Μέλος της οικογένειας πέθανε τη νύχτα στο σπίτι: τι να πρωτοκάνεις¶

Εάν μόλις βρήκατε έναν παππού και τη γιαγιά, έναν γονέα, έναν σύντροφο ή άλλο μέλος της οικογένειας που πέθανε τη νύχτα, πιθανότατα είστε σε σοκ. Αυτό είναι φυσιολογικό. Το μυαλό σας μπορεί να αισθάνεται κενό, τα χέρια σας μπορεί να τρέμουν και μπορεί να μην είστε σίγουροι τι είναι πραγματικό. Δεν έχετε κάνει τίποτα λάθος και τίποτα για αυτήν τη στιγμή δεν είναι δικό σας λάθος.

Αυτός ο οδηγός είναι γραμμένος αργά και ξεκάθαρα επίτηδες. Μόνο ένα πράγμα πρέπει να συμβεί γρήγορα, και αυτό είναι το πρώτο τηλεφώνημα. Όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν όσο αναπνέετε, καθίσετε και καταλάβετε αυτό που έχει συμβεί. Μπορείτε να διαβάσετε αυτή τη σελίδα ένα βήμα τη φορά ή να δώσετε το τηλέφωνό σας σε κάποιον που είναι μαζί σας και να του ζητήσετε να τη διαβάσει δυνατά.

Κάντε αυτό τώρα¶

1. Πάρτε μια αργή αναπνοή και μετά μια άλλη. Καθίστε αν μπορείτε. Δεν αντιμετωπίζετε προβλήματα και δεν χρειάζεται να είστε δυνατοί αυτή τη στιγμή.
2. Καλέστε τον τοπικό σας αριθμό έκτακτης ανάγκης (911 στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, 112 σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, 999 στο Ηνωμένο Βασίλειο). Δείτε το αριθμούς έκτακτης ανάγκης σελίδα αν βρίσκεστε κάπου αλλού. Πείτε, "Νομίζω ότι κάποιος πέθανε στο σπίτι. Δεν περίμεναν να πεθάνουν". Δώσε τη διεύθυνση και μείνε στη γραμμή.
3. Κάντε ό,τι ζητά ο λήπτης κλήσης. Εάν υπάρχει πιθανότητα να βοηθηθεί το άτομο, μπορεί να σας ζητήσει να ξεκινήσετε θωρακικές συμπιέσεις και θα σας ενημερώσει σχετικά. Εάν είναι σαφές ότι το άτομο έχει πεθάνει, θα σας το πουν απαλά και θα σας εξηγήσουν τι θα συμβεί στη συνέχεια.
4. Αφήστε το δωμάτιο όπως είναι. Μην τακτοποιείτε, μην πλένετε ή μετακινείτε πράγματα. Τα φάρμακα, τα φλιτζάνια, τα κλινοσκεπάσματα και τα τηλέφωνα θα πρέπει να παραμείνουν εκεί που είναι μέχρι να βρεθούν οι επαγγελματίες.
5. Ξεκλειδώστε την μπροστινή πόρτα αν μπορείτε και ανάψτε ένα φως για να σας βρουν οι παραϊατροί ή η αστυνομία. Βάλτε τα κατοικίδια σε άλλο δωμάτιο.
6. Ζητήστε από κάποιον να έρθει. Μόλις γίνει η πρώτη κλήση, τηλεφωνήστε σε έναν έμπιστο φίλο, γείτονα ή συγγενή και πείτε, "Παρακαλώ έλα σε μένα". Δεν πρέπει να είστε μόνοι για αυτό εάν μπορείτε να το βοηθήσετε.

Τίποτα άλλο σε αυτή τη σελίδα δεν χρειάζεται να γίνει την πρώτη ώρα. Μπορείτε να καθίσετε με το άτομο, να του κρατήσετε το χέρι, να τον αποχαιρετήσετε και να κλάψετε. Δεν υπάρχει προθεσμία για κανένα από αυτά.

Δεν κάνεις τίποτα λάθος¶

Πολλοί άνθρωποι σε αυτήν την κατάσταση ανησυχούν ότι θα έπρεπε να έχουν προσέξει κάτι, να έχουν ελέγξει νωρίτερα ή να έχουν ενεργήσει διαφορετικά. Άλλοι αισθάνονται ένοχοι επειδή αισθάνονται μουδιασμένοι, ή ακόμα και ήρεμοι, ή επειδή γέλασαν ή ένιωσαν ανακούφιση ή θυμό. Όλες αυτές οι αντιδράσεις είναι κοινές. Θλίψη και σοκ δεν ακολουθούν σενάριο.

Εάν ο θάνατος ήταν απροσδόκητος, τίποτα που κάνατε ή δεν κάνατε χθες το βράδυ δεν τον προκάλεσε. Οι ξαφνικοί θάνατοι στο σπίτι συμβαίνουν συχνά αθόρυβα και χωρίς προειδοποίηση, ακόμη και σε άτομα που φαινόταν καλά την προηγούμενη μέρα. Οι γιατροί και οι ιατροδικαστές το βλέπουν αυτό κάθε μέρα.

Οι επαγγελματίες που φτάνουν δεν θα είναι εκεί για να σας κατηγορήσουν. Είναι εκεί για να προσέχουν το άτομο, να σε προσέχουν και να μάθουν όσα περισσότερα μπορούν για το τι συνέβη.

Μπορεί να ακούσετε τον εαυτό σας να λέει «εάν μόνο» τις επόμενες ημέρες. Αυτό είναι μέρος της θλίψης, και περνάει αργά. Να είστε τόσο ευγενικοί με τον εαυτό σας όσο με έναν φίλο που ήταν στη θέση σας.

