Skip to content

Ciężka demencja Zachód słońca, ostre pobudzenie i niefizyczna deeskalacja

Numery alarmowe różnią się w zależności od kraju. Na tej stronie używany jest numer 911, numer obowiązujący w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W wielu innych krajach używany jest numer 112, 999 lub inny. Znajdź numer dla swojego kraju.

Późne popołudniowe i wieczorne kryzysy behawioralne u osób starszych cierpiących na chorobę Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy’ego, otępienie naczyniowe lub otępienie czołowo-skroniowe należą do najbardziej przerażających sytuacji kryzysowych, z jakimi może spotkać się opiekun rodzinny. Gdy naturalne światło dzienne zanika między 16:00 a 21:00, spokojna ukochana osoba może nagle wpaść w przerażenie, gorączkowo chodzić w stronę drzwi wejściowych, żądając „pójścia do domu”, gdy jest już we własnym salonie, oskarżać współmałżonka lub dziecko o bycie oszustem lub złodziejem, mieć halucynacje intruzów lub fizycznie atakować, jeśli zostanie osaczona.

Kiedy starsza osoba z demencją wchodzi w ostry stan paniki lub paranoi, jej kora przedczołowa nie jest już w stanie przetwarzać logiki, poprawiania faktów ani argumentów werbalnych. Próba udowodnienia im, że już mieszkają w tym domu, pokazanie im dokumentów lub zdjęć lub fizyczne trzymanie ich za ramiona, aby powstrzymać je od chodzenia, wywołuje natychmiastowy przypływ adrenaliny w postaci walki lub ucieczki, który zamienia werbalne poruszenie w przemoc fizyczną. Chroniąc swoją przestrzeń fizyczną, korzystając z niekonfrontacyjnych skryptów walidacyjnych, wykluczając ukryte wyzwalacze medyczne, takie jak zatrzymanie moczu lub ostre majaczenie, oraz dostosowując oświetlenie otoczenia, możesz bezpiecznie złagodzić eskalację kryzysu bez obrażeń fizycznych.

Zrób to teraz

  1. Utwórz 2 metry (6 stóp) przestrzeni fizycznej i usuń pobliską broń lub ostre przedmioty. Odsuń się poza zasięg ramion, stań pod kątem 45 stopni, zamiast blokować osobę twarzą w twarz, i nigdy nie cofaj jej do kąta ani nie trzymaj jej za nadgarstki. Po cichu usuń noże kuchenne, ciężkie szklane przedmioty, nożyczki, gorące płyny i kluczyki do samochodu z pokoju, a jeśli nastąpi bezpośrednia napaść zagrażająca życiu lub zagrożenie bronią, przed którym nie możesz uciec, zamknij się w bezpiecznym pomieszczeniu i zadzwoń pod lokalny numer alarmowy (911 w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, 112 w całej Unii Europejskiej, 999 w Wielkiej Brytanii) lub sprawdź numery alarmowe.
  2. Natychmiast przestań się kłócić, poprawiać lub wyjaśniać rzeczywistość. Nigdy nie mów pobudzonej osobie z demencją: „Jesteś już w domu”, „Twoja matka zmarła 30 lat temu” lub „Nikt nie ukradł ci torebki”. W ich neurologicznej rzeczywistości te stwierdzenia sprawiają, że wyglądasz jak kłamca lub porywacz.
  3. Obniż ton głosu, spowolnij mowę o połowę i oceń emocje. Rozluźnij ramiona, trzymaj ręce widoczne z otwartymi dłońmi poniżej talii i reaguj na ukryte uczucia, a nie na błąd rzeczowy: „Widzę, jakie to wyczerpujące i stresujące. Jesteś tu całkowicie bezpieczny, a ja pomogę ci się tym zająć”.
  4. Wyeliminuj cienie, odblaski i szumy tła. Włącz jasne, ciepłe oświetlenie sufitowe w pomieszczeniach przed zachodem słońca i całkowicie zamknij wszystkie rolety i zasłony w oknach, aby dana osoba nie widziała własnego odbicia w ciemnym szkle (które często myli z nieznajomym zaglądającym do środka). Natychmiast wyłącz telewizor, radio i zmywarkę.
  5. Sprawdź, czy kryzys jest nagłą sytuacją medyczną (ostre majaczenie), a nie rutynowym zachodem słońca. Jeśli to silne pobudzenie zaczęło się nagle dzisiaj u osoby, która normalnie nie zachowuje się w ten sposób lub towarzyszy mu gorączka, nagła niemożność chodzenia, niewyraźna mowa lub skrajny letarg, traktuj to jako zagrażające życiu szpitalne majaczenie i nagła dezorientacja lub udar i zwrócić się o pilną ocenę lekarską.
  6. Przejdź od potwierdzania do znanego rozproszenia zmysłów. Gdy oddech dziecka zwolni na 30 sekund, zaoferuj mu ciepły napój bezkofeinowy, słodką przekąskę, złożenie lub sortowanie albo wyjdź z dzieckiem do innego pokoju, prosząc o radę lub historie o domu lub karierze z dzieciństwa.
flowchart TD
    A["Ciężkie pobudzenie związane z demencją, paranoja lub kryzys zachodzącego słońca"] --> B{"Czy ktoś znajduje się w bezpośrednim niebezpieczeństwie fizycznym w wyniku użycia broni lub poważnego ataku?"}
    B -->|"Tak"| C["Wycofaj się do zamkniętego pokoju, zadzwoń pod numer 911/112/999 i poproś o wizytę zespołu ds. zdrowia psychicznego CIT"]
    B -->|"Nie"| D{"Czy jest to nagła, zupełnie nowa zmiana w stosunku do wczorajszego poziomu bazowego?"}
    D -->|"Tak: nagły początek"| E["Podejrzewasz ostre majaczenie, ZUM, ból lub udar: pilnie zasięgnij porady lekarskiej"]
    D -->|"Nie: późny zachód słońca lub zaostrzenie demencji"| F["Cofnij się o 2 metry (6 stóp), stań pod kątem 45 stopni i usuń ostre przedmioty"]
    F --> G["Zamknij rolety okienne, aby zatrzymać odbicia lustrzane, włącz ciepłe światło i wycisz telewizor"]
    G --> H["Przestań się kłócić: użyj skryptu Walidacja + Przekierowanie powolnym, niskim głosem"]
    H --> I["Sprawdź 6 ukrytych fizycznych czynników wyzwalających: ból, pełny pęcherz, zaparcia, głód, pragnienie, zmęczenie"]
    I --> J{"Czy pobudzenie osłabło w ciągu 30 minut?"}
    J -->|"Tak"| K["Angażuj się w spokojną aktywność sensoryczną i rejestruj czas wyzwalania w celu sprawdzenia przez lekarza"]
    J -->|"Nie: narastające niebezpieczeństwo"| L["Zadzwoń do lekarza przepisującego lek, na infolinię dotyczącą demencji lub po pomoc CIT, która nie jest pilna"]

