Dekompresja w kabinie samolotu, położenie podpórek i ewakuacja¶

Nowoczesne lotnictwo komercyjne jest najbezpieczniejszym środkiem transportu zbiorowego w historii, jednak sytuacje awaryjne podczas lotu, takie jak nagłe obniżenie ciśnienia w kabinie, poważne turbulencje w czystym powietrzu, wymuszone zrzucanie wody i przekroczenie pasa startowego, wymagają natychmiastowej, automatycznej fizycznej reakcji ze strony pasażerów. Kiedy statek powietrzny doznaje naruszenia konstrukcji lub awarii systemu kontroli środowiska na wysokości przelotowej od 10 600 do 12 200 metrów (35 000 do 40 000 stóp), ciśnienie atmosferyczne na zewnątrz kadłuba jest zbyt niskie, aby cząsteczki tlenu przedostały się przez błonę płuc człowieka do krwioobiegu. Bez dodatkowego tlenu ciężkie niedotlenienie mózgu unieszkodliwia zdrową osobę dorosłą w ​​ciągu 15 do 30 sekund. Podobnie w przypadku możliwego do przeżycia uderzenia lub wyrzucenia z pasa startowego, wtórne uderzenia głową w przednie oparcie siedzenia i wdychanie dymu z kabiny po zderzeniu są przyczyną zdecydowanej większości obrażeń i ofiar śmiertelnych.

Przetrwanie sytuacji awaryjnej w samolocie zależy od bez wahania wykonania trzech różnych protokołów fizjologicznych i mechanicznych: zabezpieczenia maski tlenowej w ciągu 5 sekund od jej założenia, zanim udzielisz pomocy komukolwiek innemu, zablokowania szkieletu w biomechanicznie potwierdzonej pozycji klamry zderzeniowej, aby wyeliminować wtórne obrażenia od cepów, oraz ewakuacji kabiny samolotu w przewidzianym przepisami 90-sekundowym oknie bez dotykania bagażu podręcznego. Ten obszerny przewodnik obejmuje fizykę niedotlenienia na dużych wysokościach, działanie chemicznego generatora tlenu, mechanikę konfiguracji siedzeń, kaptur dymny i nawigację w przejściach, kinetykę przeskakiwania i nadmuchiwanych zjeżdżalni oraz przeżycie po ewakuacji na lądzie lub wodzie.

Zrób to teraz¶

Jeśli na pokładzie komercyjnego lub prywatnego samolotu wydarzy się sytuacja awaryjna, należy wykonać sześć natychmiastowych kroków ratujących życie, w zależności od fazy sytuacji awaryjnej:

1. Jeśli maska spadnie, natychmiast ściągnij i załóż najbliższą maskę tlenową: Chwyć najbliższą żółtą miseczkę, pociągnij ją mocno w dół, aby wyciągnąć kołek mocujący z generatora chemikaliów, załóż maskę szczelnie na nos i usta i oddychaj normalnie. Zawsze całkowicie zabezpiecz swoją maskę przed próbą założenia maski dziecku, niemowlęciu lub sąsiadującemu pasażerowi.
2. Zapnij i zaciśnij pas biodrowy nisko i ciasno na kościach biodrowych: Podczas opuszczania z powodu rozszczelnienia, alarmu o turbulencjach lub przygotowań do awaryjnego lądowania, zaciągnij pasek pasa bezpieczeństwa tak mocno, jak to fizycznie możliwe, w poprzek miednicy (grzebienia biodrowego), nigdy w pobliżu miękkiego brzucha, aby Twoje ciało nie mogło płynąć do przodu pod wpływem hamowania w wyniku uderzenia.
3. Przyjmij prawidłową pozycję usztywnienia na komendę „Napnij, usztywnij”: Jeśli siedzenie znajduje się bezpośrednio przed Tobą, pochyl się maksymalnie do przodu, oprzyj czoło lub podbródek bezpośrednio o oparcie przedniego siedzenia (lub skrzyżuj nadgarstki na oparciu siedzenia i mocno dociśnij czoło do przedramion) i połóż stopy płasko na podłodze nieco za kolanami.
4. Policz dokładną liczbę rzędów siedzeń prowadzących do dwóch najbliższych wyjść: Spójrz teraz do przodu i do tyłu, aby zlokalizować dwa najbliższe drzwi ewakuacyjne lub włazy nad skrzydłami, i fizycznie policz liczbę zagłówków siedzeń między rzędem a obydwoma wyjściami, abyś mógł doczołgać się do nich za pomocą samego dotyku w gęstym czarnym dymie o zerowej widoczności.
5. Zostaw wszystkie torby podręczne, plecaki, laptopy i torebki: Kiedy załoga wyda polecenie „Ewakuuj się, ewakuuj” lub „Odepnij pasy i wyjdź”, odepnij pasy i natychmiast przejdź do przejścia z pustymi rękami. Chwytanie bagażu podręcznego blokuje przejście, kradnie cenne sekundy pasażerom jadącym z tyłu i przebija dmuchane zjeżdżalnie ratunkowe.
6. Wskocz na zjeżdżalnię ewakuacyjną i przesuń się 100 metrów (330 stóp) pod wiatr: Przy progu wyjściowym skrzyżuj ramiona na klatce piersiowej, wskocz do pozycji siedzącej na nadmuchiwaną zjeżdżalnię, nie siadając najpierw na progu framugi drzwi, i przebiegnij co najmniej 100 metrów (330 stóp) pod wiatr od kadłuba, zanim zadzwonisz do lokalnych władz numery alarmowe (911 w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, 112 w całej Unii Europejskiej, 999 w Wielkiej Brytanii), jeśli poza lotniskiem.