Η μοναδική κλήση που δεν μπορεί να περιμένει¶

Όταν κάποιος βρεθεί νεκρός και ο θάνατος δεν ήταν αναμενόμενος, η σωστή πρώτη κλήση είναι στον αριθμό έκτακτης ανάγκης. Αυτό ισχύει ακόμα κι αν φαίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Ο λήπτης κλήσης πρέπει να στείλει εκπαιδευμένη βοήθεια και θα αποφασίσει επίσης, μαζί σας, εάν μπορεί να δοκιμαστεί οτιδήποτε για να βοηθήσει το άτομο.

Μην τηλεφωνήσετε πρώτα σε γραφείο τελετών. Μην οδηγείτε το άτομο πουθενά μόνοι σας. Μην περιμένετε μέχρι το πρωί γιατί είναι πιο ευγενικό. Το να τηλεφωνήσετε αμέσως είναι το σωστό και σεβασμό που πρέπει να κάνετε και σας προστατεύει.

Τι να πεις στο τηλέφωνο¶

Δεν χρειάζεσαι τέλεια λόγια. Μπορείτε να πείτε οποιοδήποτε από αυτά:

• "Η γιαγιά μου πέθανε στο σπίτι. Την βρήκα σήμερα το πρωί."
• "Νομίζω ότι ο μπαμπάς μου πέθανε. Δεν αναπνέει και κρυώνει".
• "Δεν ξέρω τι να κάνω. Κάποιος πέθανε και κανείς δεν το περίμενε."

Στη συνέχεια, απαντήστε στις ερωτήσεις όσο καλύτερα μπορείτε. Συνήθως θα ζητήσουν τη διεύθυνση, το όνομά σας, την ηλικία του ατόμου και εάν το άτομο αναπνέει. Εάν δεν ξέρετε μια απάντηση, πείτε, "Δεν ξέρω". Αυτό είναι καλό.

Μείνετε στη γραμμή μέχρι να πουν ότι μπορείτε να κλείσετε το τηλέφωνο. Εάν δεν μπορείτε να μιλήσετε ή δεν έχετε τις σωστές λέξεις στη γλώσσα σας, παραμείνετε στη γραμμή ούτως ή άλλως. Πολλές υπηρεσίες μπορούν να φέρουν διερμηνέα και ορισμένες χώρες σας επιτρέπουν να στέλνετε μηνύματα. Το αριθμούς έκτακτης ανάγκης σελίδα εμφανίζει τις επιλογές ανά χώρα.

Εάν ο λήπτης κλήσης σας ζητήσει να ξεκινήσετε την ΚΑΡΠΑ¶

Μερικές φορές ο υπεύθυνος κλήσης θα σας ζητήσει να τοποθετήσετε το άτομο στο πάτωμα και να ξεκινήσετε τις θωρακικές συμπιέσεις. Αυτό είναι ρουτίνα. Απαιτείται να προσπαθήσουν εκτός εάν είναι σαφές ότι το άτομο έχει πεθάνει για κάποιο χρονικό διάστημα. Θα μετρήσουν μαζί σας, βήμα προς βήμα, και δεν χρειάζεστε εκπαίδευση.

Εάν το άτομο είναι ήδη κρύο και δύσκαμπτο ή ο υπεύθυνος κλήσης σας πει ότι δεν είναι απαραίτητο να ξεκινήσετε την ΚΑΡΠΑ, μπορείτε να σταματήσετε και απλώς να περιμένετε. Εάν θέλετε να μάθετε τι περιλαμβάνει η ΚΑΡΠΑ, υπάρχει μια ήρεμη περιήγηση στο Οδηγός CPR, αλλά δεν χρειάζεται να το διαβάσετε πριν καλέσετε.

Ποιον να καλέσετε: αριθμό έκτακτης ανάγκης, γιατρό ή νοσοκόμα¶

Αυτή είναι η ερώτηση που μπερδεύει περισσότερο τους ανθρώπους, γι' αυτό εδώ είναι ξεκάθαρα.

Εάν δεν είστε σίγουροι, καλέστε τον αριθμό έκτακτης ανάγκης. Κανείς δεν θα είναι θυμωμένος μαζί σου που έκανες αυτή την κλήση. Μια χειρουργική επέμβαση γιατρού που είναι κλειστή ή μια γραμμή νοσηλευτών που πηγαίνει στον τηλεφωνητή δεν πρέπει να καθυστερήσει την πρώτη κλήση.

Γιατί ο γιατρός δεν είναι πάντα η πρώτη κλήση¶

Σε πολλές χώρες, ένας οικογενειακός γιατρός (που ονομάζεται γενικός ιατρός στο Ηνωμένο Βασίλειο) μπορεί να υπογράψει πιστοποιητικό θανάτου μόνο εάν έχει δει το άτομο πρόσφατα και ο θάνατος αναμενόταν από μια γνωστή ασθένεια. Εάν ο θάνατος ήταν ξαφνικός, ο γιατρός δεν μπορεί να υπογράψει και ο θάνατος πρέπει να αναφερθεί σε ιατροδικαστή, ιατροδικαστή ή παρόμοιο υπάλληλο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας απροσδόκητος θάνατος οδηγεί στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και μερικές φορές στην αστυνομία.

Αυτή είναι διαδικασία, όχι υποψία. Υπάρχει για να παίρνουν οι οικογένειες μια ξεκάθαρη και επίσημη απάντηση για το τι συνέβη.

Τι να αφήσεις ασυγκίνητο μέχρι να πουν οι επαγγελματίες¶

Το να παραμείνετε ήρεμοι και να αφήνετε τα πράγματα όπως είναι είναι το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορείτε να κάνετε όσο περιμένετε. Δεν πρόκειται για απόκρυψη τίποτα. Αφήνει τους παραϊατρικούς, την αστυνομία και τον ιατροδικαστή να κάνουν τη δουλειά τους γρήγορα και σας δίνει τις πιο ξεκάθαρες απαντήσεις.

