Skip to content

Meteotsunami: fale ciśnienia w kształcie linii szkwału i nagłe wezbrania w porcie lub w wielkich jeziorach

Numery alarmowe różnią się w zależności od kraju. Na tej stronie używany jest numer 911, numer obowiązujący w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W wielu innych krajach używany jest numer 112, 999 lub inny. Znajdź numer dla swojego kraju.

Kiedy ludzie słyszą słowo tsunami, prawie zawsze przychodzą im na myśl podmorskie trzęsienie ziemi lub erupcja wulkanu w głębinach oceanu. Jednakże meteotsunami (tsunami meteorologiczne) to równie niszczycielska seria długotrwałych fal wodnych generowanych wyłącznie przez atmosferę, w szczególności przez szybko poruszające się linie szkwałów, derecho, atmosferyczne fale grawitacyjne lub nagłe skoki ciśnienia barometrycznego przemieszczające się po stosunkowo płytkiej wodzie. Kiedy prędkość przemieszczania się zaburzenia atmosferycznego odpowiada naturalnej prędkości fal w płytkiej wodzie jeziora lub szelfu kontynentalnego (fizyczny mechanizm wzmacniający znany jako rezonans Proudmana), niewielkie początkowe wybrzuszenie powierzchni morza o zaledwie 3 do 5 centymetrów (1 do 2 cali) może wzmocnić dziesięciokrotnie od brzegu, a następnie skierować się do zatoki w kształcie litery V, portu, ujścia rzeki lub falochronu, tworząc nagłe 2 do 6 metrów (6,5 do 20 stóp) ściana wody. Ponieważ meteotsunami często uderzają od 30 do 120 minut po minięciu** letniej burzy i przejaśnieniu nieba, plażowicze, wędkarze na molo i żeglarze są całkowicie zaskoczeni. Jeśli ktoś wpadnie do wody lub zostanie uwięziony przez przybrzeżną falę, zadzwoń do lokalnego ratusza numery alarmowe natychmiast i skonsultuj się z naszymi przewodnikami fale seiche i tsunami na jeziorze, sejsmiczne tsunami, prądy rozrywające i zagrożenia związane z wodą oceaniczną, i pierwsza pomoc w przypadku utonięcia.

Zrób to teraz

  1. Natychmiast ewakuuj mola, falochrony, pomosty i niskie plaże, jeśli poziom wody nagle opadnie lub gwałtownie się podniesie: Jeśli zauważysz, że poziom wody wzdłuż brzegu jeziora, portu lub zatoki nagle spada o 0,5 do 2 metrów (1,5 do 6,5 stopy) w ciągu kilku minut, odsłaniając portowe błoto, skały lub ryby, lub jeśli spieniona fala szturmowa wdziera się do wlotu, natychmiast uciekaj na wzniesienie na wysokość co najmniej 3 do 6 metrów (10 do 20 stóp) powyżej normalnego poziomu wody i 100 metrów (330 stóp) w głębi lądu.
  2. Nigdy nie wychodź na betonowe falochrony, skaliste pomosty ani główki molo w trakcie lub przez 3 godziny po szybko poruszającej się linii szkwału lub derecho: Nawet jeśli deszcz ustał i wyszło słońce, fale ciśnienia atmosferycznego odbijające się od Wielkich Jezior, Zatoki Meksykańskiej lub szelfów przybrzeżnych nadal generują niebezpieczne fale meteotsunami i prądy rozdzierające przez 2 do 4 godzin po przejściu burzy. (Gulf of Mexico)
  3. Porzuć zadokowane łodzie w wąskich kanałach portowych, jeśli zacznie się gwałtowny pobór: Kiedy meteotsunami uderza w marinę lub port w kształcie litery V (taki jak śródziemnomorska rissaga lub fala w Wielkich Jeziorach), woda spływa i napełnia się co 5 do 20 minut przy obecnej prędkości 10 do 25 węzłów (18 do 46 km/h lub 11 do 29 mil/h), zrywając grube liny cumownicze i miażdżąc razem kadłuby. Natychmiast zejdź z pływających doków i udaj się na stały, wyżynny teren.
  4. Wypłyń statkami na głęboką, otwartą wodę (co najmniej 20 do 30 metrów), jeśli jest bezpieczna przed wiatrem burzowym: Na otwartej, głębszej wodzie meteotsunami to prawie niezauważalne, delikatne, długie falowanie o wysokości mniejszej niż 20 do 40 centymetrów (8 do 16 cali); staje się pękającą, wywracającą łodzie ścianą wody dopiero wtedy, gdy wpływa na płytkie plaże, mierzeje i wąskie wejścia do portów.
  5. Uważaj na śmiercionośne, natychmiastowe prądy rozrywające na plażach i łachach po fali meteotsunami: Kiedy fala meteotsunami o długości od 1 do 3 metrów (3 do 10 stóp) wdziera się po piaszczystej plaży, a następnie spływa z powrotem do jeziora lub morza w ciągu 5 minut, rzeźbi głębokie kanały w przybrzeżnych łachach i tworzy tymczasowe, przypominające rzekę prądy rozrywające wywołane tsunami, które wciągają brodzące setki metrów od brzegu sekundy.
  6. Pozostań na wzniesieniu przez co najmniej 2-3 godziny: Podobnie jak sejsmiczne tsunami, meteotsunami to pociąg falowy (seria od 3 do 10 oscylacji w odstępach od 10 do 30 minut), który często tworzy rezonansową seiche portową. Trzecia, czwarta lub piąta fala jest często wyższa i bardziej gwałtowna niż pierwsza fala.

