه آنها مانع از انبساط قفسه سینه پس از بازدم می شود و در عرض 3 تا 5 دقیقه باعث مرگ ناشی از خفگی مکانیکی می شود.

به همان اندازه که ترومای تعلیق مهار پس از سقوط یک کارگر از پشت بام یا داربست و گرفتار شدن در هوا توسط مهار سقوط شخصی خود در هوا موذیانه است. در حالی که مهار از برخورد کشنده با زمین جلوگیری می کند، آویزان شدن بدون حرکت و عمودی در بند های نایلونی محکم ساق پا، وریدهای فمور را در کشاله ران فشرده می کند و پمپ ماهیچه ساق پا را از کار می اندازد. در مدت 10 تا 20 دقیقه، تا 40 درصد از حجم خون در حال گردش کارگر در ساق پا جمع می شود، مغز و قلب از اکسیژن گرسنه می ماند و باعث بیهوشی و ایست قلبی مرگبار می شود. دانستن اینکه چرا همکاران هرگز نباید به داخل یک سنگر فروریخته بپرند یا قربانیان تعلیق نجات یافته را به صورت صاف به پشت بخوابانند، نحوه استقرار تسمه های امداد ضربه و نحوه مدیریت میلگردها باعث نجات جان افراد در محل کار می شود.

همین الان این کار را بکن¶

1. هرگز پس از غار به داخل یک سنگر بدون سنگر نپرید تا یک همکار مدفون را حفر کنید. بیش از 60 درصد از مرگ و میرهای نجات خندق، همکارانی هستند که با بیل به داخل چاله می‌پرند و چند ثانیه بعد وقتی دیوار سنگر تازه زیرین بار دوم فرو می‌ریزد، زنده به گور می‌شوند. از لب خود عقب نمانید، ورق های تخته سه لا را در اطراف لبه سنگر قرار دهید تا وزن توزیع شود و با شماره اضطراری محلی خود (911 در ایالات متحده و کانادا، 112 در سراسر اتحادیه اروپا، 999 در بریتانیا) تماس بگیرید یا بررسی کنید. شماره های اضطراری.
2. تمام تجهیزات سنگین لرزان، بیل مکانیکی و ترافیک را در فاصله 100 متری (330 فوت) پس از ریزش ترانشه خاموش کنید. ارتعاشات موتور ناشی از بکهوها، کامیون های کمپرسی و متراکم کننده های خاک، منافذ ناپایدار خاک را مایع می کند و باعث خرابی های مرگبار دیواره ترانشه می شود.
3. **اگر شما یا یکی از همکارانتان در مهار سقوط آویزان هستید، فوراً تسمه‌های ضد ضربه را نصب کنید. تسمه‌های تعلیق را که روی لگن نصب شده‌اند باز کنید (یا یک حلقه طناب را از بالا پایین بیاورید) تا کارگر معلق بتواند در حلقه بایستد و ماهیچه‌های پای خود را هر چند ثانیه یک‌بار در حالی که در انتظار نجات است در عرض 10 دقیقه پمپ کند.
4. راه هوایی و تنفس را از نزدیک کنترل کنید و اگر کارگر آویزان در تسمه بیهوش شد یا بعد از تعلیق طولانی مدت نجات یافت، پاها را کمی بالا بیاورید. کارگر نجات یافته را زیر نظر مستمر نگه دارید، بلافاصله پس از رسیدن به زمین، تمام تسمه های پای مهار را باز کنید و برای شروع آماده شوید. CPR اگر دچار ایست قلبی شوند.
5. **قبل از نزدیک شدن به داربست فروریخته، منطقه افت را تخلیه کنید و خطوط برق بالای سر زنده را بررسی کنید. قبل از اینکه وارد شمع زباله شوید، مطمئن شوید که هیچ سیمی با لوله های فولادی تماس نداشته باشد.
6. **هرگز کارگر زمین خورده را از روی میلگرد (میلگرد) فولادی که به زمین زده شده بیرون نکشید یا میلگرد را از بدن او بیرون نیاورید. وزن بدن کارگر را تحمل کنید تا بیشتر به سمت پایین میله نلغزند و منتظر بمانید تا آتش نشانان پایه میلگرد را با کاترهای هیدرولیک یا اره های چرخشی در حین خنک کردن شفت فلزی با آب برش دهند.