Αφήστε τα ως έχουν:

• Η θέση του ατόμου, εκτός αν σας ζητήθηκε να ξεκινήσετε την ΚΑΡΠΑ. Μπορείτε να τα καλύψετε απαλά με ένα σεντόνι ή κουβέρτα αν σας βοηθάει, αλλά προσπαθήστε να μην τα μετακινήσετε.
• Φάρμακα, κουτιά χαπιών, ποτήρια, φλιτζάνια και οτιδήποτε βρίσκεται στο κομοδίνο.
• Κλινοσκεπάσματα, ρούχα και το ίδιο το δωμάτιο. Μην πλένετε ή τακτοποιείτε.
• Τηλέφωνα, tablet, φορητοί υπολογιστές, σημειωματάρια και τυχόν γράμματα ή σημειώσεις κοντά στο άτομο.
• Ιατρικός εξοπλισμός, σωλήνες οξυγόνου και οθόνες. Αφήστε τα ως έχουν, αλλά μπορείτε να απενεργοποιήσετε έναν δυνατό συναγερμό αν χρειαστεί.
• Πόρτες και παράθυρα. Μπορείτε να ανοίξετε την μπροστινή πόρτα για το πλήρωμα, αλλά μην αφαιρέσετε ή κρύψετε τίποτα.

Εάν έχετε ήδη μετακινήσει κάτι πριν το διαβάσετε, μην ανησυχείτε. Οι επαγγελματίες γνωρίζουν ότι οι οικογένειες κάνουν φυσικά πράγματα σε κατάσταση σοκ. Πες τους με ειλικρίνεια τι άγγιξες, και αυτό είναι το μόνο που θα χρειαστούν.

Τι μπορείτε να κάνετε¶

Δεν χρειάζεται να μείνετε παγωμένοι. Υπάρχουν ήπια πράγματα που είναι απολύτως αποδεκτά:

• Καθίστε δίπλα στο άτομο και κρατήστε του το χέρι.
• Πες αντίο ή πες αυτό που θέλεις να πεις.
• Κλείστε τα μάτια τους αν είναι ανοιχτά, αν αισθάνεστε ικανοί. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να αφήνουν τα πράγματα μόνα τους, και αυτό είναι επίσης καλό.
• Τοποθετήστε μια ελαφριά κουβέρτα πάνω τους.
• Κλείστε μια θερμάστρα ή μια σόμπα εάν υπάρχει κίνδυνος και κρατήστε τα κατοικίδια μακριά.
• Σημειώστε τις ώρες για τους επαγγελματίες: πότε τους είδατε καλά για τελευταία φορά, πότε τους βρήκατε και πότε τηλεφωνήσατε.

Εάν ανησυχείτε για ένα παιδί στο σπίτι, βρείτε ένα ασφαλές, άνετο δωμάτιο για αυτό με έναν έμπιστο ενήλικα. Ο οδηγός για βρίσκοντας κάποιον που έχει πεθάνει, μόνος ή ως παιδί καλύπτει τον τρόπο στήριξης ενός παιδιού τις πρώτες στιγμές.

Τι συμβαίνει όταν φτάνουν οι παραϊατρικοί ή η αστυνομία¶

Πολλές οικογένειες εκπλήσσονται, και μερικές φορές φοβούνται, όταν η αστυνομία φτάνει μετά από έναν θάνατο στο σπίτι. Αυτό είναι ρουτίνα. Στις περισσότερες χώρες η αστυνομία παρακολουθεί κάθε ξαφνικό ή απροσδόκητο θάνατο για λογαριασμό του ιατροδικαστή ή του ιατροδικαστή. Δεν σημαίνει ότι κάποιος σε υποπτεύεται για τίποτα.

Το πλήρωμα θα μπαίνει συνήθως αθόρυβα. Οι παραϊατρικοί θα ελέγξουν το άτομο και θα επιβεβαιώσουν, με μια σύντομη και σεβαστή εξέταση, εάν μπορεί να γίνει κάτι. Εάν το άτομο έχει πεθάνει σαφώς, θα σας το πουν, ευγενικά. Σε ορισμένα μέρη θα περιμένουν την αστυνομία ή έναν γιατρό πριν συμβεί οτιδήποτε άλλο.

Τι θα ζητήσουν συνήθως οι αξιωματικοί¶

Οι αξιωματικοί ή οι ερευνητές μπορούν να ρωτήσουν:

• Ποιος είσαι και πώς σχετίζεσαι με το άτομο.
• Πότε τους είδες για τελευταία φορά ζωντανούς και πώς έδειχναν.
• Είτε είχαν κάποια ασθένεια, είτε έπαιρναν φάρμακα, είτε είχαν πρόσφατες πτώσεις ή ασθένειες.
• Ποιος είναι ο γιατρός τους.
• Αν κάποιος άλλος ήταν στο σπίτι μια νύχτα.

Απαντήστε όσο πιο ειλικρινά μπορείτε. Αν δεν θυμάστε, πείτε το. Μπορείτε να ζητήσετε μια παύση και ένα ποτήρι νερό ανά πάσα στιγμή και μπορείτε να ζητήσετε από έναν φίλο ή συγγενή να καθίσει μαζί σας ενώ μιλάτε.