Iluzja czystego nieba: dlaczego meteotsunami zabijają po zakończeniu burzy

Podczas najważniejszych historycznych tragedii związanych z meteotsunami, takich jak niesławne meteotsunami w Chicago w 1954 r. nad jeziorem Michigan, które zmiotło dziesiątki wędkarzy z pomostów i utopiło siedem osób pod słonecznym niebem, linia szkwału, który wygenerował falę, przekroczył linię brzegową kilka godzin wcześniej. Gdy burza przemieszczała się na wschód przez jezioro, jej fala ciśnienia wypchnęła rezonansowy kopiec wody, który odbił się od południowo-wschodniego brzegu stanu Michigan i 90 minut później odbił się z powrotem do Chicago w postaci 3-metrowej ściany wody, gdy tysiące ludzi wróciło na nabrzeże. Nigdy nie zakładaj, że plaża nad jeziorem lub przybrzeżna jest bezpieczna tylko dlatego, że ucichły grzmoty; monitorować Narodową Służbę Meteorologiczną Lakeshore Hazard Lub Coastal Flood wypowiedzi po każdej szybko poruszającej się linii szkwału.

Drzewo decyzyjne: rozpoznanie Meteotsunami i przetrwanie nabrzeża

flowchart TD
    Trigger["Szybko poruszająca się linia szkwału, Derecho lub skok ciśnieniowy przecina jezioro/szelf przybrzeżny LUB zaobserwowano nagłą zmianę poziomu wody"] --> Location{"Gdzie się znajdujesz?"}
    Location -->|"Na molo, załamaniu, molo lub na niskiej plaży"| WaterCheck{"Czy woda nagle spływa/odsłania dno LUB szybko podnosi się nad molo?"}
    WaterCheck -->|"Tak"| RunInland["NATYCHMIAST UCIECZ z molo/plaży na wzniesienie na wysokości od 3 do 6 m (10 do 20 stóp) nad wodą; Ostrzegaj innych"]
    WaterCheck -->|"Nie, właśnie minęła linia szkwału"| StayOffPier["Trzymaj się z dala od ścian ochronnych, pomostów i łach piaskowych przez 3 godziny; Uważaj na prądy rozrywające"]
    Location -->|"Wewnątrz przystani lub na zadokowanej łodzi"| MarinaAction["Nie próbuj oszczędzać lin cumowniczych podczas przypływu; Natychmiast opuść pływające doki i udaj się na stały, wysoki teren"]
    Location -->|"Na pokładzie łodzi płynącej w pobliżu brzegu"| DepthCheck{"Czy burze/wichury są bezpośrednio nad głową?"}
    DepthCheck -->|"Nie, niebo czyste / nawigacja bezpieczna"| HeadDeep["Silnik skierowany prostopadle do głębokiej wody (> 20 do 30 m / 65 do 100 stóp); Unikaj wąskich zatok portowych"]
    DepthCheck -->|"Tak, aktywny jest silny wiatr"| SecurePort["Jeśli jesteś już w porcie, zabezpiecz kamizelki ratunkowe, rzuć kotwicę lub dok i ewakuuj się na High Land"]
    RunInland --> WaitWave["Pozostań na wzniesieniu przez 2 do 3 godzin: pociągi falowe i seiche portowe powtarzają się co 10 do 30 minut"]
    WaitWave --> VictimCheck{"Czy ktoś wpadł do wody lub został złapany przez prąd rozrywający?"}
    VictimCheck -->|"Tak"| RescueCall["Zadzwoń pod numer 911 / 112 / 999 i Straż Przybrzeżną; Zrzuć flotację z brzegu; Nie pływaj pod prąd wypływający"]

Fizyka i meteorologia: Jak ciśnienie powietrza powoduje tsunami bez trzęsienia ziemi

Meteotsunami ma dokładnie taką samą fizyczną długość fali, okres fal (od 2 minut do 2 godzin) i zachowanie mielizn przybrzeżnych jak tsunami wywołane trzęsieniem ziemi, dlatego też mierniki pływów rejestrują oba zjawiska jako prawie identyczne ślady. Jednak zamiast wywołać pionowe przemieszczenie dna morskiego, meteotsunami powstaje w wyniku czterostopniowej, wielorezonansowej kaskady pomiędzy atmosferą a słupem wody.

