Odmrożenia, pernio i stopa okopowa: niezamarzająca pielęgnacja na zimno¶

Urazy spowodowane zimnem niezamarzającym (NFCI) stanowią powszechną, bolesną i często wyniszczającą kategorię urazów środowiskowych, różniącą się od prawdziwych odmrożeń. Podczas gdy odmrożenia wymagają temperatur poniżej zera, aby utworzyć kryształki lodu w ciele, urazy spowodowane zimnem niezamarzającym rozwijają się w temperaturach znacznie powyżej zera, zwykle w zakresie od 0 ° C do 15 ° C (32 ° F do 59 ° F). Kiedy naga lub słabo izolowana ludzka skóra jest wystawiona na długotrwałe działanie wilgoci, mokre obuwie i długotrwałe narażenie na zimno przez wiele godzin lub dni, dochodzi do głębokich uszkodzeń nerwowo-naczyniowych, bez tworzenia się ani jednego kryształka lodu.

Dwoma głównymi objawami klinicznymi urazu spowodowanego zimnem niezamarzającym są odmrożenia (znane również klinicznie jako pernio lub pernioza) i stopa okopowa (stopa zanurzeniowa). Odmrożenia objawiają się jako miejscowe, intensywnie swędzące, rumieniowe lub fioletowe zmiany zapalne skóry na palcach rąk, nosie lub uszach, spowodowane nieprawidłowym skurczem naczyń mikrokrążenia po ogrzaniu. Stopa okopowa to głębszy, ogólnoustrojowy stan nerwowo-naczyniowy wywołany długotrwałym zanurzeniem lub wilgocią w obcisłych butach, powodujący macerację naskórka, zniszczenie nerwów autonomicznych, uporczywą nadwrażliwość na zimno i przewlekły ból neuropatyczny. Zrozumienie odrębnej patofizjologii, stopnia zaawansowania klinicznego, delikatnych protokołów suszenia i ścisłych przeciwwskazań do podgrzewania gorącą wodą chroni pacjentów przed trwającą całe życie niepełnosprawnością nerwową i naczyniową.

Zrób to teraz¶

1. Natychmiast zdejmij mokre obuwie, skarpetki i wilgotną odzież. Wyeliminowanie bezpośredniego kontaktu z mokrą tkaniną zatrzymuje trwające chłodzenie wyparne i zatrzymuje postępującą macerację naskórka.
2. Ogrzej dotknięte kończyny powoli w normalnej temperaturze pokojowej. Pozwól, aby kończyny ogrzały się pasywnie w powietrzu o temperaturze od 20°C do 22°C (68°F do 72°F); nigdy nie zanurzaj niezamarzających zimnych obrażeń w łaźniach z gorącą wodą.
3. Umyj skórę z niezwykłą delikatnością, używając łagodnego mydła i letniej wody. Oczyść nagromadzony pot, bakterie i brud bez szorowania, ponieważ łzy tarcia osłabiają i przesiąkają wodą.
4. Wytrzyj skórę do całkowitego osuszenia miękkim, czystym ręcznikiem. Delikatnie osusz wilgoć; nigdy nie pocieraj, nie pocieraj ani nie masuj energicznie dotkniętych palców u nóg, podeszew lub palców.
5. Unieś stopy lub ręce nieco powyżej poziomu serca. Oparcie kończyn na poduszkach lub zwiniętych kocach zmniejsza grawitacyjne gromadzenie się krwi i łagodzi bolesny, pulsujący obrzęk.
6. Wysusz nagą skórę czystym, suchym powietrzem przed nałożeniem luźnych, czystych wełnianych skarpet. Należy wystawić dotknięte kończyny na działanie cyrkulującego powietrza w pomieszczeniu przez co najmniej 30 do 60 minut, upewniając się, że skóra jest całkowicie sucha przed założeniem luźnego, nieuciskającego obuwia.