Γιατί το δωμάτιο μπορεί να εξεταστεί¶

Οι αστυνομικοί μπορούν να κοιτάξουν μέσα από το δωμάτιο και τα φάρμακα του ατόμου. Αυτό είναι ένα τυπικό ρεκόρ. Σημειώνουν εάν κάτι δεν είναι σωστό, εάν έχει ληφθεί φαρμακευτική αγωγή όπως αναμενόταν και εάν ο θάνατος θα μπορούσε να εξηγηθεί από μια ασθένεια που είχε ήδη το άτομο. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις η απάντηση είναι απλή και ευγενική: το σώμα του ατόμου σταμάτησε και κανείς δεν θα μπορούσε να το αλλάξει αυτό.

Μπορεί να σας ζητηθεί να βγείτε από το δωμάτιο για λίγο. Μπορείτε να ρωτήσετε πότε θα μπορέσετε να επιστρέψετε και μπορείτε να ζητήσετε να δείτε ξανά το άτομο πριν το πάρουν.

Ποιος φροντίζει το σώμα¶

Εάν ο θάνατος είναι φυσικός και εξηγείται με σαφήνεια, ο γιατρός ή ο ιατροδικαστής θα κανονίσει την παραλαβή του ατόμου από διευθυντή κηδειών ή υπηρεσία μεταφοράς. Εάν η αιτία δεν είναι ξεκάθαρη, ο ιατροδικαστής ή ο ιατροδικαστής μπορεί να κανονίσει τη μεταφορά του ατόμου σε νεκροτομείο και μπορεί να διατάξει μια μεταθανάτια εξέταση. Αυτό απαιτεί χρόνο και δεν πρέπει να φοβάστε τίποτα. Γίνεται για να είναι βέβαιη η αιτία θανάτου και να πάρει απαντήσεις η οικογένεια.

Μπορείτε να ρωτήσετε πόσο καιρό είναι πιθανό να διαρκέσει αυτό, ποιος θα επικοινωνήσει μαζί σας και πότε ο διευθυντής κηδειών μπορεί να παραλάβει το αγαπημένο σας πρόσωπο. Δεν χρειάζεται να επιλέξετε διευθυντή κηδειών την πρώτη ώρα. Οι επαγγελματίες μπορούν να σας πουν τα επόμενα βήματα.

Μια ροή της πρώτης ώρας¶

flowchart TD
    A["Βρίσκεις το μέλος της οικογένειάς σου και νομίζεις ότι έχει πεθάνει"] --> B["Καλέστε τον αριθμό έκτακτης ανάγκης της περιοχής σας"]
    B --> C{"Σας ζητά ο λήπτης κλήσης να ξεκινήσετε την ΚΑΡΠΑ;"}
    C -->|"Ναι"| D["Ακολουθήστε τον υπεύθυνο κλήσης βήμα προς βήμα"]
    C -->|"Όχι"| E["Μείνετε στη γραμμή και περιμένετε βοήθεια"]
    D --> F["Το πλήρωμα φτάνει και αναλαμβάνει"]
    E --> F
    F --> G["Οι παραϊατρικοί επιβεβαιώνουν τι έχει συμβεί"]
    G --> H["Αστυνομία ή γιατρός μπορεί να παρευρεθούν ως ρουτίνα"]
    H --> I["Ο ιατροδικαστής ή ο γιατρός αποφασίζει τα επόμενα βήματα"]
    I --> J["Ο διευθυντής κηδειών συλλέγει το αγαπημένο σας πρόσωπο όταν απελευθερωθεί"]
    J --> K["Μπορείτε να ξεκουραστείτε και να πάρετε τις επόμενες μέρες αργά"]

Μένοντας με το άτομο¶

Μερικοί άνθρωποι θέλουν να μείνουν δίπλα στο άτομο που πέθανε μέχρι να πουν οι επαγγελματίες ότι είναι ώρα να φύγουν. Άλλοι δεν αντέχουν να είναι στο δωμάτιο. Και τα δύο είναι απολύτως φυσιολογικά.

Αν θέλετε να μείνετε, μπορείτε να καθίσετε ήσυχα, να κρατήσετε ένα χέρι ή να μιλήσετε μαζί τους. Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά λέγοντας λέξεις που δεν πρόλαβαν να πουν. Μπορεί να νιώσετε μια αίσθηση γαλήνης, σύγχυσης ή κενού. Μην κρίνετε αυτό που νιώθετε.

Εάν δεν θέλετε να μείνετε, μπορείτε να περιμένετε σε άλλο δωμάτιο με έναν φίλο. Δεν έχετε εγκαταλείψει το άτομο. Τους φροντίζουν άνθρωποι που ξέρουν τι να κάνουν.

Αν θέλετε να πείτε μια προσευχή ή μια τελετουργία¶

Οι παραδόσεις και οι πολιτισμοί της πίστης έχουν σημαντικά έθιμα μετά τον θάνατο. Μπορείτε να πείτε στο παραϊατρικό προσωπικό, την αστυνομία και τον διευθυντή κηδειών τι έχει σημασία για την οικογένειά σας: για παράδειγμα, μια προσευχή, ένα ειδικό πλύσιμο, μια συγκεκριμένη θέση ή ταφή εντός ορισμένου χρόνου. Πολλές υπηρεσίες γνωρίζουν καλά αυτές τις ανάγκες και θα κάνουν ό,τι μπορούν για να τις σεβαστούν.

Εάν η οικογένειά σας ακολουθεί παραδόσεις που πρέπει να γίνουν γρήγορα, ενημερώστε τους επαγγελματίες έγκαιρα. Μπορούν συχνά να επιταχύνουν τη γραφειοκρατία ή να κανονίσουν την παρουσία ενός μέλους της οικογένειας ή του θρησκευτικού ηγέτη. Είναι καλό να πούμε, "Η πίστη μας ζητά να κάνουμε ορισμένα πράγματα σύντομα. Μπορείτε να βοηθήσετε;"

Βλέποντας το άτομο αργότερα¶

Αφού το άτομο έχει συλληφθεί, μπορεί να θέλετε να το δείτε ξανά. Σε πολλές χώρες τα γραφεία τελετών και τα νεκροταφεία επιτρέπουν στις οικογένειες να το επισκέπτονται. Μπορείτε να ρωτήσετε τον διευθυντή κηδειών πότε και πώς είναι δυνατόν. Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος επιλογή και μπορείτε να αλλάξετε γνώμη.