Etap 1: Wyzwalacz atmosferyczny (skok ciśnienia barometrycznego i naprężenie wiatru)

Szybko poruszające się systemy pogody konwekcyjnej, w tym derechos, linie szkwału, przejścia czołowe, mezoskalowe systemy konwekcyjne (MCS) i suche atmosferyczne fale grawitacyjne (ducted internal gravity waves), powodują ostry, zlokalizowany wzrost ciśnienia atmosferycznego na powierzchni (delta-P) od 2 do 10 hektopaskali / milibarów (0,06 do 0,30 cala słupa rtęci) w przedziale czasowym zaledwie 5 do 30 minut, często w połączeniu z nagłym frontem konwekcyjnego wiatru o prędkości od 80 do 130 km/h (50 do 80 mil/h).

  • Tylko dzięki efektowi odwróconego barometru każda 1 hektopaskal (1 milibar) zmiana ciśnienia powietrza powoduje obniżenie lub podniesienie powierzchni wody dokładnie o 1 centymetr (0,4 cala).
  • Dlatego też silna linia szkwału z ciśnieniem 5 milibarów początkowo tworzy niewielką falę na powierzchni morza o wysokości zaledwie 5 centymetrów (2 cali). Pozostawiony bez rezonansu w głębokim oceanie, ten 5-centymetrowy guz przeszedłby całkowicie niezauważony.

Etap 2: Wzmocnienie w wodzie otwartej (rezonans Proudmana i rezonans Greenspana)

Ta maleńka, 5-centymetrowa fala zmienia się w niebezpieczną falę przybrzeżną, gdy zaburzenie atmosferyczne przemieszcza się przez basen jeziora lub szelf kontynentalny z dokładnie taką samą prędkością (U) jako naturalna prędkość propagacji fali grawitacyjnej w płytkiej wodzie (c):

  • Wzór na prędkość fali na płytkiej wodzie: c = sqrt(g * h), gdzie g jest przyspieszeniem grawitacyjnym (9.81 m/s2) i h to głębokość wody w metrach.
  • Rezonans Proudmana (U = c): W wodzie o głębokości 20 do 100 metrów (65 do 330 stóp), co odpowiada dokładnej głębokości Wielkich Jezior, szelfu kontynentalnego Zatoki Meksykańskiej, szelfu atlantyckiego Stanów Zjednoczonych, Morza Adriatyckiego i szelfu Balearów, naturalna prędkość fal płytkiej wody (Gulf of Mexico) c wynosi od 14 do 31 metrów na sekundę (50 do 112 km/h lub 31 do 70 mil/h).
  • Ponieważ linie szkwałów letnich i derecho zwykle pędzą do przodu z prędkością 50 do 110 km/h (31 do 68 mil/h), fala ciśnienia barometrycznego podczas burzy pozostaje bezpośrednio nad falą wody, którą właśnie utworzyła (Froude number Fr = U / c blisko 1.0). Mila za milą w poprzek jeziora lub szelfu burza nieustannie pompuje energię do grzbietu poruszającej się fali wodnej, wzmacniając 5-centymetrowe falowanie 5 do 15 razy w długotrwałą falę tsunami o długości od 0,5 do 1,0 metra (1,5 do 3,3 stopy) na otwartych wodach.
  • Rezonans Greenspana: Kiedy burza przemieszcza się równolegle wzdłuż linii brzegowej, fale krawędziowe uwięzione na pochyłym szelfie kontynentalnym mogą również rezonować z ruchomym skokiem ciśnienia, wzmacniając falę wzdłuż brzegu.

Etap 3: Mielizna przybrzeżna i rezonans Helmholtza w porcie

Kiedy fala na wodach otwartych o długości od 0,5 do 1,0 metra wpływa do płytkich wód przybrzeżnych, uderza w odblaskowy falochron lub wpada do wąskiej zatoki, wlotu lub portu w kształcie litery V, którego naturalny okres oscylacji odpowiada okresowi napływającej fali (zwykle 5 do 40 minut), rezonans portu (Helmholtz resonance) i Pławica Greena mnożą wysokość fali przez inny współczynnik 4 do 10 razy, tworząc nagłe wzburzenie o długości 2 do 6 metrów (6,5 do 20 stóp), które zalewa ulice, wywraca jachty i zmiata pieszych z pomostów.