flowchart TD
    Start["اورژانس محل ساخت و ساز"] --> Type{"چه نوع حادثه ای رخ داده است؟"}
    Type -->|"ترانشه یا غار حفاری"| TrenchStop["1. به داخل سنگر نپرید<br/>2. همه بیل مکانیکی ها و وسایل نقلیه نزدیک را خاموش کنید<br/>3. تخته سه لا را در لبه قرار دهید، نردبان پایین را اگر سر قابل مشاهده است<br/>4. برای نجات فنی ترانشه با 911 / 112 / 999 تماس بگیرید"]
    Type -->|"کارگر آویزان در بند دستگیره سقوط"| HarnessHang{"آیا کارگر تعلیق شده هوشیار است؟"}
    Type -->|"ریزش یا سقوط داربست"| ScaffCheck["1. خطوط برق قطع شده را در تماس با فلز بررسی کنید<br/>2. منطقه ریزش زیر تخته های آویزان را پاک کنید<br/>3. هرگز میلگردهای چوبی را جدا نکنید"]
    HarnessHang -->|"بله: آگاهانه"| PumpLegs["تسمه های پا را در اثر ضربه تعلیق نصب کنید یا یک حلقه طناب را پایین بیاورید. به کارگر دستور دهید که بایستد و پاها را به طور مداوم پمپ کند. نجات در 10 دقیقه"]
    HarnessHang -->|"نه: ناخودآگاه"| UrgentLower["فوراً برداشتن مکانیکی پایین یا نردبان را در عرض 5 دقیقه انجام دهید. بند های پا را باز کنید، نبض را بررسی کنید، در صورت نیاز CPR را شروع کنید"]
    TrenchStop --> TrenchVictim{"آیا سر قربانی بالای خاک قابل مشاهده است؟"}
    TrenchVictim -->|"بله"| TrenchAir["با سطل بیل مکانیکی نکشید. تنفس آهسته مربی؛ منتظر پانل های سنگر آتش نشانی باشید"]
    TrenchVictim -->|"خیر: کاملاً دفن شده است"| TrenchMark["به آخرین نقطه مشاهده شده برای کامیون نجات و خدمه حمام توجه کنید"]

فیزیک غارهای خندق و اینکه چرا پریدن به داخل برای حفاری کشنده است¶

OSHA (ایالات متحده آمریکا) و اداره بهداشت و ایمنی (بریتانیا) تقریباً در تمام حفاری‌ها به عمق یا بیشتر از 1.5 متر (5 فوت)** (و اگر خاک شکستگی یا تراوش آب را نشان می‌دهد کم‌عمق‌تر) به پوشش محافظ، جعبه‌های ترانشه، یا نیمکت/شیب‌بندی نیاز دارند. بسیاری از کارگران به اشتباه بر این باورند که گودالی به عمق 1.5 تا 2 متر (5 تا 6.5 فوت) ایمن است زیرا سرشان از بالای آن بیرون می‌آید. در حقیقت، وزن خاک و مکانیک شکست، فروریختن ترانشه های کم عمق را فوراً کشنده می کند.

"تله قفسه سینه غیر کشسان" (خفگی ضربه ای)¶

هنگامی که یک تخته خاکی 1 متر مکعبی (با وزن تقریباً 1800 کیلوگرم یا 4000 پوند) به کارگری که در یک سنگر باریک تاسیساتی ایستاده می افتد، دو آسیب تهدید کننده زندگی به طور همزمان اتفاق می افتد:

1. ضربه بلانت و له شدن لگن/فمور: ضربه جانبی پاها و لگن کارگر را به دیواره ترانشه مقابل یا به لوله چدنی آب/فاضلاب در کف خندق می چسباند و باعث خونریزی شدید داخلی می شود و شکستگی ها.
2. فشار محدود کننده قفسه سینه: اگر کثیفی کارگر را تا زیر بغل یا گردن مدفون کند، فشار زمین افقی که به داخل قفسه سینه فشار می آورد از 15 تا 30 کیلو پاسکال (2 تا 4.5 پوند در اینچ مربع) فراتر می رود. هر بار که کارگر وحشت زده نفسش را بیرون می‌دهد تا کمک بخواهد، حفره سینه‌اش کمی کوچک می‌شود و خاک سنگین روی دنده‌هایش محکم می‌شود. در عرض 3 تا 5 نفس، دیافراگم و عضلات بین دنده‌ای کارگر دیگر نمی‌توانند قفسه سینه را در برابر وزن کثیف منبسط کنند و باعث سیانوز سریع، از دست دادن هوشیاری و مرگ بر اثر خفگی ضربه‌ای حتی زمانی که صورت آنها کاملاً در هوای آزاد باز باشد، می‌شود.