Taktyczne drzewo decyzji dotyczące sytuacji awaryjnych podczas lotu i katastrof¶

Skorzystaj z tego operacyjnego drzewa decyzyjnego, aby wykonać dokładne działania mające na celu przetrwanie wymagane do dekompresji na dużych wysokościach, usztywnienia przed uderzeniem lub ewakuacji kabiny po katastrofie.

flowchart TD
    Start["Anomalia w locie, alarm lub polecenie załogi"] --> Phase{"1. Jaki rodzaj sytuacji awaryjnej ma miejsce?"}
    Phase -->|"Z zasilacza spadają maski tlenowe"| MaskPull["Pociągnij najbliższą maskę ostro w dół, aby aktywować przepływ substancji chemicznych"]
    Phase -->|"Przygotuj się na polecenie uderzenia lub usztywnienia"| BeltTight["Zapinany nisko i ciasno pas bezpieczeństwa na kościach miednicy; Usuń ostre przedmioty z kieszeni"]
    Phase -->|"Samolot zatrzymany: Dowództwo ewakuacji"| DropBags["Zostaw wszystkie torby podręczne i telefony; Zwolnić pas bezpieczeństwa"]

    MaskPull --> SelfFirst["Najpierw załóż maskę na własny nos i usta; Oddychaj normalnie"]
    SelfFirst --> HelpOthers["Pomagaj dzieciom lub niepełnosprawnym sąsiadom; Trzymaj maskę założoną do głębokości poniżej 3000 metrów (10 000 stóp)"]
    HelpOthers --> DescentBrace["Zapnij mocno pas bezpieczeństwa, aby móc szybko zejść do nurkowania awaryjnego"]

    BeltTight --> SeatDist{"2. Czy możesz dosięgnąć oparcia siedzenia przed sobą?"}
    SeatDist -->|"Tak: Standardowa parcela ekonomiczna"| HeadAgainst["Umieść czoło naprzeciw skrzyżowanych przedramion na przednim oparciu siedzenia; Stopy płasko za kolanami"]
    SeatDist -->|"Nie: rząd grodziowy lub o wysokim nachyleniu"| ChestKnees["Zegnij tułów w dół na uda; Owiń ramiona pod kolanami; Przyciśnij podbródek do klatki piersiowej"]

    DropBags --> SmokeCheck{"3. Czy kabina jest wypełniona ciemnym dymem lub ogniem?"}
    SmokeCheck -->|"Tak: dym opada"| StayLow["Spadek poniżej warstwy dymu; Policz rzędy siedzeń, dotykając najbliższego możliwego wyjścia"]
    SmokeCheck -->|"Nie: Czyste powietrze w kabinie"| MoveFast["Idź szybko do najbliższego wyjścia; Przed otwarciem wyjrzyj za okno pod kątem pożaru lub gruzu"]
    StayLow --> ExitType{"4. Osuwanie się ziemi a przeskakiwanie czy rowy wodne?"}
    MoveFast --> ExitType
    ExitType -->|"Prowadnica drzwi (lądowa)"| SlideJump["Usuń wysokie obcasy; Krzyżowe ramiona; Wskocz siedząc na zjeżdżalnię; Przebiegnij 100 metrów (330 stóp) pod wiatr"]
    ExitType -->|"Właz nadskrzydłowy"| WingExit["Pociągnij właz do wewnątrz i wyrzuć na skrzydło; Podążaj za strzałkami czarnego chodnika do ześlizgu krawędzi spływu skrzydła"]
    ExitType -->|"Spuszczanie wody"| WaterExit["Don Kamizelka ratunkowa nienapompowana; Napompuj WYŁĄCZNIE po oczyszczeniu drzwi lub ramy nadskrzydłowej"]