Porównanie: Meteotsunami i sejsmiczne tsunami, fala sztormowa i Seiches

Rodzaj zagrożenia Główna siła napędowa Typowy okres fali (od szczytu do grzbietu) Ostrzeżenie Czas realizacji i przewidywalność Zasięg geograficzny wpływu
Meteotsunami (Tsunami meteorologiczne) Ruchomy skok ciśnienia atmosferycznego (2 to 10 hPa) + naprężenie wiatru odpowiadające prędkości na płytkiej wodzie (rezonans Proudmana). 2 minuty do 2 godzin (zwykle 6 do 30 minut; wielokrotne gwałtowne wzrosty i spadki). Bardzo krótki (15 do 90 minut); trudno przewidzieć dokładną wysokość, chociaż radar śledzi macierzystą linię szkwału. Regionalna linia brzegowa (10 do 200 km / 6 do 125 mil), z ekstremalnym wzmocnieniem w określonych rezonansowych portach i zatokach.
Tsunami sejsmiczne/wulkaniczne Nagłe pionowe przemieszczenie dna morskiego w wyniku pęknięcia uskoku, osunięcia się łodzi podwodnej lub zapadnięcia się kaldery. 10 minut do 2 godzin (długie fale od 100 do 500 km w głębinach oceanu). Minuty (trzęsienie lokalne) do godzin (trzęsienie odległe) za pośrednictwem boi USGS/NOAA DART i centrów ostrzegania przed tsunami. Basen obejmujący cały basen lub oceaniczny (tysiące kilometrów linii brzegowej).
Przypływ burzy Utrzymujące się cyklonowe wiatry towarzyszące huraganowi, tajfunowi lub północno-wschodniemu, gromadzące wodę w kierunku wybrzeża przez wiele godzin. 6 do 48 godzin (pojedyncza, długa kopuła wody wznosząca się i opadająca wraz z przypływem, zwieńczona krótkimi falami wiatru). Ostrzeżenie z wyprzedzeniem od 24 do 72 godzin za pośrednictwem modeli fal sztormowych National Hurricane Center / Met Office. Szeroki pas przybrzeżny (100 do 500 km / 60 do 310 mil) pod okiem cyklonu i prawą przednią ćwiartką.
Basen Seiche (Fala stojąca) Stała konfiguracja wiatru lub nachylenie barometryczne nad zamkniętym jeziorem lub zatoką, która przelewa się tam i z powrotem jak woda w kąpieli, gdy wiatr ustanie. 30 minut do ponad 14 godzin (w zależności od całkowitej długości i głębokości całego dorzecza jeziora, np. 14-godzinnego okresu jeziora Erie). 1 do 6 godzin, gdy utrzymująca się wichura przesunie się lub uspokoi w całym basenie. Przeciwne końce zamkniętego jeziora lub wydłużonej zatoki (np. Toledo kontra Buffalo nad jeziorem Erie).

Globalne hotspoty i lokalne nazwy meteotsunami

Ponieważ rezonans Proudmana i wzmocnienie portu zależą od określonych głębokości wody (20 do 100 metrów) w połączeniu z częstymi, szybko poruszającymi się liniami szkwałów lub atmosferycznymi falami grawitacyjnymi, niektóre zbiorniki wodne wielokrotnie doświadczają niszczycielskich meteotsunami, którym lokalni mieszkańcy nadali im różne tradycyjne nazwy na przestrzeni wieków:

  1. Wielkie Jeziora Ameryki Północnej (Jeziora Michigan, Erie, Huron, Superior i Ontario):
  2. Generując ponad 100 mierzalnych meteotsunami rocznie (głównie późną wiosną i latem od kwietnia do lipca), Wielkie Jeziora są jedną z najważniejszych na świecie stref meteotsunami.
  3. Głębokości jezior Michigan i jezior Erie (średnio 19 metrów / 62 stóp w jeziorze Erie; 30 do 85 metrów w południowym i środkowym jeziorze Michigan) są ściśle dopasowane do prędkości od 60 do 100 km/h (37 do 62 mil/h) środkowo-zachodnich derechos i linii szkwałów. Co więcej, betonowe falochrony i mola portowe w miastach takich jak Chicago, Milwaukee, Grand Haven, Holandia, Ludington, Cleveland i Buffalo odbijają i skupiają fale.
  4. Morze Śródziemne i Adriatyk (Rissaga, Marrobbio, Milghuba, šćiga):
  5. Port Ciutadella, Minorka (Baleary, Hiszpania) - La Rissaga: Wąska zatoka Ciutadella o długości 1 km, której naturalny okres zasadniczy wynosi 10,5 minuty. Kiedy afrykańskie fale grawitacyjne termiczne przemieszczają się na północny wschód przez szelf Balearów z prędkością 25-30 m/s, wywołują katastrofalne rissaga meteotsunami o wysokości do 4 do 5 metrów (13 do 16,5 stóp), które osuszają port, a następnie zalewają plac miejski w ciągu 10 minut (jak w czerwcu 2006 r., kiedy 4-metrowa fala zatonęła lub zmiażdżyła ponad 35 łodzi).
  6. Vela Luka i Stari Grad (chorwackie wybrzeże Adriatyku) - Šćiga: długie zatoki w kształcie lejka wzdłuż wysp Dalmacji doświadczają meteotsunami o średnicy do 6 metrów (19,7 stopy) (takich jak zdarzenie Vela Luka w czerwcu 1978 r., największe instrumentalnie zarejestrowane meteotsunami w historii), zalewające domy na wybrzeżu i zamiatające ładunki na ulice.
  7. Zachodnia Sycylia (Marrobbio / „Morze Szalonych”) i Malta (Milghuba): Nagłe oscylacje o długości od 1,5 do 3 metrów wywołane falami grawitacyjnymi scirocco przepływającymi przez Kanał Sycylijski.
  8. Zatoka Meksykańska i wybrzeże Atlantyku w USA: (Gulf of Mexico)
  9. Wschodnia Zatoka Meksykańska (zachodnie wybrzeże Florydy od Tampa Bay, Clearwater i Neapolu do Florydy Zachodniej): Linie szkwałów zimowego frontu zimnego i zewnętrzne pasma letnich deszczów tropikalnych przepływające przez szeroki, płytki szelf Zachodniej Florydy generują nagłe meteotsunami o wysokości od 1,5 do 3,5 metra (5 do 11 stóp) (takie jak 3,5-metrowy przypływ w Daytona Beach w 1992 r., który spowodował obrażenia 75 plażowiczów i uszkodziło 100 pojazdów na plaży oraz fale przybrzeżne Boothbay Harbour w stanie Maine i New Jersey w czerwcu 2013 r.). (Gulf of Mexico)
  10. Morze Wschodniochińskie i Japonia (Abiki) oraz Zatoka Nagasaki:
  11. W Zatoce Nagasaki w Japonii zaburzenia ciśnienia atmosferycznego na Morzu Wschodniochińskim generują meteotsunami o długości od 3 do 4,8 m (10 do 16 stóp)**, znane lokalnie jako Abiki (co oznacza „fale wciągające sieć”), które regularnie niszczą miejsca do cumowania w portach i zalewają nisko położone dzielnice portowe.