Να προσέχεις τον εαυτό σου τις πρώτες ώρες¶

Το σοκ μπορεί να κάνει το σώμα σας να αισθάνεται περίεργα: κρύο, τρέμουλο, ζαλάδα, αδιαθεσία στο στομάχι ή μουδιασμένο. Η μνήμη σας μπορεί να είναι αποσπασματική και οι συνηθισμένες εργασίες μπορεί να φαίνονται αδύνατες. Αυτό είναι το σώμα και το μυαλό σας που αντιμετωπίζουν κάτι πολύ μεγάλο.

Δοκιμάστε αυτά τα μικρά πράγματα:

• Καθίστε και τοποθετήστε και τα δύο πόδια στο πάτωμα.
• Πιείτε ένα ποτό νερό ή κάτι ζεστό και γλυκό. Φάε ένα μικρό σνακ αν μπορείς.
• Τυλίξτε τον εαυτό σας με μια κουβέρτα αν κρυώνετε.
• Αναπνεύστε αργά για περισσότερο από όσο εισπνέετε. Αυτό μπορεί να ηρεμήσει μια καρδιά που τρέχει.
• Ζητήστε από κάποιον να μείνει μαζί σας. Μην είστε μόνοι αν μπορείτε να το βοηθήσετε.
• Αφήστε τον εαυτό σας να κλάψει ή να μην κλάψει. Και τα δύο είναι καλά.

Εάν αισθάνεστε πόνο στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή ή αισθάνεστε λιποθυμία ή αδιαθεσία, ενημερώστε αμέσως το παραϊατρικό προσωπικό. Είναι εκεί και για σένα. Εάν ποτέ νιώσετε ότι δεν μπορείτε να συνεχίσετε ή έχετε σκέψεις να βλάψετε τον εαυτό σας, πείτε αμέσως σε κάποιον και διαβάστε τον οδηγό για φροντίζοντας τον εαυτό σας σε οξεία θλίψη.

Σε ποιον να πεις και πότε¶

Μόλις φτάσουν οι επαγγελματίες και έχετε μια στιγμή, μπορεί να θέλετε να το πείτε σε άλλα μέλη της οικογένειας. Δεν χρειάζεται να το κάνετε αμέσως και δεν χρειάζεται να το κάνετε μόνοι σας.

Εάν είστε το πρώτο άτομο που το μαθαίνετε, σκεφτείτε ποιος χρειάζεται να ακούσει από κοντά και ποιος μπορεί να ενημερωθεί τηλεφωνικά. Μπορεί να σας βοηθήσει να ζητήσετε από ένα ήρεμο άτομο να κάνει τις κλήσεις για λογαριασμό σας. Πείτε τι συνέβη ξεκάθαρα: "Λυπάμαι πολύ που σας λέω ότι ο παππούς πέθανε τη νύχτα. Καλέσαμε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και είναι μαζί μας τώρα."

Λέγοντας στους ανθρώπους που ζουν μακριά¶

Το να πεις σε ανθρώπους μακριά είναι δύσκολο. Σύντομο και σαφές είναι ευγενικό: πείτε ποιος πέθανε, ότι ήταν απροσδόκητο και ότι θα επικοινωνήσετε ξανά μαζί τους για περισσότερες πληροφορίες. Δεν χρειάζεται να εξηγήσετε λεπτομέρειες. Μπορείτε να πείτε, «Δεν έχω όλες τις απαντήσεις ακόμα, αλλά ήθελα να το ακούσετε από εμένα».

Λέγοντας στα παιδιά¶

Τα παιδιά πρέπει να λέγονται με ειλικρίνεια και απαλότητα, με λόγια που καταλαβαίνουν και έναν ενήλικα που εμπιστεύονται δίπλα τους. Ο οδηγός για λέγοντας σε παιδιά και εφήβους για έναν θάνατο δίνει απλή διατύπωση για κάθε ηλικία.

Κατοικίδια, κλειδαριές και πρακτικά μικροπράγματα¶

Ακόμα και αυτές τις πρώτες ώρες εμφανίζονται μικρά πρακτικά θέματα. Μερικές σημειώσεις μπορεί να βοηθήσουν:

• Τα κατοικίδια μπορεί να φοβηθούν ή να προσπαθήσουν να μείνουν κοντά στο άτομο. Βάλτε τα σε άλλο δωμάτιο και ζητήστε από έναν φίλο να τα πάρει αν μπορείτε. Μην τους αφήνετε να ανησυχούν πάνω από οτιδήποτε άλλο.
• Πόρτες και κλειδιά: βεβαιωθείτε ότι κάποιος μπορεί να αφήσει το πλήρωμα μέσα. Εάν είστε μόνοι και δεν μπορείτε να φτάσετε στην πόρτα, ενημερώστε τον τηλεφωνητή και θα κανονίσει την πρόσβαση.
• Φάρμακα: μην πετάτε τίποτα. Οι επαγγελματίες θα σας πουν αργότερα τι να κάνετε με τα φάρμακα.
• Μαγείρεμα και συσκευές: απενεργοποιήστε οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει βλάβη.
• Τα δικά σας φάρμακα: εάν παίρνετε φάρμακο αυτή την ώρα της ημέρας, πάρτε το ως συνήθως, αν μπορείτε.