Dekompresja w kabinie na dużych wysokościach i fizjologia niedotlenienia¶

Komercyjne odrzutowce latają w górnej troposferze i dolnej stratosferze na wysokościach od 9100 metrów (30 000 stóp) do 13 100 metrów (43 000 stóp), gdzie rozrzedzone powietrze zmniejsza opór aerodynamiczny i zużycie paliwa. Ponieważ ludzie nie mogą przetrwać w takim środowisku, powietrze upuszczające silnik lub sprężarki elektryczne podnoszą ciśnienie w kadłubie samolotu do równoważnej wysokości w kabinie od 1800 do 2400 metrów (6000 do 8000 stóp).

1. Prawo Daltona, ciśnienie parcjalne tlenu w pęcherzykach płucnych i dyfuzja odwrotna¶

Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że powietrze znajdujące się na dużych wysokościach zawiera niższy procent tlenu. W rzeczywistości tlen stanowi około 21 procent atmosfery od poziomu morza aż do krawędzi kosmosu. To, co zmienia się drastycznie wraz z wysokością, to ciśnienie barometryczne (całkowita masa cząsteczek powietrza napierających na ziemię).

• Ciśnienie na poziomie morza: Na poziomie morza ciśnienie atmosferyczne wynosi 760 milimetrów słupa rtęci (mmHg) lub 1013,25 hektopaskali (hPa). Wytwarza to wystarczające ciśnienie cząstkowe tlenu (PO_2$ wynoszące około 100 mmHg wewnątrz pęcherzyków płucnych), aby przecisnąć cząsteczki tlenu przez cienką błonę pęcherzykowo-kapilarną i związać je z hemoglobiną w czerwonych krwinkach (wytwarzając 97 do 99 procent nasycenia krwi tlenem).
• Ciśnienie na wysokości przelotowej: Na wysokości 10 600 metrów (35 000 stóp) zewnętrzne ciśnienie barometryczne spada do zaledwie 179 mmHg (mniej niż jedna czwarta ciśnienia na poziomie morza). Na wysokości 12 200 metrów (40 000 stóp) spada do 141 mmHg.
• Odwrotna dyfuzja podczas szybkiej dekompresji: Jeśli panel poszycia kadłuba, uszczelka drzwi ładunkowych, przednia szyba w kokpicie lub okno kabiny ulegną katastrofalnej awarii na wysokości 11 500 metrów (38 000 stóp), powietrze wylatuje z kabiny w ciągu 1 do 3 sekund. Ciśnienie tlenu w płucach natychmiast spada poniżej ciśnienia cząstkowego tlenu już rozpuszczonego w krwi żylnej powracającej z organizmu. Zamiast płuc absorbować tlen z powietrza, tlen w rzeczywistości dyfunduje do tyłu z krwioobiegu do powietrza w kabinie podczas wydechu. W ciągu 12-15 sekund, dokładnie tyle, ile odtleniona krew przemieszcza się z płuc przez serce do kory mózgowej, mózg się wyłącza.

2. Czas użytecznej świadomości (TUC) według wysokości¶

Fizjolodzy lotnictwa z Federalnej Administracji Lotnictwa Stanów Zjednoczonych (FAA) i Urzędu Lotnictwa Cywilnego Wielkiej Brytanii (CAA) definiują czas użytecznej świadomości (TUC) (zwany także efektywnym czasem działania) jako maksymalne okno pomiędzy utratą ciśnienia w kabinie a momentem, w którym dana osoba nie może już wykonywać prostych, celowych zadań fizycznych (takich jak ściąganie maski tlenowej). Podczas szybkiej lub wybuchowej dekompresji (kiedy powietrze w kabinie jest jednocześnie wyrywane z płuc), TUC zmniejsza się o połowę w porównaniu z powolną dekompresją.