Wizualne i dźwiękowe znaki ostrzegawcze na plaży, molo lub marinie

Ponieważ większość linii brzegowych nie jest wyposażona w automatyczne syreny meteotsunami, Twoje oczy i uszy są głównym systemem ostrzegawczym ratującym życie, gdy w ciągu ostatnich 3 godzin przez Twój region przetnie się szybko poruszająca się linia sztormowa:

1. Nagły, gwałtowny i nietypowy „odpływ” lub ubytek wody

  • Obserwuj linię wodną wzdłuż piasku na plaży, pali przystani, ramp dla łodzi lub skał na molo.
  • Jeśli poziom wody spadnie zauważalnie w ciągu 2 do 10 minut, odsłaniając mokre pale, równiny błotniste, skały lub pływające ryby w Wielkich Jeziorach (w których nie ma zauważalnych pływów astronomicznych) lub opada znacznie szybciej niż normalny 6-godzinny przypływ oceaniczny, nadchodzi rynna meteotsunami.
  • Grzbiet fali meteotsunami powróci w ciągu 3 do 15 minut z prędkością większą niż człowiek jest w stanie pływać lub brodzić. Nigdy nie wychodź na nowo odsłonięte łachy piasku lub błoto portowe, aby patrzeć na muszle lub wyrzucone na brzeg ryby.

2. Cofanie się prądów górskich w ujściach portów i ujściach rzek

  • Spójrz na wąski kanał wejściowy mariny, portu lub ujścia rzeki przybrzeżnej.
  • Podczas meteotsunami kanał zamienia się w ryczący bystrza górskie, które zmienia kierunek co 5-20 minut. Możesz zobaczyć boje znakujące kanały całkowicie wciągnięte pod wodę przez opór prądu dopływowego lub odpływowego o prędkości 15 węzłów (28 km/h), czemu towarzyszą wirujące wiry (eddies) i pływające doki naprężone pod ekstremalnymi kątami w stosunku do pali.

3. „Roll Cloud” lub Shelf Cloud, po którym następuje nagły barometryczny dźwięk w uszach

  • Przed lub w trakcie przejścia burzy złowieszcza pozioma chmura tocząca się lub chmura szelfu arcus pędząca po wodzie z prędkością ponad 80 km/h (50+ mil/h), której towarzyszy nagła zmiana wiatru na wichurę i zauważalna zmiana ciśnienia, jest klasycznym generatorem atmosferycznym fali rezonansowej Proudmana.
  • Jeśli masz barometr morski, aplikację wysokościomierza barometrycznego na smartfona lub domową stację pogodową w pobliżu wybrzeża, nagły skok ciśnienia barometrycznego od 2,5 do 8,0 hektopaskali (milibarów) w czasie krótszym niż 15 minut (nazywany meteorologicznie nosem ciśnieniowym lub skokiem mikrobaromów) jest główną oznaką tego, że linia szkwału lub atmosferyczna fala grawitacyjna ma wystarczający pęd, aby wygenerować meteotsunami nad płytkim wybrzeżem lub wody jeziora.