Odróżnienie otępienia o zachodzie słońca od ostrego delirium medycznego

Zanim potraktujemy wieczorny wybuch behawioralny jako „tylko część demencji”, każdy opiekun musi zadać jedno kluczowe pytanie w ramach selekcji: Czy to poważne splątanie, paranoja lub agresja pojawiły się nagle w ciągu ostatnich kilku godzin lub dni, czy też jest to znajomy, powtarzający się wzór późnym popołudniem?

Aż 20 do 45 procent osób z umiarkowaną do ciężkiej chorobą Alzheimera i pokrewnymi demencjami doświadcza zespołu zachodzącego słońca (dezorientacja i niepokój późnego dnia spowodowane zwyrodnieniem jądra nadskrzyżowaniowego mózgu, wewnętrznego zegara dobowego, w połączeniu z wyczerpaniem poznawczym końca dnia i błędnymi percepcjami wzrokowymi przy słabym świetle). Jednakże, gdy osoba z łagodną lub umiarkowaną demencją doświadcza nagłego, dramatycznego wzrostu przemocy, żywych halucynacji lub niemożności rozpoznania swojego domu, co stanowi wyraźną różnicę w stosunku do tego, jak zachowywała się dwa dni temu, winowajcą jest prawie zawsze delirium nałożone na demencję (DSD) lub nieleczony ból fizyczny.

Cecha kliniczna Przewlekła demencja Zachód słońca Ostre delirium nałożone na demencję Ciało Lewy'ego / Psychoza Parkinsona
Szybkość początku Stopniowy wzór rozwijający się w ciągu tygodni lub miesięcy Nagłe i nagłe; rozpoczyna się w ciągu kilku godzin do 48 godzin Nawracające epizody połączone ze sztywnością motoryczną lub zaburzeniami snu REM
Wzorzec pory dnia Przewidywalny szczyt między 16:00 a 22:00, gdy światło dzienne zanika i pojawia się zmęczenie Zmienia się w ciągu 24 godzin (choć często nasila się w nocy) Może wystąpić w dzień lub w nocy; często wywoływane przez słabe oświetlenie lub zmianę leków
Podstawowe motywy behawioralne Stąpanie, śledzenie opiekuna, pakowanie toreb, aby „jechać do domu”, konieczność odebrania dzieci ze szkoły Szalony strach, niespójna mowa, niemożność skupienia uwagi na 10 sekund lub nagłe otępienie Bardzo szczegółowe, nawracające halucynacje wzrokowe (dzieci, małe zwierzęta lub ludzie siedzący na sofie)
Podstawowa przyczyna Degeneracja rytmu dobowego, popołudniowy wzrost kortyzolu, przeciążenie sensoryczne i złudzenia cienia Utajona infekcja (UTI, zapalenie płuc), zatrzymanie moczu, zaparcie, odwodnienie lub toksyczne leki Deficyt cholinergiczny i złogi białka alfa-synukleiny w korze wzrokowej; skrajna wrażliwość na leki przeciwpsychotyczne
Natychmiastowe działanie Deeskalacja niefizyczna, kontrola oświetlenia, terapia walidacyjna i kontrola komfortu fizycznego Ocena lekarska tego samego dnia (analiza moczu, skan pęcherza, parametry życiowe i przegląd leków) Spokojne uspokojenie, specjalistyczna konsultacja neurologiczna i ścisłe unikanie haloperidolu lub tradycyjnych leków przeciwpsychotycznych