پاسخ گام به گام به غار سنگر¶

اگر دیوار سنگر در محل کار یا حفاری مسکونی فروریخت، این توالی را فورا اجرا کنید تا نجاتگران زنده بمانند و در عین حال پنجره زنده ماندن قربانی را به حداکثر برسانید.

1. محیط را محکم کنید و تمام ارتعاشات را متوقف کنید (60 ثانیه اول)¶

1. برای همه همکاران فریاد "ایست، خارج از سنگر بمانید": به طور فیزیکی مانع پریدن کارگران وحشت زده به داخل چاله با بیل شوید. هنگامی که یک دیوار ترانشه وارد غار می شود، سطح خاک عمودی تازه نمایان شده حتی ناپایدارتر از قبل است و تقریباً همیشه در عرض 2 تا 15 دقیقه دچار ریزش ثانویه می شود. راه رفتن درست تا لبه سنگر فرو ریخته وزن بدن شما را مستقیماً روی گوه شکست فعال اضافه می کند و لبه زیر پای شما را فرو می ریزد.
2. فوراً با 911، 112 یا 999 تماس بگیرید: به اعزام کننده بگویید: "ما یک فروریختن سنگر ساختمانی داریم که [تعداد] کارگر(های) دفن شده در [محل دقیق]، عمق ترانشه [X] متر/فوت است، ما به تیم نجات گودال فنی و کامیون وکیوم نیاز داریم.
3. همه موتورها را خاموش کنید و ترافیک جاده را منحرف کنید:
4. کلیدهای جرقه زنی را در همه بیل مکانیکی ها، بیل مکانیکی ها، فرمان های اسکیت، کامیون های کمپرسی، ترانچرها، ژنراتورها و تراکم کننده های صفحه تا 100 متری (330 فوت) سنگر خاموش کنید. اگر بیل مکانیکی درست در کنار سوراخ پارک شده است، از لبه ترانشه دور نشوید، زیرا لرزش زمین در حرکت مسیرها می‌تواند باعث ایجاد لغزش ثانویه شود. به سادگی موتور را در جای خود خاموش کنید.
5. دو کارگر را با جلیقه های دید بالا به خیابان بفرستید تا از عبور کامیون های سنگین و ترافیک از کنار حفاری جلوگیری کنند.
6. هزینه اضافی شمع خراب را فقط در صورت ایمن بودن از راه دور جابه جا کنید و آب را کنترل کنید: اگر یک پمپ آب اصلی یا آب زیرزمینی شکسته سنگر را در اطراف کارگر مدفون سیل می کند، شیر اصلی آب را ببندید یا پمپ سطل زباله شناور را روشن نگه دارید (در حالی که ژنراتور بنزین از لبه فاصله زیادی دارد).

2. قبل از نزدیک شدن، لب سنگر را از بیرون تثبیت کنید¶

قبل از اینکه کسی به فاصله 2 متری (6.5 فوت) لبه سنگر نزدیک شود تا با یک کارگر نیمه دفن شده صحبت کند:

1. صفحه های تخته سه لا 19 میلی متری (¾ اینچ) (صفحه های زمینی 4×8 فوت) را به صورت صاف روی زمین در امتداد دو طرف لبه ترانشه قرار دهید: گذاشتن ورق های پهن تخته سه لا ساختمانی در امتداد لبه بالایی ترانشه، وزن یک امدادگر را به جای 3 متر مربع (32 ردیف فشار فشار بر روی متر مربع) روی زمین توزیع می کند.
2. نردبان را در انتهای ثابت سنگر پایین بیاورید: اگر کارگر فقط توسط مچ پا یا پا گیر افتاده است و هوشیار است، نردبان کششی را به داخل سنگر پایین بیاورید تا حداقل 1 متر (3 فوت) بالای لب بالا کشیده شود و به کارگر این امکان را می دهد که وزن بالای بدن خود را تحمل کند یا در صورت شل کردن چکمه از آن بالا برود.
3. به کارگری که در قفسه سینه دفن شده است با تنفس کم عمق آموزش دهید: اگر کارگری تا قفسه سینه در حالی که سرش قابل مشاهده است مدفون است، به او دستور دهید که به طور کامل کوبیده یا بازدم نکند، که باعث می شود خاک سست در اطراف دنده هایش فشرده تر شود. از آنها بخواهید در حالی که منتظرند آتش نشانی سواحل ترانشه های پنوماتیک و پانل های چوبی را به داخل خندق بریزد تا فشار قفسه سینه را کاهش دهد، نفس های کوچک و کم عمقی بکشند.
4. ** جو گودال را برای گازهای سمی کنترل کنید: ** گودال های عمیق تاسیساتی که در نزدیکی فاضلاب های بهداشتی، محل های دفن زباله، شبکه های گاز، یا خاک باتلاقی حفر شده اند، به سرعت سولفید هیدروژن سنگین تر از هوا (H_2S$)، متان، یا مونوکسید کربن را از پمپ های قابل حمل مجاور جمع می کنند. در صورت وجود فن تهویه هوای تازه را از فاصله دور به داخل سنگر دمید.

ضربه به تعلیق مهار (شوک ارتواستاتیک) پس از سقوط¶

هنگامی که کارگری که دسته مهار سقوط تمام بدن را پوشیده است از روی سقف، تیر فولادی یا داربست می لغزد، بند و کمک فنر در فاصله 1 تا 2 متری (3 تا 6.5 فوت) مستقر شده و سقوط را متوقف می کنند. اگرچه خود کارگر در اثر سقوط آسیبی ندیده است، اما از لحظه ای که به صورت عمودی در هوا آویزان می شوند، یک ساعت پزشکی تهدید کننده زندگی شروع به تیک تیک می کند.

چگونه از ضربه به تعلیق هنگام آویزان شدن در مهار جلوگیری کنیم¶

اگر زمین خوردید و در یک مهار تمام بدن معلق ماندید و منتظر همکاران برای آوردن بالابر یا نردبان قیچی هستید:

1. تسمه های تعلیق خود را در عرض 30 ثانیه باز کنید: تقریباً همه مهارهای تمام بدن مدرن ANSI/OSHA و سازگار با EN دارای دو کیسه کوچک زیپ دار هستند که روی تار لگن بسته شده و حاوی بندهای تسکین ضربه هستند.
2. زیپ هر دو کیسه را باز کنید و دو بند نایلونی را روی پای خود بیندازید.
3. دو بند را به هم قلاب کنید (یا سگک حلقه را تنظیم کنید) تا یک حلقه رکاب پیوسته در سطح پا ایجاد شود.
4. هر دو چکمه را داخل حلقه قرار دهید و مستقیم روی بند بایستید. ایستادن وزن بدن شما را از بند های منقبض کشاله ران به کف چکمه های شما منتقل می کند و ماهیچه های پای شما را دوباره فعال می کند و جریان خون وریدی را به قلب باز می گرداند.
5. اگر هارنس شما بند ضربه ای ندارد:
6. از یک همکار در بالای سرتان بخواهید که در انتهای یک طناب ابزاری محکم، یک حلقه کمان (یا شکل هشت روی یک کوه) ببندد، بالا را محکم ببندید و حلقه را روی پاهایتان پایین بیاورید تا بتوانید داخل آن قدم بگذارید و بایستید.
7. اگر طناب در دسترس نیست، پاهای خود را به طور مداوم پمپ کنید مانند دوچرخه سواری، با پاهای خود به دیوار ساختمان مجاور یا ستون فولادی فشار دهید، و به طور دوره ای انگشتان شست خود را زیر بند ران خود قلاب کنید تا فشار را از روی رگ های کشاله ران خود بردارید در حالی که زانوهای خود را به سمت بالا به سمت سینه خود می کشید.