Ukryty zabójca po małym meteotsunami: prądy rozrywające Sandbar

Na otwartych piaszczystych plażach Wielkich Jezior (takich jak Indiana Dunes, Warren Dunes, Holland State Park i South Haven) oraz w Zatoce Meksykańskiej meteotsunami nie musi mieć 3 metrów wysokości, aby było śmiertelne. Meteotsunami o wysokości zaledwie 0,6 do 1,0 metra (2 do 3,3 stopy) przebija się przez przybrzeżną mierzeję i zalewa suchą plażę aż do wydm. Gdy ogromna ilość uwięzionej wody spływa z powrotem do jeziora w ciągu następnych 3-8 minut, przedostaje się przez niskie punkty na mierzei, tworząc gwałtowne, przejściowe prądy rozrywające płynące z prędkością 2-3 metrów na sekundę (4,5-6,7 mil na godzinę), czyli szybciej niż pływak olimpijski. Dziesiątki utonięć w Wielkich Jeziorach mają miejsce w słoneczne popołudnia, godzinę po linii szkwału, kiedy pływacy wchodzą do spokojnie wyglądającej wody, która wciąż oscyluje pod wpływem prądów odpływowych meteotsunami. (Gulf of Mexico)

Sprawdzanie wskaźników poziomu wody NOAA w Wielkich Jeziorach i oświadczeń o zagrożeniu na plaży przed pływaniem

Zanim zabierzesz dzieci na plażę, molo lub nadmorską zatokę w Wielkich Jeziorach w dniu, w którym nad regionem przechodzą burze, sprawdź w lokalnym biurze National Weather Service aktualne Oświadczenie o zagrożeniach na plaży lub Poradnik dotyczący powodzi na jeziorze. Możesz także przeglądać w czasie rzeczywistym 6-minutowe dane dotyczące poziomu wody z sieci NOAA's Tides and Currents; jeśli miernik pobliskiego jeziora lub portu pokazuje postrzępione, ząbkowane skoki poziomu wody o wartości ponad 20 centymetrów (8 cali) co 10-30 minut, oznacza to, że trwa zjawisko meteotsunami i seiche, dlatego należy całkowicie trzymać się z dala od wody i wszelkich falochronów.


Działania przetrwania krok po kroku według scenariusza

Scenariusz A: Chodzisz po betonowym falochronie, molo lub kamiennym molo

  1. Odwróć się i natychmiast biegnij w stronę lądu: Betonowe falochrony i pomosty nad jeziorem wystające na głębokość od 200 do 800 metrów (650 do 2600 stóp) to miejsca, w których najbardziej śmiercionośne mogą być meteoryty. Kiedy dwumetrowa fala przekroczy płaski betonowy pomost, nie ma się czego trzymać, a cofająca się woda zrzuca pieszych prosto na głęboką wodę otoczoną pionowymi betonowymi ścianami lub postrzępionymi głazami narzutowymi, z których wydostanie się jest niemożliwe.
  2. W przypadku uwięzienia na drugim końcu długiego molo, przy latarni morskiej, gdzie woda już wzbiera po chodniku: Nie próbuj biegać przez sięgającą do pasa rwącą wodę po wąskiej, betonowej ścianie pozbawionej balustrad. Wejdź na najwyższą stałą platformę konstrukcyjną latarni morskiej, wieży nawigacyjnej lub podniesionego stalowego pomostu i trzymaj się mocno, aż ustanie cykl przepięć trwający od 5 do 15 minut, a następnie zadzwoń pod numer 911/112/999, aby wezwać ratownictwo morskie.

Scenariusz B: Pływasz lub brodzisz na piaszczystej plaży

  1. Natychmiast wyjdź z wody i wejdź za główną linię wydm: Nie zatrzymuj się, aby spakować parasole plażowe, lodówki lub ręczniki na mokry piasek; rozbieg o długości 1,5 metra może przebiec przez płaską plażę o długości 50 metrów (165 stóp) i wbić ciężkie drewniane kłody i chłodnice w nogi wodników.
  2. W przypadku nagłego wypływu meteotsunami przez prąd rozrywający:
  3. NIE próbuj płynąć prosto do brzegu pod prąd: Meteotsunami spływa na szerszym obszarze niż normalny prąd przybrzeżny, ale nadal koncentruje się w głębokich kanałach mierzei piaskowych.
  4. Płyń na plecach, aby oszczędzać energię, i pływaj równolegle do linii brzegowej, gdy opadnie początkowy, trwający od 3 do 5 minut szczytowy spadek, lub stąpaj po wodzie i machaj jedną ręką nad głową, krzycząc o pomoc, aby ratownicy lub osoby postronne mogły rzucić boję pierścieniową lub rurkę ratunkową. Przejrzyj nasz kompletny przewodnik na temat prądy rozrywające i zagrożenia związane z wodą oceaniczną.

Scenariusz C: Znajdujesz się w marinie lub na pokładzie zadokowanego statku

  1. Opuść statek i natychmiast opuść pływające doki: Podczas meteotsunami portowego o długości od 2 do 4 metrów (rissaga) łodzie są podnoszone ponad poziom nabrzeża, a następnie opuszczane na dno portu po wypłynięciu wody, po czym zostają uderzone w bok przez ścianę powrotną wody o prędkości 20 węzłów. Próby regulacji linek sprężynowych lub ręcznego odpierania kadłubów pomiędzy wznoszącym się 10-tonowym jachtem a betonowym palem powodują śmiertelne obrażenia zmiażdżeniowe i amputacje, gdy knagi wyrywają się z pokładów z włókna szklanego niczym odłamki.
  2. Wyłącz wyłączniki elektryczne zasilania lądowego na grodzi wyżynnej, jeśli są dostępne: Zanurzenie lub wyrwanie cokołów zasilania lądowego 120 V/240 V mariny w słodkowodnych jeziorach powoduje śmiertelne utonięcie porażeniem prądem elektrycznym (ESD) zagrożenie na terenie całego basenu mariny. Nigdy nie wchodź do wody w uszkodzonej marinie.