Danger

Nigdy nie pozwalaj lekarzowi oddziału ratunkowego ani ratownikowi medycznemu wstrzykiwać haloperidolu (Haldol), risperidonu, olanzapiny lub chlorpromazyny osobie starszej cierpiącej na otępienie z ciałami Lewy’ego (DLB) lub otępienie spowodowane chorobą Parkinsona. Do 50 procent pacjentów z otępieniem z ciałami Lewy'ego cierpi na katastrofalne, nieodwracalne reakcje nadwrażliwości neuroleptycznej na leki przeciwpsychotyczne blokujące dopaminę, skutkujące ciężką sztywnością parkinsonowską, niemożnością połykania, złośliwym zespołem neuroleptycznym i śmiercią w ciągu kilku dni. Zawsze noś w portfelu czerwoną kartę ostrzegawczą z informacją: * „Otępienie z ciałami Lewy’ego: ALERGIA NA HALOPERIDOL I TRADYCYJNE LEKI PRZECIWPSYCHOTYCZNE.”*

Bezpieczeństwo fizyczne i pozycjonowanie przestrzenne podczas ostrej agresji

Kiedy osoba cierpiąca na demencję staje się agresywna fizycznie, macha laską, rzuca przedmiotami lub próbuje przepchnąć się obok ciebie, aby wybiec na ulicę, jej układ limbiczny dostrzega bezpośrednie zagrożenie dla jej przetrwania. Ponieważ nie potrafią interpretować złożonych sygnałów społecznych, postawa ciała w 80 procentach informuje, czy jesteś zagrożeniem, czy sojusznikiem.

5 biomechanicznych zasad bezpiecznej deeskalacji demencji

  1. Zachowaj 2-metrowy odstęp reakcyjny: Stań w odległości co najmniej dwóch pełnych ramion (lub nieco dalej, jeśli osoba trzyma laskę lub chodzik). Wejście do przestrzeni osobistej przerażonej osoby na odległość mniejszą niż 1 metr (3 stopy) wyzwala automatyczny odruch ataku obronnego.
  2. Przyjmij postawę wspierającą pod kątem 45 stopni: Nigdy nie stój twarzą w twarz z ramionami równoległymi do ramion, co ludzki mózg odczytuje jako wyzwanie konfrontacyjne. Obróć ciało pod kątem 45 stopni, aby Twój profil był węższy, dla zachowania równowagi trzymaj stopy rozstawione na szerokość barków i nigdy nie krzyżuj ramion ani nie kładź rąk na biodrach.
  3. Trzymaj drogę do wyjścia za sobą: Ustaw się pomiędzy wzburzoną osobą a drzwiami pokoju, abyś mógł natychmiast wyjść z pokoju, jeśli szarżuje lub rzuci jakimś przedmiotem. Nigdy nie daj się wepchnąć w ślepą uliczkę łazienki, szafy lub rogu kuchni.
  4. Nigdy nie chwytaj starszej osoby za nadgarstki, nie naciskaj jej ramion w dół ani nie używaj zabezpieczeń fizycznych: Chwytanie starszej osoby za przedramiona, aby powstrzymać ją przed uderzeniem lub wstawaniem, powoduje natychmiastowe łzy skóry, siniaki, zwichnięcia ramion i ogromny wzrost paniki. Jeśli macha rękami, gdy pomagasz przy higienie osobistej (takiej jak kąpiel lub zmiana majtek dla osób nietrzymających moczu), natychmiast przerwij czynność opiekuńczą, dla zachowania skromności przykryj je ciepłym ręcznikiem lub kocem i wyjdź z pokoju na 15 minut.
  5. Jeśli jest to bezpieczne, opuść się poniżej poziomu oczu: Jeśli osoba siedzi na krześle i zaczyna być pobudzona werbalnie, uklęknij lub usiądź na krześle oddalonym o 2 metry (6 stóp) od osoby, aby nie górować nad nią.

Segregacja środowiskowa: naprawa pokoju w 60 sekund

Dla mózgu uszkodzonego przez chorobę Alzheimera lub otępienie z ciałami Lewy’ego niski kontrast, cienie i odbicia nie wyglądają jak zwykłe elementy pokoju; są aktywnie błędnie interpretowane przez korę wzrokową (pareidolia i agnozja wzrokowo-przestrzenna). Możesz zmniejszyć panikę ekologiczną o połowę w ciągu 60 sekund, dokonując czterech zmian w pomieszczeniu:

  • Wyeliminuj efekt okna „Czarnego Lustra” o zmierzchu: Gdy tylko niebo na zewnątrz ciemnieje i włączają się lampy w środku, nieosłonięte okna zamieniają się w lustra. Osoba z umiarkowaną demencją często nie rozpoznaje w szybie własnego 80-letniego odbicia i wpada w panikę, że na werandzie stoi nieznajomy i wpatruje się w dom. Zamknij wszystkie żaluzje, rolety i ciężkie zasłony o 15:30 lub 16:00 przed zapadnięciem zmroku.
  • Zalej pokój ciepłym oświetleniem bez cieni: Ciemne pokoje z pojedynczą lampą podłogową rzucają długie, ciemne cienie na dywany i korytarze, które wyglądają jak dziury w podłodze, węże lub przyczajonych intruzów. Włącz oprawy sufitowe (ukierunkowując na ciepłe światło o temperaturze od 2700 do 3000 K od 300 do 500 luksów późnym popołudniem), aby ciemne rogi zniknęły.
  • Zakryj lustra w łazience i sypialni, jeśli wystąpią urojenia Capgrasa: U niektórych seniorów rozwija się specyficzne złudzenie, że osoba w lustrze w łazience jest intruzem mieszkającym w ich domu. Zawieś prostą roletę, ręcznik lub plakat nad lustrem w łazience i komodzie.
  • Wyłącz konkurencyjne bodźce dźwiękowe: Telewizor odtwarzający głośny program informacyjny, dramat kryminalny lub mecz sportowy jest głównym czynnikiem wywołującym wieczorną paranoję, ponieważ osoba cierpiąca na demencję wierzy, że przemoc lub krzyki na ekranie mają miejsce w jej salonie. Wyłącz telewizor i odtwarzaj ciszę lub spokojną, znajomą muzykę instrumentalną z młodości, przy małej głośności.

Niekonfrontacyjne skrypty werbalne dla 6 najczęstszych urojeń

Lekarze przeszkoleni w zakresie podejścia DICE (opis, badanie, tworzenie, ocena), terapii walidacyjnej i ram komunikacji VERA (walidacja, emocje, uspokajanie, aktywność) kierują się jedną złotą zasadą: połącz się z ich emocjonalną rzeczywistością, nigdy nie kłóć się ze złudzeniami i buduj most do pocieszającego odwrócenia uwagi.

Zamiast typowych błędów opiekunów, użyj dokładnie poniższych skryptów słowo w słowo.

Powszechne złudzenie lub kryzys Czego NIE mówić (wywołuje wściekłość i panikę) Dokładny skrypt deeskalacji do użycia (walidacja + most) Dalsze przekierowanie fizyczne
1. „Chcę teraz wrócić do domu.” (Stojąc we własnym domu od 40 lat) "Przestań tak mówić, JESTEŚ w domu. Spójrz na swoje meble, mieszkamy tu od 1985 roku." "Wiem, że tęsknisz za domem i chcesz być tam, gdzie jest ci wygodnie. Drogi są zamknięte na noc, a na zewnątrz jest ciemno, więc przygotowałam dla ciebie ciepły pokój na dzisiejszy wieczór. Napijmy się herbaty, a ja sprawdzę poranny harmonogram i opowiedz mi, jak wyglądał twój ulubiony pokój w domu z dzieciństwa." Podaj im ciepły kubek w dłonie, przejdź krótką pętlę korytarzem i z powrotem do inaczej oświetlonego pokoju i wspólnie obejrzyjcie stary album ze zdjęciami.
2. „Gdzie jest moja matka/zmarły małżonek? Czekają na mnie.” * „Tato, mama zmarła pięć lat temu, pamiętasz? Poszliśmy na pogrzeb.”* (Zmusza ich do ponownego przeżycia świeżego żalu po stracie) „Ona bardzo cię kocha i wie, że dziś wieczorem jesteś tu ze mną bezpieczny. Wszystko jest pod opieką, więc nie musisz się martwić. Opowiedz mi o tym, jak się poznaliście.” Nigdy nie ogłaszaj ponownie śmierci osoby cierpiącej na umiarkowaną lub ciężką demencję; potwierdź swoją miłość i poproś, aby wspominali tę osobę.
3. „Ukradłeś mój portfel/pieniądze/biżuterię.” * „Jak śmiecie oskarżać mnie o kradzież po tym wszystkim, co dla ciebie zrobiłem? Sam to ukrywałeś.”* „To tak frustrujące, gdy brakuje ci portfela, też byłbym zdenerwowany. Jestem po twojej stronie i razem go znajdziemy. Sprawdźmy teraz szufladę biurka.” Trzymaj 2 lub 3 identyczne portfele-wabiki wypełnione wygasłymi kartami podarunkowymi, pieniędzmi i zdjęciami rodzinnymi, abyś mógł „znaleźć” jeden z nich w 60 sekund.
4. „W rogu pokoju są ludzie / robaki / zwierzęta.” (Omamy wzrokowe) „Nic tam nie ma. Wyobrażasz sobie różne rzeczy.” LUB udawaj, że też widzisz przerażające robaki (co potwierdza, że niebezpieczeństwo jest realne). "Widzę, jak strasznie to dla ciebie wygląda. Sam ich nie widzę, ale wiem, że dla ciebie wyglądają jak prawdziwe i nie pozwolę, żeby cokolwiek cię skrzywdziło. Chodźmy do jasnej kuchni, kiedy będę zamiatał ten pokój." Włącz jasne światło, aby usunąć cień tworzący iluzję, usuń wzorzysty dywan lub wieszak na ubrania, które mogą powodować błędne postrzeganie, i przenieś się do innego pokoju.
5. „Nie jesteś moim prawdziwym małżonkiem/dzieckiem, jesteś oszustem.” (zespół Capgrasa) "Przestań być śmieszny, spójrz na nasze zdjęcie ślubne na ścianie, jestem twoją żoną." „Rozumiem, że wyglądam teraz nieznajomo i czuję się nieswojo. Nazywam się Sarah, zależy mi na Tobie i jestem tu tylko po to, żeby zapewnić Ci gorący obiad. Pozwól, że wejdę do kuchni i zadzwonię do Ciebie.” Ponieważ zespół Capgrasa oddziela wzrokowe rozpoznawanie twarzy od rozpoznawania emocji, pozostawiając ścieżki słuchowe głosu nienaruszone, wyjście z pola widzenia na 3 minuty i zadzwonienie do pacjenta lub rozmowa przed wejściem do pokoju często przywraca natychmiastowe rozpoznanie.
6. „Muszę iść do pracy / odebrać dzieci ze szkoły.” „Przeszedłeś na emeryturę 20 lat temu, a dzieci mają 45 lat.” „Zawsze byłeś bardzo pracowity i wspaniałym rodzicem. Zadzwoniła do szkoły, aby powiedzieć, że dzieci nocują dziś wieczorem u ciotki, a biuro dało wszystkim wolny wieczór. Czy możesz mi pomóc uporządkować te papiery przed kolacją?” Wręcz im stos bezpiecznych teczek, kopert do ostemplowania, ręczników do złożenia lub śrub i nakrętek do sortowania, aby zaspokoić ich potrzebę celowej pracy.