3. Jak działają chemiczne generatory tlenu dla pasażerów (i dlaczego czuć zapach spalenizny)¶

Gdy wysokość w kabinie przekroczy 4200 metrów (14 000 stóp), przełączniki barometryczne automatycznie otwierają zatrzaski na panelach jednostki obsługi pasażerów (PSU) nad każdym rzędem siedzeń, w każdej toalecie i na stanowiskach stewardów, upuszczając żółte silikonowe maski na smycze.

1. Dlaczego należy pociągnąć maskę w dół: W większości samolotów wąskokadłubowych tlen dla pasażerów jest wytwarzany na żądanie przez solidny chemiczny generator tlenu znajdujący się w panelu górnym. Każda smycz maski jest przywiązana do metalowego sworznia ustalającego na mechanizmie wyzwalającym pojemnik. Samo przyłożenie zwisającego kubka do twarzy nic nie daje. Musisz mocno pociągnąć maskę w dół, w stronę kolan, aby wyrwać kołek ustalający, zwalniając sprężynowy iglicy, który uderza w kapiszon.
2. Reakcja egzotermiczna chloranu sodu: Uderzenie w spłonkę powoduje zapalenie stałego rdzenia składającego się z chloranu sodu (\(NaClO_3\)) i proszku żelaza (\(Fe\)). Gdy żelazko spala się wewnątrz pojemnika, podgrzewa chloran sodu do temperatury powyżej 250 stopni Celsjusza (482 stopni Fahrenheita), uwalniając czysty gazowy tlen (\(2NaClO_3 \rightarrow 2NaCl + 3O_2\)).
3. Dlaczego torba się nie nadmuchuje i dlaczego w kabinie śmierdzi dymem:
4. Zielony worek na zbiornik pozostaje płaski: Zielony plastikowy worek na zbiornik wiszący pod żółtym kubkiem to akumulator, a nie pompa mieszkowa. Generator wytwarza stałą strużkę czystego tlenu (około 4 litrów na minutę), który miesza się z powietrzem w kabinie, gdy zawór jednokierunkowy otwiera się podczas wdechu. Dopóki wyciągnąłeś zawleczkę ze smyczą, przepływa tlen, dlatego trzymaj maskę przypiętą do twarzy.
5. Ciepło i zapach spalenizny: Reakcja chemiczna wewnątrz panelu sufitowego osiąga temperaturę powierzchni od 230 do 260 stopni Celsjusza (450 do 500 stopni Fahrenheita), powodując spalanie śladowych ilości pyłu na kanistrach i wytwarzanie gryzącego zapachu spalenizny i lekkiej mgły. Nie należy mylić tego normalnego zapachu generatora z pożarem kabiny podczas lotu.
6. Strome nurkowanie awaryjne: Po uruchomieniu generator chemicznego tlenu nie może zostać wyłączony i działa przez ściśle 12 do 22 minut. W związku z tym załoga lotnicza musi natychmiast uruchomić hamulce prędkości i pochylić dziób samolotu w dół, aby rozpocząć agresywne, awaryjne opadanie, zanurzając się z prędkością od 1200 do 1800 metrów na minutę (4000 do 6000 stóp na minutę), aby osiągnąć wysokość oddychającą wynoszącą 3000 metrów (10 000 stóp), zanim kanistry się spalą. Siedź z zapiętym pasem i założoną maską, dopóki piloci nie ogłoszą, że samolot znajduje się na bezpiecznej wysokości do oddychania.

Fizyka uderzenia i biomechanika pozycji stabilizatora¶

Uparty mit głosi, że aparaty lotnicze służą do skręcenia karku i zachowania dokumentacji dentystycznej. W rzeczywistości pełnoskalowe testy sań i badania wypadków przeprowadzone przez Instytut Medyczny Lotnictwa Cywilnego FAA (CAMI), brytyjski CAA i EASA dowodzą, że pozycja ortezy jest jedną z najskuteczniejszych technik ratujących życie w lotnictwie.