Regionalne numery alarmowe i protokoły agencyjne

Region/Kraj Numery alarmowe i morskie Oficjalne agencje monitorujące i ostrzegające przed Meteotsunami
Stany Zjednoczone i Kanada 911 (ląd) / VHF kanał 16 (USCG / kanadyjska straż przybrzeżna) Krajowa Służba Meteorologiczna NOAA (NWS) wydaje Ostrzeżenia przed powodzią na brzegu jeziora, Ostrzeżenia przed powodzią na wybrzeżu, Oświadczenia o zagrożeniu na plaży i Specjalne ostrzeżenia morskie dotyczące barometrycznego zagrożenia seiche/meteotsunami; Laboratorium Badań nad Środowiskiem Wielkich Jezior NOAA (GLERL) obsługuje sieci wykrywania meteotsunami w czasie rzeczywistym.
Unia Europejska (Hiszpania, Chorwacja, Włochy, Malta) 112 (awaryjne) / Kanał 16 VHF AEMET i SOCIB (Baleary, Hiszpania) wydają oficjalne Ostrzeżenia Rissaga (żółte/pomarańczowe/czerwone alerty dla Ciutadella, gdy prognozowane są atmosferyczne fale grawitacyjne); DHMZ (Chorwacja) monitoruje warunki meteotsunami nad Adriatykiem.
Wielka Brytania 999 (zapytaj o Straż Przybrzeżną) / Kanał 16 VHF UK Met Office i Agencja Środowiska monitorują szybko poruszające się anomalie ciśnienia konwekcyjnego w Kanale La Manche i Kanale Bristolskim oraz wezbrania przybrzeżne.
Australia i Nowa Zelandia 000 (Australia) / 111 (Nowa Zelandia) / Kanał 16 VHF Biuro Meteorologii (BoM) i Wspólne Australijskie Centrum Ostrzegania przed Tsunami (JATWC) monitorują meteotsunami na Morzu Tasmana i szelfie Australii Zachodniej (lokalnie zwane kogutami na wybrzeżu WA).
Japonia i Azja Wschodnia 119 (pożar/ratownictwo) / 118 (japońska straż przybrzeżna) Japońska Agencja Meteorologiczna (JMA) monitoruje fale ciśnienia barometrycznego na Morzu Wschodniochińskim i wydaje zalecenia dla portu Abiki / przypływu dla zachodniego Kiusiu i Nagasaki.

Często zadawane pytania

Jak burza może wywołać falę tsunami bez trzęsienia ziemi?

Kiedy silna linia szkwału lub derecho przepływa przez jezioro lub szelf przybrzeżny, gwałtowny skok ciśnienia barometrycznego powietrza i silne podmuchy wiatru na czole burzy spychają powierzchnię wody, tworząc małą falę o wysokości kilku centymetrów. Jeśli burza posuwa się naprzód z dokładnie taką samą prędkością, z jaką fala naturalnie przemieszcza się na tej głębokości wody (zwykle od 50 do 110 km/h w wodzie o głębokości od 20 do 100 metrów), następuje efekt fizyczny zwany rezonansem Proudmana: burza pozostaje zamknięta tuż nad poruszającą się falą wody i stale pompuje do niej energię przez dziesiątki kilometrów. Kiedy ta wzmocniona fala uderza w płytką plażę lub wpada do wąskiego portu w kształcie litery V, wznosi się w falę przypominającą tsunami o długości od 2 do 6 metrów.

Dlaczego meteotsunami uderzyło w naszą plażę godzinę po tym, jak burza już minęła i wyszło słońce?

W przeciwieństwie do zwykłego zarywania wiatru, które zatrzymuje się wkrótce po ucichnięciu wiatru, meteotsunami to długotrwała fala grawitacyjna, która przemieszcza się przez całą szerokość jeziora lub szelfu kontynentalnego i odbija się (odbija) od przeciwległej linii brzegowej lub podwodnych grzbietów. W Wielkich Jeziorach linia szkwału przecinająca się z zachodu na wschód wypycha falę meteotsunami na wschodni brzeg, która następnie odbija się od urwiska lub szelfu i przemieszcza się z powrotem na zachodni brzeg po 60-120 minutach, docierając pod całkowicie czyste, słoneczne niebo, kiedy plażowicze najmniej się tego spodziewają.

Jaka jest różnica między meteotsunami a seiche na Wielkich Jeziorach?