Badanie 6 ukrytych fizycznych wyzwalaczy, gdy dana osoba nie może mówić

Kiedy starsza osoba z demencją w stopniu umiarkowanym do późnego traci zdolność znajdowania określonych słów (afazja) lub lokalizowania wrażeń cielesnych, każdy niezaspokojony dyskomfort fizyczny objawia się chodzeniem, krzykiem, przeklinaniem lub uderzaniem. Po ustabilizowaniu bezpośredniego otoczenia pomieszczenia przejrzyj Listę kontrolną segregacji fizycznej PAIN-B-C-D:

  1. Niewypowiedziany ból fizyczny (zapalenie stawów, ból zęba, rwa kulszowa, otarcie rogówki): Przyjrzyj się ich niewerbalnym sygnałom za pomocą skali PAINAD (Ocena bólu w zaawansowanej demencji): zmarszczone brwi, zaciśnięta szczęka, jęki, sztywna postawa lub pocieranie określonej części ciała (biodra, kolana, szczęki lub brzucha). Za stałą zgodą lekarza geriatrzy często zalecają zaplanowaną późną popołudniową próbę zwykłego acetaminofenu (paracetamolu) o 15:00, aby sprawdzić, czy wyeliminowanie bólu zwyrodnieniowego stawów zahamuje agresję o 17:00.
  2. Informacja dotycząca pełnego pęcherza lub mokrego nietrzymania moczu: Zatrzymanie moczu (niemożność opróżnienia pęcherza) lub siedzenie w zimnej, mokrej majtce dla osoby dorosłej powoduje intensywny niepokój i upokorzenie. Delikatnie prowadź je do toalety, używając prostego sygnału („Chodź, przejdź ze mną tędy”*, zamiast pytać „Czy musisz skorzystać z łazienki?”, co zwykle kończy się automatycznym „Nie”).
  3. Zaparcie i zaleganie kału: Brak wypróżnienia przez 3 do 5 dni powoduje rozciąganie dolnej części jelita i powoduje silne pobudzenie układu autonomicznego i skurcze brzucha. Codziennie przechowuj dziennik jelit w lodówce.
  4. Głód, niski poziom cukru we krwi i odwodnienie: Starsza osoba dorosła, która zapomniała zjeść lunchu lub napić się wody, doświadcza późnego popołudnia spadku poziomu cukru we krwi i bólu głowy spowodowanego odwodnieniem, który powoduje drażliwość. Nie pytaj, co chcą zjeść; po prostu umieść talerz z łatwymi przekąskami (pół kanapki, plasterki banana, krakersy i filiżanka wody lub soku) bezpośrednio przed nimi.
  5. Dyskkomfort termiczny i ciasna odzież: Seniorzy z demencją nie mogą powiedzieć: „Marznę”* lub „Ta metka od swetra drapie mnie po szyi”.* Poczuj tył ich szyi i dłoni; zdejmij ciasne paski, szorstkie wełniane swetry lub ciasne buty i zaoferuj miękki koc z polaru.
  6. Skutki uboczne leków i zaburzenia kofeiny/cukru: Sprawdź, czy pili kawę z kofeiną, czarną herbatę lub colę po godzinie 12:00 lub czy ostatnio otrzymywali dostępny bez recepty środek nasenny zawierający difenhydraminę (Benadryl, Tylenol PM) lub benzodiazepinę (lorazepam, alprazolam), które często powodują paradoksalne pobudzenie i wściekłość w uszkodzonych mózgach.