1. Eliminacja „prędkości cepowej” i „przebijania”¶

Podczas możliwego do przeżycia przymusowego lądowania, zapadnięcia się podwozia lub wypadnięcia z pasa startowego kadłub podlega nagłym siłom hamowania do przodu i w pionie o wartości od 6 do 16 g dolarów. Jeśli siedzisz wyprostowany, gdy dron uderza w przeszkodę:

1. Łuk scyzoryka: Podczas gdy miednica jest przytrzymywana przez pas bezpieczeństwa, górna część tułowia i głowa obracają się gwałtownie do przodu wokół pasa biodrowego niczym bicz. Na przestrzeni 0,5 do 0,8 metra (20 do 32 cali) otwartej przestrzeni między wyprostowaną głową a oparciem siedzenia przed tobą głowa przyspiesza względem ramy kabiny, osiągając wtórną prędkość uderzenia wynoszącą 12 do 18 metrów na sekundę (27 do 40 mil na godzinę), gdy czaszka uderza w sztywną ramę przedniego siedzenia.
2. Wstępne obciążenie powierzchni uderzenia: Pochylając się do przodu i mocno opierając czoło i przedramiona o oparcie siedzenia przed sobą przed uderzeniem, zmniejszasz odległość cepa do zera. Zamiast przyspieszać na otwartej przestrzeni, górna część ciała zwalnia płynnie wzdłuż konstrukcji przedniego siedzenia, wyposażonego w pochłaniające energię zawiasy zabezpieczające.
3. Zapobieganie pływaniu podwodnym i złamaniom nóg: Trzymaj stopy płasko na podłodze, lekko za kolanami, aby zapobiec kopaniu goleni do przodu w metalową rurę podsiodłową przed tobą (co powoduje złamania kości piszczelowych i kostek, uniemożliwiając ewakuację) i zapobiega przesuwaniu się miednicy pod pasem biodrowym („pływanie pod wodą”), co powoduje poważne obrażenia brzucha i złamania lędźwiowe.

2. Pozycje usztywnień krok po kroku dla każdej konfiguracji siedziska¶

Użyj dokładnej pozycji biomechanicznej odpowiadającej układowi siedzenia:

STANDARD ECONOMY BRACE POSITION (Side Profile):
   [Forward Seatback]
         ||  <-- Forehead resting firmly against crossed forearms on seatback
         || (O)___
         ||  \    \___  <-- Torso folded low over thighs (zero flail gap)
         ||   \_______\
         ||      ||  [Pelvis] <-- Lap belt cinched low and tight over hip bones
         ||      ||    //
   ======||======||===//===== [Cabin Floor]
                     ^^
            Feet planted flat slightly BEHIND knee line

Standard ewakuacji 90 sekund, dym w kabinie i mechanika wyjścia¶

Zgodnie z międzynarodowymi standardami certyfikacji lotniczej (FAA 14 CFR 25.803 i EASA CS 25.803) każdy samolot komercyjny musi być w stanie ewakuować cały ładunek pasażerów w ciemności w ciągu 90 sekund, korzystając jedynie 50 procent dostępnych wyjść awaryjnych.

1. Dlaczego istnieje zasada 90 sekund: fizyka rozgorzenia po zderzeniu¶

Kiedy samolot rozbija się lub przerywa start i pęka zbiornik paliwa, wyciekająca nafta Jet-A zapala się wzdłuż kadłuba. Pełnowymiarowe testy spalania pokazują, że ogień zewnętrznego basenu topi aluminiowe pokrycie i akrylowe okna w ciągu 45 do 60 sekund. Gdy płomienie zapalą panele wewnętrzne i poduszki poliuretanowe, z sufitu szybko opada toksyczny czarny dym bogaty w cyjanowodór, tlenek węgla i chlorowodór.

Mniej więcej po 90-120 sekundach przegrzane gazy pod sufitem osiągają temperaturę samozapłonu wynoszącą 600 stopni Celsjusza (1100 stopni Fahrenheita), powodując rozgorzenie kabiny, podczas którego całe wnętrze jednocześnie staje w płomieniach. Każda sekunda opóźnienia w przejściu przez pasażera wyciągającego walizkę ze schowka nad głową bezpośrednio zagraża pasażerom uwięzionym w rzędach za nimi.

2. Poruszanie się po gęstym dymie i dotykowe liczenie rzędów¶

Jeśli po uderzeniu do kabiny dostanie się dym, widoczność spadnie poniżej 0,3 metra (1 stopy) w ciągu kilku sekund, zasłaniając znaki wyjścia nad głową.