Patofizjologia urazów spowodowanych zimnem niezamarzającym: skurcz naczyń i maceracja¶

Urazy spowodowane zimnem niezamarzającym zasadniczo różnią się od odmrożeń mechanizmami biofizycznymi, czasem trwania ekspozycji i długotrwałymi następstwami nerwowo-naczyniowymi.

flowchart TD
    A["Długotrwała ekspozycja na wilgoć i zimno (0°C do 15°C / 32°F do 59°F)"] --> B["Trwałe zwężenie naczyń obwodowych"]
    B --> C["Niedotlenienie śródbłonka naczyń włosowatych i wyciek płynu"]
    C --> D["Nawilżenie naskórka i maceracja warstwy rogowej naskórka"]
    D --> E{"Manifestacja stanu klinicznego?"}
    E -- Superficial Inflammatory Papules --> F["Chilblains (Pernio): Skurcz naczyń mikronaczyniowych"]
    E -- Deep Neurovascular Breakdown --> G["Stopa okopowa (stopa zanurzeniowa): zastój nerwów i naczyń włosowatych"]
    F --> H["Delikatne pasywne rozgrzewanie + miejscowy kortykosteroid"]
    G --> I["Powolne suszenie na powietrzu + wysokość + ścisłe unikanie gorącej wody"]
    I --> J["Długoterminowe leczenie bólu neuropatycznego i zjawiska Raynauda"]

Dysfunkcja mikrokrążenia i brak reakcji na polowanie¶

Normalna reakcja fizjologiczna organizmu ludzkiego na ekspozycję na zimno ma charakter cykliczny:

Kiedy temperatura skóry spada, lokalne włókna mięśni gładkich w tętniczkach skórnych kurczą się (zwężenie naczyń wywołane zimnem), aby zapobiec utracie ciepła przez ciepłą krew głęboką przez skórę.

Okresowo autonomiczny układ nerwowy wyzwala krótkie okresy rozszerzenia naczyń, zwane reakcją polowania Lewisa (rozszerzenie naczyń wywołane zimnem), które powoduje napływ ciepłej krwi do palców przez 5 do 10 minut w celu dostarczenia tlenu i składników odżywczych przed ponownym zwężeniem.

U podatnych osobników lub podczas długotrwałego narażenia na wilgotne zimno reakcja łowiecka nie zachodzi:

Tętniczki skórne pozostają zablokowane w długotrwałym, intensywnym skurczu naczyń.

Przepływ krwi w naczyniach włosowatych zostaje zatrzymany, pozbawiając śródbłonek naczynia i otaczające tkanki tlenu.

Komórki śródbłonka naczyń ulegają obrzękowi w wyniku niedotlenienia, podczas gdy okołonaczyniowe komórki tuczne i zakończenia nerwów czuciowych stają się nadwrażliwe.

Kiedy schłodzona tkanka zostanie następnie zbyt szybko ogrzana, rozpoczyna się nieprawidłowa reakcja zapalna:

Tętniczki rozszerzają się gwałtownie, podczas gdy żyłki znajdujące się poniżej pozostają zwężone.

To dramatyczne niedopasowanie ciśnienia powoduje wypychanie płynu, czerwonych krwinek i cytokin zapalnych na zewnątrz przez uszkodzone ściany naczyń włosowatych do skóry właściwej, powodując poważny obrzęk, intensywne swędzenie, grudki zapalne i zakrzepicę mikronaczyniową.

Biofizyka maceracji naskórka¶

Stopa wykopu wymaga długotrwałego nawilżenia. Kiedy stopy są zamknięte w nieprzepuszczających powietrza gumowych butach, plastikowych woderach lub wilgotnych skórzanych butach, skóra stóp wytwarza pot, który nie może odparować:

Zdrowa ludzka stopa zawiera około 250 000 gruczołów potowych, które przy umiarkowanym wysiłku fizycznym mogą wydzielać do 250 ml (8,5 uncji) wilgoci dziennie.

Uwięziona w nieprzepuszczalnym obuwiu warstwa rogowa naskórka (zewnętrzna warstwa martwych, wypełnionych keratyną komórek skóry) wchłania wodę jak gąbka.

Skóra normalna ma zawartość wody od 15 do 20 procent; przy ciągłym narażeniu na wilgoć zawartość wody przekracza 50 procent, co jest procesem znanym jako nadmierne nawodnienie lub maceracja.

Macerowana skóra staje się całkowicie biała, opuchnięta, pomarszczona i głęboko pofałdowana.

Fizyczne międzykomórkowe wiązania lipidowe, które cementują keratynocyty, rozpuszczają się, powodując, że bariera skórna traci swoją strukturalną wytrzymałość na rozciąganie.