Zapobieganie zaryglowaniu drzwi i błądzeniu podczas kryzysu o zachodzie słońca

Największe niebezpieczeństwo śmiertelności podczas epizodu zachodu słońca występuje, gdy wzburzony senior wybiega przez frontowe drzwi o zmierzchu podczas mrozu lub skrajnego upału, aby „wrócić do domu” lub „znaleźć pracę”. Jeśli bliska Ci osoba wyszła już z domu i nie możesz jej zobaczyć, nie trać 30 minut na samotne przeszukiwanie okolicy; natychmiast zadzwoń pod numer 911, 112 lub 999 i skorzystaj z naszej siatki wyszukiwania alarmów demencja, wędrówka i zaginięcie seniora, nagły przypadek.

Kiedy nadal przebywają w domu, próbując otworzyć drzwi zewnętrzne: - Użyj wizualnego kamuflażu drzwi oraz rygli wysokiego/niskiego przesuwu: Zawieś pełnowymiarową zasłonę lub zdejmowaną fototapetę winylową (wyglądającą jak półka na książki) na wewnętrznej stronie przednich i tylnych drzwi lub pomaluj drzwi i wykończenia dokładnie w tym samym kolorze co ściana. Zainstaluj zabezpieczone przed dziećmi osłony klamek lub dodatkowy rygiel umieszczony wysoko na górze ościeżnicy (lub nisko w pobliżu listwy przypodłogowej) poza ich automatycznym polem widzenia, upewniając się, że wszyscy opiekunowie w środku wiedzą, jak natychmiast zwolnić zamek w przypadku pożaru. - Umieszczaj czarną matę podłogową tylko ostrożnie: Chociaż ciemne progi czasami utrudniają wyjście, czarne maty o wysokim kontraście mogą również powodować blokowanie chodu lub potknięcia u pacjentów z chorobą Parkinsona i Alzheimera; Dzwonki do drzwi i zakamuflowane zasłony są bezpieczniejsze. - Chodź Z nimi po bezpiecznej pętli, jeśli nie można ich zatrzymać w środku: Jeśli silny fizycznie senior jest zdecydowany wyjść przez drzwi, a zablokowanie go może wywołać brutalną bójkę na pięści, załóż płaszcz, wsuń lokalizator GPS do kieszeni, weź go ciepło za ramię i powiedz: * „Pójdę z tobą”.* Przejdź go powolnym kręgiem 50 metrów (160 stóp) chodnikiem, zatrzymaj się, aby spojrzeć na drzewo lub skrzynkę pocztową i poprowadź go z powrotem do chodnika przed domem mówiąc: * „To miłe, ciepłe miejsce, w którym możemy zatrzymać się na gorący napój, teraz, gdy robi się chłodno.” * Wejście przez drzwi wejściowe świeże od zimna na zewnątrz często resetuje pętlę pamięci krótkotrwałej, dzięki czemu akceptują dom jako bezpieczne schronienie.

Kiedy i jak bezpiecznie zadzwonić pod numer 911 / 112 / 999 w przypadku kryzysu związanego z demencją

Jeżeli niefizyczna deeskalacja nie powiedzie się, a dana osoba aktywnie Cię rani, rani siebie, trzyma nóż lub broń albo powoduje nagły przypadek medyczny, musisz wezwać służby ratunkowe. Jednak standardowe syreny policyjne i umundurowani funkcjonariusze wykrzykujący polecenia mogą przerazić osobę z demencją i zaostrzyć kryzys, jeśli odpowiednio nie poinformujesz dyspozytora.

Dokładny skrypt do odczytania dyspozytorowi 911 / 112 / 999

„Potrzebuję pomocy w nagłych przypadkach pod adresem [adres], ale proszę uważnie wysłuchać: pacjent ma [wiek] lat i zdiagnozowano [chorobę Alzheimera / otępienie z ciałami Lewy’ego]. Ma ostry kryzys demencji neurologicznej i nie rozumie poleceń. Są [nieuzbrojeni / trzymają laskę]. Proszę wysłać ratowników medycznych i oficera Zespołu Interwencji Kryzysowej (CIT) przeszkolonego w zakresie demencji i poprosić ich o podejście bez syren i sygnałów dźwiękowych BEZ migających świateł, aby pacjent nie wpadał w panikę.”