Ο οδηγός για το πρώτες ώρες και μέρες μετά τον θάνατο στο σπίτι έχει μια πλήρη λίστα ελέγχου όταν είστε έτοιμοι, αλλά μπορεί να περιμένει.

Τι θα γίνει τις επόμενες μέρες¶

Μετά τις πρώτες ώρες ακολουθούν μερικά επίσημα βήματα. Διαφέρουν ανά χώρα, αλλά η σειρά είναι παρόμοια.

1. Ένας γιατρός, ιατροδικαστής ή ιατροδικαστής αποφασίζει εάν μπορεί να εκδοθεί πιστοποιητικό θανάτου ή εάν χρειάζονται περισσότεροι έλεγχοι.
2. Το άτομο μεταφέρεται σε γραφείο τελετών ή νεκροτομείο.
3. Η οικογένεια ενημερώνεται πότε μπορεί να οργανώσει μια κηδεία και να καταγράψει τον θάνατο.
4. Η οικογένεια κάνει σχέδια με τον δικό της ρυθμό.

Θα σας πουν τι θα ακολουθήσει από τους επαγγελματίες που θα παρευρεθούν και μπορείτε να τους ζητήσετε να το γράψουν. Είναι πολύ καλό να πείτε, «Μπορείς να μου το ξαναπείς σιγά-σιγά» ή «Μπορείς να το γράψεις αυτό για μένα».

Γιατί μπορεί να υπάρξει καθυστέρηση¶

Εάν εμπλέκεται ιατροδικαστής ή ιατροδικαστής, μπορεί να χρειαστούν μια ημέρα ή αρκετές ημέρες για να μπορέσει ο διευθυντής κηδειών να παραλάβει το αγαπημένο σας πρόσωπο. Αυτό μπορεί να είναι απογοητευτικό και επώδυνο. Ζητήστε από το ιατροδικαστικό γραφείο, ή τον αξιωματικό που παρευρέθηκε, έναν αριθμό επικοινωνίας και το όνομα ενός ατόμου που μπορείτε να καλέσετε. Οι διευθυντές κηδειών μπορούν συχνά να σας βοηθήσουν να μιλήσετε στο γραφείο του ιατροδικαστή.

Διαφορές ανά χώρα¶

Οι κανόνες διαφέρουν, επομένως ελέγξτε τοπικά. Αυτές οι σημειώσεις είναι γενικές, όχι νομικές συμβουλές.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες¶

Καλέστε τον αριθμό έκτακτης ανάγκης (911). Οι παραϊατρικοί θα ξεκινήσουν την ανάνηψη εκτός εάν υπάρχει έγκυρη εντολή να μην κάνετε ανάνηψη ή τα σημάδια θανάτου είναι ξεκάθαρα. Η αστυνομία συνήθως παρακολουθεί αιφνίδιους θανάτους και ο ιατροδικαστής της κομητείας ή ο ιατροδικαστής μπορεί να αναλάβει την ευθύνη για το άτομο.

Ένα γραφείο τελετών μπορεί να συλλέξει το άτομο μόλις ο ιατροδικαστής ή ο γιατρός το απελευθερώσει. Τα πιστοποιητικά θανάτου εκδίδονται συνήθως από γιατρό ή ιατροδικαστή.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο¶

Καλέστε το 999. Παραϊατρικοί και συχνά η αστυνομία παρευρίσκονται. Εάν ο θάνατος ήταν απροσδόκητος, η αστυνομία ενεργεί για λογαριασμό του ιατροδικαστή και το άτομο συνήθως οδηγείται σε νεκροτομείο.

Ο ιατροδικαστής μπορεί να διατάξει μεταθανάτια εξέταση. Στην Αγγλία και την Ουαλία, ένας θάνατος πρέπει κανονικά να καταγραφεί εντός πέντε ημερών, αλλά εάν εμπλέκεται ιατροδικαστής, ο ληξιάρχης θα σας ενημερώσει πότε. Το NHS και οι κυβερνητικοί ιστότοποι εξηγούν τα βήματα σε απλή γλώσσα.

Στον Καναδά¶

Καλέστε το 911. Παραϊατρικοί και αστυνομικοί παρευρίσκονται. Ένας ιατροδικαστής ή ιατροδικαστής εμπλέκεται σε ξαφνικούς ή απροσδόκητους θανάτους, ανάλογα με την επαρχία ή την περιοχή. Το γραφείο τελετών συλλέγει το άτομο μόλις απελευθερωθεί.

Στην Αυστραλία¶

Καλέστε το 000. Παραϊατρικοί και αστυνομικοί παρευρίσκονται σε έναν απροσδόκητο θάνατο και η αστυνομία ενεργεί για τον ιατροδικαστή. Ένας διευθυντής κηδειών μπορεί να βοηθήσει με τη γραφειοκρατία μόλις ο ιατροδικαστής αφήσει ελεύθερο το άτομο. Κάθε πολιτεία και περιοχή έχει το δικό της ιατροδικαστικό γραφείο.

Σε άλλες χώρες¶

Οι περισσότερες χώρες ακολουθούν ένα παρόμοιο μοτίβο: κάποιος πρέπει να επιβεβαιώσει το θάνατο, ένας γιατρός ή ένας υπάλληλος καταγράφει την αιτία και στη συνέχεια μπορεί να κανονιστεί μια κηδεία. Το αριθμούς έκτακτης ανάγκης σελίδα μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε τον σωστό αριθμό. Η τοπική πρεσβεία ή το προξενείο σας μπορεί να σας βοηθήσει εάν είστε επισκέπτης στο εξωτερικό.