مراقبت های پزشکی پس از نجات یک کارگر از تعلیق مهار¶

هنگامی که کارگر معلق را روی زمین پایین می آورند یا داخل سطل بالابر هوایی می آورند:

1. بندهای محکم پا را فوراً باز کنید یا ببرید تا جریان خون نامحدود در وریدهای استخوان ران بازیابی شود.
2. ** از پروتکل های بین المللی احیای تروما (OSHA، HSE، و دستورالعمل های انجمن پزشکی وحشی) پیروی کنید:**
3. اگر کارگر بیهوش است یا نبض ندارد: بلافاصله او را به حالت خوابیده روی زمین قرار دهید، راه هوایی را باز کنید و استاندارد را شروع کنید. CPR و برنامه AED. هرگز بیمار بی هوش یا بدون نبض را در حالت عمودی قرار ندهید که از جریان خون مغزی جلوگیری می کند.
4. اگر کارگر هوشیار، سرگیجه و کم فشار است: از نظر تاریخی، دستورالعمل های قدیمی تر پیشنهاد می کردند که قربانیان تعلیق هوشیار به دلیل ترس از بار اضافی در بطن راست ("مرگ رفلاکس") به مدت 30 دقیقه کاملاً عمودی (وضعیت W) بنشینند. اجماع بالینی کنونی از سوی اداره بهداشت و ایمنی (بریتانیا) و محققان پزشکی هوافضا/بیابان روشن می‌کند که ایستادن یک بیمار مبتلا به فشار خون در حالت عمودی می‌تواند پرفیوژن مغز را به تاخیر بیندازد. بیماران هوشیار را صاف روی پشت خود قرار دهید یا در یک وضعیت نیمه خوابیده راحت قرار دهید، همه تسمه ها را شل کنید، آنها را گرم نگه دارید و آنها را به بخش اورژانس بیمارستان منتقل کنید تا پزشکان بتوانند پتاسیم خون، کراتین کیناز (رابدومیولیز) و عملکرد کلیه را کنترل کنند.

ریزش داربست، سرنگونی بالابر هوایی، و میلگرد میلگرد¶

ریزش داربست زمانی اتفاق می‌افتد که داربست‌های بیرونی لوله و کوپل، قاب یا داربست‌های معلق در صحنه با آجرهای بنایی بارگذاری می‌شوند، توسط کارگران نما از پشت دیوار جدا می‌شوند، به دلیل فرورفتن طاقچه‌های گلی در خاک نرم شده از باران، یا برخورد وسایل نقلیه با باد بالا، تضعیف می‌شوند.

1. ایمنی صحنه در اطراف داربست فرو ریخته یا آویزان¶

1. ابتدا خطوط برق بالای سر برق دار را بررسی کنید: از آنجا که لوله های داربست آلومینیومی و فولادی جریان الکتریسیته را در کل قاب هدایت می کنند، داربست در حال فروریختگی که با تغذیه کننده چراغ خیابان شهری یا خط توزیع 13.8 کیلوولتی برخورد می کند، به هر قطعه فلزی در توده آوار انرژی می دهد. قبل از لمس یک تخته داربست یا قربانی، به تمام تیرهای برق در امتداد خیابان نگاه کنید. ببینید قطع شدن خطوط برق و برق گرفتگی.
2. به دنبال تخته های آویزان "بیوه ساز" و سنگ تراشی شل بگردید: پس از ریزش جزئی داربست، تخته های چوبی، جک های پیچ فولادی، بلوک های خاکستری و وان های ملات اغلب به طور نامطمئن در ارتفاع 10 تا 20 متری (33 تا 65 فوت) بالای سر میله های خمیده آویزان می مانند. یک منطقه محرومیت کلاه سخت ایجاد کنید و فقط در صورتی وارد زیر لاشه های آویزان شوید که برای نجات جان یا مرگ نیاز است که کارگر ناتوان در امتداد محور ستون فقرات خود را بکشید.
3. اگر کارگری از یک طرف داربست پنجره شوی معلق دو نقطه ای معلق (صفحه چرخشی) معلق آویزان باشد:
4. هرگز گیره طناب عمودی مستقل کارگر را از لنگر سقف آن باز نکنید تا زمانی که به طور کامل در داخل ساختمان یا یک سطل نجات قرار بگیرد.
5. اگر کارگر در کنار پنجره شیشه‌ای تجاری مهر و موم شده قرار داشته باشد و بادهای شدید آن را به نما بکوبد، مهندسان ساختمان یا آتش نشانان در کف داخل می‌توانند پانل پنجره‌های دم‌دور/ورقه‌ای مجاور را بشکنند فقط پس از کشیدن کارگر معلق به سمت بالا یا کنار آن پنجره، بنابراین ریزش خرده‌های شیشه باعث نجات طناب‌های آنها نمی‌شود.