Obydwa są zmianami poziomu wody wywołanymi atmosferą, ale działają w bardzo różnych skalach czasowych i przestrzennych. Seiche basenowe to powolna fala stojąca obejmująca całe jezioro (przypominająca wodę przelewającą się tam i z powrotem w gigantycznej wannie) spowodowana godzinami utrzymujących się wichur i wiatrów gromadzących wodę na jednym końcu jeziora (np. Jeziora Erie); jego okres oscylacji trwa od 3 do 14 godzin od wysokiego stanu do niskiego poziomu wody. Meteotsunami to zlokalizowany, szybko rozprzestrzeniający się ciąg fal, wywołany w ciągu kilku minut ostrym skokiem ciśnienia barometrycznego i rezonansem Proudmana; poziom wody podnosi się i opada gwałtownie co 5-30 minut i zachowuje się jak sejsmiczne tsunami na linii brzegowej.

Czy Wielkie Jeziora rzeczywiście są w stanie wywołać niebezpieczne tsunami?

Tak, badacze NOAA dokumentują każdego roku ponad 100 meteotsunami w pięciu Wielkich Jeziorach, przy czym najczęstsze niebezpieczne zdarzenia występują w jeziorach Michigan i Erie późną wiosną i latem (od kwietnia do lipca). Kilka historycznych meteotsunami w Wielkich Jeziorach osiągnęło wysokość od 2 do 3 metrów (6,5 do 10+ stóp), jak na przykład meteotsunami w Chicago nad jeziorem Michigan z 26 czerwca 1954 r., w wyniku którego zginęło siedem osób, fala w jeziorze Erie w maju 1942 r. oraz wiele współczesnych wydarzeń, które przewróciły łodzie w marinach i wciągnęły pływaków w śmiercionośne prądy rozrywające mierzeję piaskową.

Co powinienem zrobić, jeśli jestem na łodzi i kiedy nastąpi ostrzeżenie o meteorycie tsunami lub nagły ubytek wody?

Twoje działanie zależy całkowicie od tego, czy Twoja łódź jest zacumowana w porcie, czy już płynie na otwartej wodzie. Jeżeli Twoja łódź jest uwiązana w doku lub marinie i woda nagle zaczyna opadać lub wznosić się, nie próbuj poprawiać lin ani pozostawać na pokładzie; porzuć łódź i zejdź z pływających doków na solidny wzniesienie, zanim prądy o prędkości 20 węzłów zmiażdżą kadłuby i doki. Jeśli jesteś już w wodzie i minęły burzowe wiatry, ustaw silnik prostopadle do brzegu na głęboką, otwartą wodę (co najmniej 20 do 30 metrów), gdzie fala meteotsunami przejdzie nieszkodliwie pod kadłubem w postaci delikatnej, ledwo zauważalnej faly.

Jak długo trwa meteotsunami po uderzeniu pierwszej fali?

Meteotsunami nigdy nie jest pojedynczą falą; przybywa jako ciąg fal składający się z od 3 do 10+ oscylacji w odstępach od 5 do 30 minut, a po wejściu do zamkniętego portu lub zatoki często tworzy rezonansową seiche portową, która gwałtownie faluje tam i z powrotem przez 2 do 4 godzin. Często pierwszą oznaką jest gwałtowny spadek (odpływ), a grzbiet trzeciej lub czwartej fali jest znacznie wyższy niż pierwszy. Zawsze trzymaj się z dala od plaż, pomostów i pływających doków przez co najmniej 2 do 3 godzin po tym, jak poziom wody przestanie się oscylować.


Powiązane przewodniki

Źródła i oficjalne wytyczne

  • Krajowa Administracja Oceaniczna i Atmosferyczna (NOAA) , Laboratorium Badań nad Środowiskiem Wielkich Jezior (GLERL) i Narodowa Służba Meteorologiczna (Stany Zjednoczone): Meteotsunami w Wielkich Jeziorach i na wschodnich wybrzeżach Stanów Zjednoczonych/Zatoki Perskiej: Proudman Resonance Physics, Detection, and Beach Hazard Safety.
  • Światowa Organizacja Meteorologiczna (WMO) i Międzyrządowa Komisja Oceanograficzna UNESCO (IOC-UNESCO): Globalna ocena i wytyczne dotyczące zagrożeń w przypadku meteorologicznych tsunami (Meteotsunami).
  • Agencia Estatal de Meteorología (AEMET) i system obserwacji i prognozowania wybrzeża Balearów (SOCIB, Hiszpania): Prognozy operacyjne i protokoły bezpieczeństwa portów dla Ciutadella Rissaga Meteotsunamis.
  • Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych (USGS) i Centrum Zagrożeń Naturalnych: Porównanie sejsmicznych tsunami i atmosferycznych meteorytów w środowiskach przybrzeżnych i jeziornych.
  • Chorwacka Służba Meteorologiczna i Hydrologiczna (DHMZ) oraz Instytut Oceanografii i Rybołówstwa (Chorwacja): System analizy zagrożeń i wczesnego ostrzegania przed tsunami meteorytowymi na Morzu Adriatyckim (Šćiga).