Όταν το άτομο ήταν ηλικιωμένο ή άρρωστο αλλά δεν το περιμένατε¶

Πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν στο σπίτι από φυσικά αίτια, ακόμη και όταν δεν ήταν γνωστό ότι πέθαιναν. Προβλήματα καρδιακού ρυθμού, εγκεφαλικά επεισόδια και άλλα ξαφνικά συμβάντα μπορεί να συμβούν στον ύπνο. Οι οικογένειες λένε συχνά: «Μα ήταν καλά χθες». Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το σοκ.

Μπορεί να μην ξέρεις ποτέ ακριβώς γιατί. Μερικές φορές μια μεταθανάτια εξέταση ή τα αρχεία του γιατρού δίνουν την απάντηση, και μερικές φορές η απάντηση είναι απλώς ότι μια καρδιά σταμάτησε. Όποια και αν είναι η αιτία, δεν σημαίνει ότι χάσατε κάτι. Η συνηθισμένη ζωή δεν περιλαμβάνει την αναζήτηση σημαδιών που κανείς δεν μπορούσε να δει.

Αν το άτομο ζούσε μόνο του¶

Αν το άτομο ζούσε μόνο του και ήσουν εσύ που το βρήκες, μπορεί να νιώθεις ενοχές που δεν το έχεις επισκεφτεί νωρίτερα. Παρακαλώ να είστε ευγενικοί με τον εαυτό σας. Το να νοιάζεσαι κάποιον δεν σημαίνει να είσαι εκεί κάθε στιγμή. Οι επαγγελματίες θα σας βοηθήσουν να βρείτε τα κατάλληλα άτομα για να επικοινωνήσετε και μπορείτε να τους ρωτήσετε τι να κάνετε για το σπίτι και τα κατοικίδια.

Εάν το άτομο βρισκόταν υπό την επίβλεψη γιατρού¶

Εάν είχαν τακτική φροντίδα, πείτε στους παραϊατρικούς και στην αστυνομία το όνομα του γιατρού τους. Ένας γιατρός που γνώριζε καλά το άτομο μπορεί μερικές φορές να βοηθήσει τη διαδικασία να προχωρήσει πιο γρήγορα. Μπορείτε επίσης να ζητήσετε από το ιατρείο να σας δώσει μια σαφή εξήγηση για την υγεία του ατόμου τις επόμενες ημέρες.

Πρακτικά πράγματα που μπορείτε να ζητήσετε¶

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, μπορεί να νιώσετε ότι δεν μπορείτε να σκεφτείτε. Είναι απολύτως εντάξει να ζητήσετε βοήθεια από τους επαγγελματίες. Παραδείγματα:

• «Μπορείς να γράψεις το όνομά σου και τον αριθμό της υπόθεσης;»
• «Ποιον να πάρω τηλέφωνο αύριο;»
• «Μπορείς να μου πεις τι θα γίνει με τον αγαπημένο μου;»
• «Μπορείς να καλέσεις έναν φίλο ή συγγενή για μένα;»
• "Υπάρχει υπηρεσία πένθους, ιερέας ή άτομο υποστήριξης θυμάτων που μπορεί να βοηθήσει;"

Πολλές αστυνομικές υπηρεσίες και υπηρεσίες ασθενοφόρων έχουν έναν αξιωματικό σύνδεσμο για το πένθος ή μπορούν να κανονίσουν να σας τηλεφωνήσει κάποιος μετά από μια ή δύο μέρες. Τα νοσοκομεία και οι κοινοτικές ομάδες συχνά προσφέρουν επίσης υποστήριξη.

Τι δεν πρέπει να ανησυχείτε ακόμα¶

Μπορεί να βοηθήσει να ονομάσουμε τα πράγματα που μπορούν να περιμένουν. Δεν χρειάζεται να αποφασίσετε τίποτα από αυτά σήμερα:

• Επιλογές κηδείας, ταφή ή αποτέφρωση, λουλούδια ή μουσική.
• Πείτε σε όλους όσους γνωρίζετε.
• Ακύρωση συνδρομών, τραπεζικών λογαριασμών ή τηλεφωνικών προγραμμάτων.
• Καθαρισμός του δωματίου ή ταξινόμηση των αντικειμένων.
• Σύνταξη νεκρολογίας ή αποστολή ειδοποιήσεων.
• Εύρεση διαθήκης.
• Αποφασίζοντας ποιος θα κληρονομήσει τι.

Όλα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, με τη βοήθεια της οικογένειας, ενός διευθυντή κηδειών και ενός δικηγόρου ή δικηγόρου, εάν χρειαστεί. Ο οδηγός για το πρώτες ώρες και μέρες μετά τον θάνατο στο σπίτι τα διασχίζει με ήρεμη σειρά.

Φροντίζοντας τους ανθρώπους γύρω σας¶

Εάν υπάρχουν άλλα άτομα στο σπίτι, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, μεγαλύτερων συγγενών ή φίλων, μπορεί να χρειαστούν την προσοχή σας. Προσπαθήστε να μοιραστείτε το φορτίο. Ζητήστε από ένα άτομο να φτιάξει τσάι, από άλλο να τηλεφωνήσει στην οικογένεια, από άλλο να φροντίσει κατοικίδια ή παιδιά.

Εάν ένα παιδί έχει δει τι συνέβη, μείνετε κοντά του και μιλήστε ήρεμα. Τα παιδιά είναι συχνά πιο ανθεκτικά από ό,τι περιμένουν οι ενήλικες όταν τους λένε την αλήθεια με ευγενικά και απλά λόγια. Ο οδηγός για λέγοντας σε παιδιά και εφήβους για έναν θάνατο μπορεί να βοηθήσει.