1. Trzymaj się nisko pod warstwą dymu: Odepnij pas bezpieczeństwa i przykucnij nisko lub czołgaj się na rękach i kolanach, trzymając nos i usta w odległości od 30 do 45 centymetrów (12 do 18 cali) od oświetlonych pasów ewakuacyjnych na podłodze.
2. Chroń drogi oddechowe: Załóż kołnierz koszuli lub marynarki na nos i usta, aby odfiltrować gorące cząstki sadzy i oddychaj płytko przez nos.
3. Licz rzędy siedzeń dotykiem: Przesuń jedną rękę wzdłuż podłokietników przy przejściu, licząc na głos każdy rząd, aż poczujesz szerszą przerwę w rzędzie przy wyjściu. Podczas prawdziwych wypadków nawet 70 procent pasażerów instynktownie tłoczy się w stronę przednich drzwi wejściowych, przez które weszli, nawet jeśli otwarty właz nad skrzydłem znajduje się dwa rzędy za nimi.

3. Bezpieczna obsługa luków okiennych typu III¶

Jeśli siedzisz w rzędzie wyjściowym nad skrzydłem, musisz otworzyć ten właz, gdy statek powietrzny się zatrzyma, a załoga wyda polecenie ewakuacji:

1. Najpierw oceń warunki zewnętrzne przez okno (2 sekundy): Przed dotknięciem klamki wyjrzyj przez okno. Jeśli zobaczysz płomienie, gęsty czarny dym lub głęboką wodę na zewnątrz tego skrzydła, nie otwieraj tego włazu. Połóż obie ręce na włazie, krzyknij „Wyjście zablokowane, przejdź na drugą stronę / Wróć”* i skieruj pasażerów do możliwych do użycia wyjść.
2. Otwieranie klapy na zawiasach a wyjmowana klapa:
3. Nowoczesne włazy na zawiasach (Boeing 737 Next Generation / MAX): Pociągnij zagłębiony górny uchwyt w dół i do wewnątrz. Pneumatyczny rozpórka automatycznie odchyla klapę na zewnątrz i do góry w ciągu 1 sekundy.
4. Zdejmowane włazy wtykowe (rodzina Airbus A320 i starsze odrzutowce): Zdejmij osłonę, pociągnij czerwony górny uchwyt do wewnątrz, aby odblokować zatyczkę okna o wadze od 15 do 20 kilogramów (33 do 45 funtów), podnieś ją z progu i wyrzuć ciężki właz na zewnątrz na skrzydło przed otworem wyjściowym, aby nikt się o niego nie potknął w kabinie.
5. Wyjście na skrzydło: Przejdź jedną nogą przez ramę głową do przodu, wejdź na antypoślizgową powierzchnię skrzydła i podążaj za pomalowanymi czarnymi strzałkami kierunkowymi w kierunku tylnej (tylnej) krawędzi skrzydła, gdzie ślizg poza skrzydłem rozwija się automatycznie. Nigdy nie zeskakuj z wysokiej (przedniej) krawędzi skrzydła, która znajduje się do 4 metrów (13 stóp) nad ziemią przed silnikami odrzutowymi.

4. Zjeżdżalnie ewakuacyjne przy drzwiach: skakanie vs. siedzenie¶

Główne drzwi kabiny są wyposażone w napełnione azotem zasuwy ewakuacyjne, które otwierają się w ciągu 3 do 6 sekund po otwarciu w trybie Uzbrojony.

• Jeśli zjeżdżalnia nie napompuje się automatycznie: spójrz na próg progu drzwi i pociągnij za czerwony uchwyt ręcznego pompowania oznaczony „POCIĄGNIJ, ABY NAPOMPOWAĆ”.
• Jak wejść na zjeżdżalnię przy dużej prędkości: Nigdy nie siadaj najpierw na progu drzwi, ponieważ prędkość ewakuacji zmniejsza się o połowę. Skrzyżuj ramiona na klatce piersiowej i przeskocz prosto do pozycji siedzącej, lądując na pośladkach i górnej części pleców na górnym zboczu zjeżdżalni.
• Trzymanie niemowlęcia lub małego dziecka: Ułóż dziecko mocno na klatce piersiowej, obejmując je obydwoma ramionami i wskocz na zjeżdżalnię w pozycji siedzącej.

Przetrwanie w wodzie: kamizelki ratunkowe, pułapki wypornościowe i tratwy zjeżdżalniowe¶

Kontrolowane przymusowe lądowanie na wodzie (wodowanie) stwarza dwa wyjątkowe zagrożenia śmiertelne po uderzeniu: przedwczesne napełnienie kamizelki ratunkowej w kabinie i szok spowodowany zimną wodą/hipotermia.