Co zabrać i czego żądać na oddziale ratunkowym

Kiedy ratownicy medyczni transportują do szpitala pobudzonego pacjenta z demencją: 1. Wręcz ratownikowi medycznemu i lekarzowi na ostrym dyżurze kartę stanu wyjściowego i leku: Wyraźnie określ, jaki był stan wyjściowy 48 godzin temu, aby na ostrym dyżurze przeprowadzić badania pod kątem podstawowych czynników medycznych (analiza moczu, scyntygrafia pęcherza, prześwietlenie klatki piersiowej, elektrolity, EKG i tomografia komputerowa głowy w przypadku upadku). 2. Wymień na głos wszelkie przeciwwskazania do stosowania leków przeciwpsychotycznych z ciałami Lewy'ego / choroby Parkinsona: Przypomnij lekarzowi oddziału ratunkowego, aby nigdy nie podawał haloperidolu (Haldol) ani tradycyjnych leków przeciwpsychotycznych, jeśli występują ciała Lewy'ego lub otępienie Parkinsona. 3. Zadzwoń na całodobową całodobową infolinię dotyczącą kryzysów związanych z demencją, aby uzyskać wskazówki inne niż 911: - Stany Zjednoczone: Całodobowa infolinia Stowarzyszenia Alzheimera pod numerem 1-800-272-3900 (obsługiwana przez całą dobę przez lekarzy z tytułem magistra, którzy mogą na żywo przeszkolić Cię w zakresie deeskalacji na żywo w ponad 200 językach) lub Linia ratunkowa 988 dla samobójstw i kryzysów. - Wielka Brytania: Infolinia Dementia UK Admiral Nurse Dementia Helpline pod numerem 0800 888 6678, Linia wsparcia Towarzystwa Alzheimera pod numerem 0333 150 3456 lub NHS 111 (wybierz opcję dotyczącą kryzysu psychicznego). - Kanada: Prowincjonalne Zdrowie 811 linie pielęgniarskie i prowincjonalna Linia pomocy First Link Towarzystwa Alzheimera. - Australia: Krajowa infolinia ds. demencji pod numerem 1800 100 500 (24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu) i Dementia Support Australia (DSA) Severe Behaviour Response Service pod numerem 1800 699 799.

Codzienna popołudniowa rutyna, aby zapobiec zachodowi słońca przed 16:00

Możesz radykalnie zmniejszyć częstotliwość i nasilenie kryzysów związanych z zachodem słońca o 17:00, ustalając rytm biologiczny seniora, zaczynając od poranka:

  • 1. Poranna ekspozycja na jasne światło (8:00-10:00): Posadź ukochaną osobę w pobliżu słonecznego okna lub wybierz się na 20-minutowy poranny spacer na świeżym powietrzu (lub podczas śniadania użyj lampy do terapii światłem dziennym o mocy 10 000 luksów), aby zakotwiczyć jej dobowy zegar melatoninowy.
  • 2. Zaplanuj wszystkie wizyty u lekarza, prysznice i wizyty przed godziną 13:00: Nigdy nie planuj kąpieli, mycia włosów, wizyt dentystycznych ani hałaśliwych spotkań rodzinnych na późne popołudnie, kiedy wyczerpują się rezerwy poznawcze.
  • 3. Egzekwuj ścisłe ograniczenie spożycia kofeiny o godzinie 12:00 i wczesną drzemkę: Po południu zmień całą kawę, herbatę i napoje gazowane na wersje bezkofeinowe. Pozwól na krótki, spokojny odpoczynek lub drzemkę trwającą od 30 do 45 minut między 13:00 a 14:00, ale unikaj długich drzemek po 15:00, które zakłócają sen w nocy.
  • 4. Codziennie wykonuj „Protokół przejściowy” o 15:30: O 15:30, zanim utworzą się cienie, zamknij wszystkie rolety i zasłony w oknach, włącz ciepłe oświetlenie sufitowe w pomieszczeniu, wyłącz telewizor, skorzystaj z toalety, zaoferuj nawilżającą przekąskę i podaj przepisany przez lekarza popołudniowy lek przeciwbólowy.
  • 5. Zapewnij niestresującą kotwicę sensoryczną między 16:00 a 18:00: Odtwórz spersonalizowaną playlistę ze znanymi piosenkami z czasów, gdy dana osoba miała od 15 do 25 lat, zaoferuj ciepły ręcznik lub masaż dłoni o zapachu lawendy albo wykonaj powtarzalną, bezbłędną czynność dotykową (składanie ciepłych ręczników prosto z suszarki, sortowanie monet lub guzików lub szczotkowanie spokojnego zwierzaka lub robota-towarzysza).

Jeśli jesteś jedynym opiekunem w domu i czujesz, że osiągasz punkt krytyczny, przeczytaj nasze poradniki dalej nagła niezdolność opiekuna do pracy i ratowanie osoby dorosłej niesamodzielnej i silny stres, wypalenie zawodowe i uczucie przytłoczenia.

Note

Praktyczne szkolenie w zakresie pierwszej pomocy prowadzone przez Czerwony Krzyż, St John Ambulance lub lokalną placówkę medyczną przygotowuje opiekunów rodzinnych do radzenia sobie z upadkami, zadławieniami i nagłymi sytuacjami medycznymi, które często towarzyszą zaawansowanej demencji.

Często zadawane pytania

Dlaczego mój rodzic z demencją upiera się, że chce „wrócić do domu”, skoro siedzi w domu, w którym mieszka od 40 lat?

Kiedy osoba cierpiąca na chorobę Alzheimera lub demencję naczyniową mówi „Chcę wrócić do domu”, prawie nigdy nie ma na myśli fizycznego adresu. Ponieważ pamięć krótkotrwała zanika, podczas gdy wspomnienia emocjonalne z wczesnego życia pozostają nienaruszone, ich mózg nie rozpoznaje już aktualnej wersji ich domu lub próbują wyrazić emocjonalne uczucie strachu, samotności, nudy lub fizycznego dyskomfortu. Ich zdaniem „dom” reprezentuje czas i uczucie z dzieciństwa lub wczesnej dorosłości, kiedy czuli się bezpieczni, zdrowi i mieli kontrolę. Zamiast próbować udowodnić, że już są właścicielami domu, utwierdź to uczucie („Wiem, że tęsknisz za domem i chcesz czuć się komfortowo”), zapewnij je, że są bezpieczne na noc i przekaż im ciepły napój oraz opowieści o domu z dzieciństwa.