Σημειώσεις για την εκπαίδευση πρώτων βοηθειών¶

Εάν αυτή η εμπειρία σας έχει κάνει να θέλετε να νιώσετε πιο προετοιμασμένοι, ένα μάθημα πρώτων βοηθειών από τον Ερυθρό Σταυρό, το St John Ambulance ή έναν τοπικό πάροχο μπορεί να διδάξει ΚΑΡΠΑ και τι να κάνετε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Δεν είναι απαραίτητο σήμερα και δεν πρέπει να αισθάνεστε πίεση να κάνετε κάτι τέτοιο τώρα. Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν ότι η εκμάθηση αργότερα τους βοηθά να αισθάνονται λιγότερο αβοήθητοι.

Συχνές ερωτήσεις¶

Πρέπει να καλέσω τον αριθμό έκτακτης ανάγκης εάν είμαι βέβαιος ότι το άτομο έχει πεθάνει;¶

Ναί. Εάν ο θάνατος ήταν απροσδόκητος, η σωστή πρώτη κλήση είναι στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της περιοχής σας, ακόμα κι αν φαίνεται προφανές ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Ο υπεύθυνος κλήσης μπορεί να σας καθοδηγήσει, να στείλει εκπαιδευμένη βοήθεια και να βεβαιωθεί ότι ενημερώνονται οι σωστοί υπάλληλοι. Το να καλέσετε γρήγορα είναι το σωστό και σεβαστό πράγμα που πρέπει να κάνετε και σας προστατεύει από τυχόν μεταγενέστερες ερωτήσεις.

Γιατί ήρθε η αστυνομία και σημαίνει ότι έχω πρόβλημα;¶

Όχι. Στις περισσότερες χώρες, η αστυνομία παρακολουθεί κάθε ξαφνικό ή απροσδόκητο θάνατο στο σπίτι για λογαριασμό του ιατροδικαστή ή του ιατροδικαστή. Είναι ένα βήμα ρουτίνας για να καταγράψετε τι συνέβη και να βοηθήσετε να βρεθεί η αιτία του θανάτου. Δεν σημαίνει ότι κανείς σας υποπτεύεται για τίποτα, και μπορείτε να ζητήσετε από έναν φίλο ή συγγενή να καθίσει μαζί σας όσο σας μιλάνε οι αξιωματικοί.

Μπορώ να μείνω με το αγαπημένο μου πρόσωπο μέχρι να το πάρουν;¶

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ναι. Οι επαγγελματίες κατανοούν ότι οι οικογένειες θέλουν να πουν αντίο, και πολλοί είναι πολύ ευγενικοί με αυτό. Ρωτήστε το παραϊατρικό προσωπικό ή την αστυνομία πότε είναι καλύτερο να απομακρυνθείτε και εάν μπορείτε να δείτε ξανά το άτομο μετά. Εάν δεν είστε σίγουροι, ζητήστε τους να σας εξηγήσουν τι θα συμβεί.

Τι θα γινόταν αν άγγιξα ή μετακινούσα κάτι πριν καλέσω;¶

Παρακαλώ μην ανησυχείτε. Οι επαγγελματίες γνωρίζουν ότι οι άνθρωποι κάνουν φυσικά πράγματα σε κατάσταση σοκ, όπως να ισιώσουν μια κουβέρτα, να κρατήσουν ένα χέρι ή να μετακινήσουν ένα μπουκάλι φαρμάκου. Απλώς πείτε τους με ειλικρίνεια τι άγγιξατε, και αυτό είναι το μόνο που θα χρειαστούν. Δεν έχετε βλάψει τίποτα φροντίζοντας το αγαπημένο σας πρόσωπο.

Οι πηγές ελέγχθηκαν¶

• NHS (Ηνωμένο Βασίλειο): «Τι να κάνεις αφού κάποιος πεθάνει» και «Πώς να καταγράψεις έναν θάνατο».
• GOV.UK (Ηνωμένο Βασίλειο): Επισκόπηση "Όταν κάποιος πεθαίνει" και οδηγίες σχετικά με τους θανάτους που αναφέρονται σε ιατροδικαστή.
• Οδηγίες του Ερυθρού Σταυρού (Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός, Βρετανικός Ερυθρός Σταυρός) για το πένθος και την αντιμετώπιση της απώλειας.
• Καθοδήγηση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας (Ηνωμένες Πολιτείες) σχετικά με την ΚΑΡΠΑ και την απόκριση σε μια κατάρρευση.
• Κυβέρνηση του Καναδά και επαρχιακές ιατροδικαστικές υπηρεσίες: γενικές οδηγίες για την αναφορά θανάτου.
• Αυστραλιανή Κυβέρνηση (Υπηρεσίες Αυστραλίας) "Τι να κάνετε όταν κάποιος πεθάνει" και πολιτειακές πληροφορίες ιατροδικαστικού δικαστηρίου.
• Φορείς ξενώνων και παρηγορητικής φροντίδας, συμπεριλαμβανομένου του National Hospice and Palliative Care Organisation (Ηνωμένες Πολιτείες) και του Hospice UK, σχετικά με το ποιος να καλέσει μετά από θάνατο στο σπίτι.

Οι διαδικασίες διαφέρουν ανά χώρα, περιοχή και περιστάσεις. Ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες του υπεύθυνου κλήσης έκτακτης ανάγκης και των τοπικών υπαλλήλων.

Σχετικοί οδηγοί¶

• Αναμενόμενος θάνατος στο σπίτι: ποιον να τηλεφωνήσει πρώτος
• Βρίσκοντας κάποιον που έχει πεθάνει, μόνος ή ως παιδί
• Πρώτες ώρες και μέρες μετά από έναν θάνατο στο σπίτι
• Φροντίζοντας τον εαυτό σας σε οξεία θλίψη
• Κρίση ξενώνα και τέλος ζωής