1. Podstawowa zasada skakania po wodzie: nigdy nie nadmuchuj kamizelki ratunkowej w kabinie¶

Żółtą nadmuchiwaną kamizelkę ratunkową można przechowywać w kieszeni pod siedziskiem (w klasie ekonomicznej) lub w konsoli środkowej/schowku na nogi (w klasie biznes i pierwszej). Podczas przygotowań do rzucenia:

1. Wyciągnij woreczek, rozerwij go, wsuń żółtą kamizelkę na głowę rurkami do napełniania skierowanymi do przodu, owiń czarny pasek parciany wokół talii, zapnij klips z przodu i mocno zaciągnij pas biodrowy.
2. Nie ciągnij za czerwone przełączniki napełniania wewnątrz samolotu: Jeśli kadłub pęknie i woda szybko wleje się do kabiny, pociągnięcie czerwonych przełączników napełniania \(\text{CO}_2\) wewnątrz kabiny zamieni cię w ludzki korek. 16-kilogramowa (35-funtowa) siła wyporu napompowanej dwukomorowej kamizelki skierowana w górę gwałtownie wciska głowę i plecy w górne półki na bagaż, gdy poziom wody się podnosi. Ponieważ pływanie w dół pod wodą w napompowanej kamizelce ratunkowej jest fizycznie niemożliwe, zostaniesz uwięziony pod sufitem kabiny i nie będziesz w stanie zanurkować, aby dotrzeć do zanurzonych drzwi lub ramy włazu nad skrzydłem.
3. Kiedy pociągnąć czerwone przełączniki: Poczekaj, aż całe ciało znajdzie się całkowicie poza ościeżnicą (lub stanie na zewnątrz na powierzchni skrzydła podczas wyjścia przez skrzydło), a następnie ostro pociągnij czerwone zakładki pompujące w dół. Jeśli cylinder \(\text{CO}_2\) nie napompuje jednej lub obu komór, dmuchnij w czerwone gumowe rurki do napełniania jamy ustnej po obu stronach kołnierza. (Uwaga: w przypadku niemowląt i małych dzieci poniżej 4 roku życia można napompować jedną komorę kamizelki wewnątrz kabiny tylko wtedy, gdy kabina nie jest aktywnie zalewana powyżej poziomu pasa lub napompować ją natychmiast po osiągnięciu progu).

2. Korzystanie ze zjeżdżalni i przetrwanie w zimnej wodzie¶

• Wejście na tratwę ze zjeżdżalnią: W samolotach szerokokadłubowych i wąskokadłubowych wyposażonych w nadwodne zjeżdżalnie ewakuacyjne przy drzwiach głównych są wielokomorowe tratwy ze zjeżdżalniami. Nie wskakuj do wody oceanu, jeśli rozstawiona jest tratwa ze zjeżdżalnią; wejdź bezpośrednio z progu kabiny na pływającą tratwę, nie zmocząc się. Utrzymanie suchości zmniejsza utratę ciepła ciała 25-krotnie w porównaniu do zanurzenia się w zimnej wodzie morskiej.
• Odłączanie tratwy od tonącego kadłuba: Gdy wszyscy rozbitkowie znajdą się na pokładzie tratwy, pociągnij materiałową klapę w pobliżu pręta mocującego drzwi (pręta przepaskowego), pociągnij za uchwyt zwalniający lub użyj pływającego noża cumowniczego przymocowanego do kołnierza tratwy, aby przeciąć linę cumowniczą, aby tonący kadłub nie wciągnął tratwy pod wodę.
• Pozycje POMOCY w zimnej wodzie i pozycji skulenia: Jeśli zostaniesz zmuszony do wejścia do zimnej wody bez tratwy, pamiętaj o zabraniu ubrania i butów (zatrzymują one warstwę wody przy skórze). Podciągnij kolana do klatki piersiowej i skrzyżuj ramiona w postawie zmniejszającej ucieczkę przed ciepłem (POMOC) lub mocno spleć ramiona w kółko (Skumulowanie) z innymi ocalałymi wokół pływającej latarni świetlnej na kamizelkach ratunkowych, aż do przybycia helikopterów lub statków ratowniczych.

Bezpieczeństwo naziemne po ewakuacji i segregacja medyczna¶

Gdy Twoje stopy dotkną asfaltu, trawy lub ziemi na dnie zjeżdżalni ewakuacyjnej, nadal znajdujesz się w śmiertelnej strefie zagrożenia pożarem samolotu po katastrofie.