2. مدیریت میلگردهای ساختمانی یا میلگرد لوله¶

کارگرانی که از داربست ها یا قالب ها می افتند اغلب بر روی میله های فولادی تقویت کننده بدون درپوش عمودی (میلگرد) فرود می آیند، ستون ها یا لوله های مجرای بیرون زده از دال های بتنی پایینی را تشکیل می دهند.

1. ** فوراً از وزن بدن قربانی حمایت کنید:** اگر کارگری روی یک میله میلگرد عمودی به زمین زده شود و کمی بالای دال بتنی آویزان شود یا به صورت زاویه ای تکیه داده شود، دو همکار باید فوراً در کنار آنها زانو بزنند و به صورت دستی از تنه و باسن خود حمایت کنند تا نیروی جاذبه بدن آنها را به عمق میله فولادی نلغزد.
2. میله را بی حرکت کنید و خونریزی خارجی را کنترل کنید: پانسمان های استریل حجیم یا پیراهن های تا شده را در اطراف پایه زخم های ورودی و خروجی میلگرد بسته بندی کنید و آنها را در جای خود بچسبانید تا میله تثبیت شود و تراوش سطح را بدون فشار دادن به میل فلزی کنترل کنید.
3. ** منتظر بمانید تا آتش نشانان میلگرد را از روی دال بتنی برش دهند:**
4. خدمه امداد آتش نشانی پایه میلگرد زیر قربانی را برش می دهند تا قسمت کوتاه فولاد در طول انتقال آمبولانس به اتاق عمل در داخل بدن باقی بماند.
5. قانون حیاتی ایمنی برش: هرگز از مشعل برش اکسی استیلن برای برش میلگرد روی بدن انسان استفاده نکنید، مگر اینکه برش مکانیکی وجود داشته باشد، زیرا فولاد گرمای 1000 درجه سانتیگراد را مستقیماً به اندام های داخلی قربانی می رساند. امدادگران از برش میلگرد هیدرولیک (Jaws of Life) یا اره ساینده دوار / اره رفت و برگشتی استفاده می کنند، در حالی که یک امدادگر میله را با انبردست قفل نگه می دارد تا لرزش را کاهش دهد و امدادگر دیگری به طور مداوم آب سرد را روی محور فولادی بین تیغه اره و پوست قربانی می ریزد تا از سوختگی پوست قربانی جلوگیری کند.

سوالات متداول¶

راهنماهای مرتبط¶

• آسیب له شدن و سندرم کمپارتمان
• آسیب های ستون فقرات: بی حرکتی و مراقبت
• شکستگی استخوان، شکستگی و رگ به رگ شدن
• خونریزی شدید و استفاده از تورنیکه
• صدمات محل کار و حوادث صنعتی
• قطع شدن خطوط برق و برق گرفتگی خودرو

منابع بررسی شد¶

• اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA، ایالات متحده): استاندارد حفاری ها (29 CFR 1926 جز P)، استاندارد داربست ها (29 CFR 1926 زیربخش L)، و بولتن اطلاعات ایمنی و سلامت در مورد ترومای تعلیق / عدم تحمل ارتواستاتیک (SHIB 03-24-03-20 به روز شده)
• مدیر اجرایی بهداشت و ایمنی (HSE، بریتانیا): بررسی مبتنی بر شواهد راهنمای فعلی در مورد اقدامات کمک‌های اولیه برای ترومای تعلیق (گزارش پژوهشی RR708) و شیوه‌های حفاری ایمن (HSG150)
• مؤسسه ملی ایمنی و بهداشت شغلی (NIOSH / CDC، ایالات متحده): جلوگیری از مرگ و میر و صدمات ناشی از حفاری غارها و ریزش های ساختمانی
• انجمن پزشکی وحشی (WMS) و انجمن قلب آمریکا (AHA): دستورالعمل‌های تمرین بالینی برای مدیریت ترومای تعلیق و آسفیکسی تروماتیک
• انجمن ملی حفاظت از آتش (NFPA، ایالات متحده): استاندارد عملیات و آموزش برای حوادث جستجو و نجات فنی (NFPA 1670 / NFPA 2500: ترانشه و نجات ساختاری)