Czy powinienem poprosić lekarza o tabletkę nasenną lub uspokajającą, taką jak Xanax, Ativan lub Benadryl, aby zatrzymać wieczorny zachód słońca?

Nie, standardowe tabletki nasenne, benzodiazepiny (takie jak alprazolam/Xanax, lorazepam/Ativan lub diazepam/Valium) i dostępne bez recepty leki przeciwhistaminowe na noc (takie jak difenhydramina/Benadryl lub Tylenol PM) są zdecydowanie przeciwwskazane w przypadku rutynowego chodzenia o zachodzie słońca w przypadku demencji, zgodnie z kryteriami piw Amerykańskiego Towarzystwa Geriatrycznego. W starzejącym się mózgu z demencją leki te blokują szlaki hamujące acetylocholiny lub hamują szlaki hamujące, często powodując poważną reakcję paradoksalną, w wyniku której osoba staje się znacznie bardziej zdezorientowana, ma halucynacje, jest waleczna i podatna na nocne upadki łamiące biodra. Zawsze najpierw skonsultuj się z geriatrą lub neurologiem, aby uzyskać protokoły behawioralne niefarmakologiczne i recenzje leków bezpiecznych dla mózgu.

Dlaczego tradycyjne leki przeciwpsychotyczne, takie jak Haldol, są tak niebezpieczne, jeśli moja bliska osoba cierpi na otępienie z ciałami Lewy’ego lub chorobę Parkinsona?

Osoby cierpiące na otępienie z ciałami Lewy'ego (DLB) lub otępienie spowodowane chorobą Parkinsona mają poważne niedobory sygnalizacji dopaminy i acetylocholiny. Podawanie tradycyjnego leku przeciwpsychotycznego blokującego dopaminę, takiego jak haloperidol (Haldol), risperidon, chlorpromazyna lub olanzapina, może wywołać ostrą, zagrażającą życiu reakcję nadwrażliwości na neuroleptyki nawet u 50 procent pacjentów z ciałami Lewy'ego. W ciągu kilku godzin od podania pojedynczej dawki pacjent może całkowicie zesztywnieć, nie być w stanie połykać ani mówić, zapaść w głęboką śpiączkę lub rozwinąć śmiertelny złośliwy zespół neuroleptyczny. Upewnij się, że każda karta pogotowia i bransoletka z ostrzeżeniem medycznym wyraźnie wskazują na otępienie z ciałami Lewy'ego i zakazują stosowania haloperidolu.

Co zrobić, jeśli współmałżonek z demencją nie rozpoznaje mnie wieczorem i uważa, że ​​jestem obcym lub intruzem w domu?

Objaw ten nazywany jest zespołem Capgrasa (lub urojeniową błędną identyfikacją), który występuje, gdy neurodegeneracja odłącza mózgowy ośrodek wizualnego rozpoznawania twarzy od sygnału emocjonalnej znajomości układu limbicznego, przekonując osobę, że jesteś oszustem, który jedynie wygląda jak jej małżonek. Nigdy nie kłóć się, nie chwytaj ich za ramię ani nie próbuj zmuszać do oglądania zdjęć ślubnych, ponieważ zwiększa to ich przerażenie. Ponieważ słuchowe rozpoznawanie głosu przebiega oddzielną ścieżką neuronową, która często pozostaje nienaruszona, spokojnie przeproś („Bardzo mi przykro, że cię zaskoczę, zaraz wyjdę na zewnątrz”), pozostaw ich wzrok na trzy minuty i albo zadzwoń do nich przez telefon, albo porozmawiaj ciepło z korytarza, zanim ponownie wejdziesz do pokoju jako współmałżonek.

Sprawdzono źródła

  • Narodowy Instytut ds. Starzenia się (NIA/NIH, Stany Zjednoczone): Wskazówki dotyczące radzenia sobie z zachodem słońca oraz radzenia sobie ze zmianami osobowości i zachowania w chorobie Alzheimera.
  • Stowarzyszenie Alzheimera (Stany Zjednoczone): Zalecenia dotyczące praktyki opieki nad osobami z demencją w zakresie behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD).
  • Narodowy Instytut Doskonałości Zdrowia i Opieki (NICE, Wielka Brytania): Demencja: ocena, zarządzanie i wsparcie dla osób cierpiących na demencję i ich opiekunów (NG97).
  • Stowarzyszenie Lewy Body Dementia Association (LBDA, Stany Zjednoczone): Wytyczne dotyczące leczenia na oddziale ratunkowym i ostrzeżenia dotyczące wrażliwości na leki przeciwpsychotyczne i neuroleptyczne w DLB.
  • Amerykańskie Towarzystwo Geriatryczne (AGS, Stany Zjednoczone): Kryteria AGS Beers dotyczące potencjalnie niewłaściwego stosowania leków u osób starszych oraz podejście DICE do leczenia BPSD.

Powiązane przewodniki