1. Natychmiast oczyść spód zjeżdżalni: Przeturlaj się do przodu na nogi i w ciągu 1 sekundy odbiegnij od podstawy zjeżdżalni, tak aby następny pasażer zjeżdżający z prędkością 6 metrów na sekundę (13 mil na godzinę) nie uderzył Cię piętami w kręgosłup lub głowę.
2. Przebiegnij co najmniej 100 metrów (330 stóp) pod wiatr: Spójrz w kierunku, w którym wydobywa się dym z samolotu i biegnij pod wiatr (pod wiatr) i pod górę, jeśli paliwo przepływa po ziemi. Nowoczesne odrzutowce przewożą dziesiątki tysięcy litrów nafty Jet-A w skrzydłach i środkowych zbiornikach kadłuba; eksplodujący zbiornik paliwa lub płonące skrzydło z kompozytowego włókna węglowego uwalnia z wiatrem toksyczne chmury mikroskopijnych włókien węglowych i gazów fluorowodorowych/cyjanowodorowych.
3. Nigdy nie wchodź ponownie do kadłuba z jakiegokolwiek powodu: Nigdy nie wspinaj się ponownie na zjeżdżalnię lub przez pęknięcie skrzydła, aby odzyskać transporter dla zwierząt, paszport, leki lub zaginionego towarzysza, gdy widoczny jest dym. Natychmiast zgłoś brakujące numery miejsc przybywającym załogom Lotniczej Straży Pożarnej (ARFF).
4. Sprawdź, czy nie ma zamaskowanych złamań kręgosłupa i wdychania dymu: Adrenalina całkowicie maskuje poważne obrażenia w ciągu pierwszych 15 minut po wypadku. Niech każdy ocalały usiądzie w miejscu zbiórki pod wiatr. Każdy, kto wdychał dym w kabinie, nawet dwa lub trzy wdechy czarnej sadzy, musi otrzymać 100-procentowy tlen o wysokim przepływie i zgłosić się do szpitala w nagłych przypadkach pod kątem zatrucia cyjankiem i opóźnionego obrzęku płuc, który może powodować śmiertelny obrzęk dróg oddechowych w ciągu 6 do 24 godzin po narażeniu.

Udział w praktycznym kursie pierwszej pomocy i resuscytacji krążeniowo-oddechowej prowadzonym przez Czerwony Krzyż, St John Ambulance lub lokalną akredytowaną placówkę wyposaża Cię w praktyczne umiejętności kontrolowania ciężkiego krwawienia, leczenia oparzeń i przeprowadzania reanimacji rannych pasażerów w oczekiwaniu na służby ratunkowe.

Często zadawane pytania¶

Sprawdzono źródła¶

• Federalna Administracja Lotnicza (FAA, Stany Zjednoczone): Okólnik doradczy AC 121-24D Informacje dotyczące bezpieczeństwa pasażerów i karty informacyjne, Klasyfikacja Instytutu Medycyny Lotnictwa Cywilnego (CAMI) dotycząca biomechaniki uderzeń oraz 14 CFR 25.803 Ewakuacja awaryjna.
• Krajowa Rada Bezpieczeństwa Transportu (NTSB, Stany Zjednoczone): Specjalny raport z dochodzenia na temat ewakuacji awaryjnej samolotów komercyjnych i czynników przeżycia w pożarach kabin po katastrofie.
• Urząd Lotnictwa Cywilnego (CAA, Wielka Brytania): CAP 789 Wymagania i materiały zawierające wytyczne dla operatorów: Pozycje podpórek pasażerów i procedury bezpieczeństwa w kabinie.
• Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego Unii Europejskiej (EASA, Unia Europejska): Specyfikacje certyfikacji CS-25 dla dużych samolotów i biuletyny informacyjne dotyczące bezpieczeństwa w kabinie dotyczące dekompresji na dużych wysokościach.
• Transport Canada (Kanada): TP 12295 Podręcznik stewardessy Standard: Dekompresja, czas hipoksji użytecznej świadomości i przeżycie po porzuceniu.
• Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO, Międzynarodowy): Doc 10086 Podręcznik dotyczący informacji i instrukcji dotyczących bezpieczeństwa pasażerów.

Powiązane przewodniki¶

• Pierwsza pomoc w przypadku wdychania tlenku węgla i dymu
• Zmiażdżenie tłumu i przetrwanie w panice
• Oparzenia i pierwsza pomoc w oparzeniach
• Segregacja urazów głowy i wstrząśnień mózgu
• Hipotermia i narażenie na zimną wodę
• Katalog numerów alarmowych