Ruch tarcia wewnątrz buta odcina zmiękczony naskórek od znajdującej się pod nim skóry brodawkowatej, otwierając mikroskopijne szczeliny, które stanowią siedlisko inwazyjnych patogenów grzybiczych i bakteryjnych (takich jak zapalenie tkanki łącznej, mokra gangrena i owrzodzenia stopy).

Chilblains (pernio): prezentacja kliniczna i leczenie¶

Odmrożenia (pernio lub pernioza) to ostre lub przewlekłe zmiany zapalne skóry wywołane nieprawidłowymi reakcjami nerwowo-naczyniowymi na niezamarzające, wilgotne zimno. Często dotykają pracowników pracujących na świeżym powietrzu, alpinistów, personelu wojskowego i osób z chorobami autoimmunologicznymi lub słabym krążeniem obwodowym.

Chilblains (Pernio) Anatomical Distribution:
--------------------------------------------------------------------------------
Primary Sites:    Dorsal surfaces of toes, fingertips, heels, ears, nose.
Visual Appearance: Erythematous (bright red) to violaceous (purple) swollen papules.
Key Symptoms:     Intense itching, burning pain upon rewarming, localized edema.
Distinction:      Skin remains soft and pliable; NO hard wooden freezing.
--------------------------------------------------------------------------------

Objawy kliniczne i objawy odmrożeń¶

Odmrożenia rozwijają się w ciągu 2 do 14 godzin po ekspozycji na wilgotne, zimne powietrze:

• Rumieniowe do fiołkowych grudek. Zmiany zaczynają się jako dyskretne, spuchnięte czerwone plamy, które szybko zmieniają się w ciemnofioletowe lub fioletowe guzki. Pojawiają się najczęściej na grzbietowej stronie palców u nóg, bokach stóp, czubkach palców, grzbiecie nosa i płatkach uszu.
• Intensywny świąd (swędzenie) i piekący ból. Charakterystycznym objawem odmrożeń jest bolesne swędzenie, które nasila się dramatycznie, gdy osoba wchodzi do ogrzewanego pomieszczenia lub kładzie się do ciepłego łóżka. Gdy krew napływa do tkanki naczynioskurczowej, swędzenie ustępuje miejsca głębokiemu, pulsującemu pieczeniu.
• W ciężkich przypadkach pęcherze i owrzodzenia. W ciężkiej lub nawracającej pernio, intensywnie zlokalizowany obrzęk unosi naskórek, tworząc małe, napięte, przezroczyste pęcherze. Jeśli zastosuje się tarcie, pęcherze pękną, pozostawiając płytkie, bolesne, wolno gojące się rumieniowe owrzodzenia, podatne na wtórne zakażenie gronkowcem.

Pierwsza pomoc i opieka medyczna dla odmrożeń¶

Leczenie odmrożeń koncentruje się na łagodzeniu nieprawidłowej reakcji nerwowo-naczyniowej i ochronie uszkodzonej skóry:

1. Rozgrzej skórę pasywnie. Przenieś się do komfortowo ogrzewanego pomieszczenia (20°C do 22°C / 68°F do 72°F). Pozwól skórze naturalnie się rozgrzać. Nigdy nie umieszczaj odmrożeń w pobliżu grzejnika, grzejnika elektrycznego lub otwartego paleniska i nigdy nie mocz ich w gorącej wodzie, ponieważ gwałtowne skoki ciepła nasilają swędzenie i obrzęk zapalny.
2. Unikaj wszelkich zadrapań i tarcia. Drapanie odmrożeń powoduje rozdzieranie cienkiego naskórka nad grudkami, co prowadzi do otwartych wrzodów i kolonizacji bakteryjnej. Trzymaj krótkie paznokcie i nakładaj luźne bawełniane lub wełniane osłony.
3. Zastosuj miejscowo krem ​​​​kortykosteroidowy. Stosowanie miejscowego kortykosteroidu o umiarkowanej sile (takiego jak 1% hydrokortyzonu lub 0,1% acetonidu triamcynolonu) dwa razy dziennie zmniejsza miejscowe zapalenie naczyń włosowatych, zmniejsza obrzęk i łagodzi swędzenie.
4. Chronią przed tarciem wewnątrz butów. Jeżeli pacjent musi nosić obuwie, na zmiany należy nałożyć hydrokoloidowy bandaż na pęcherze lub opaskę na palce z żelem silikonowym, aby zabezpieczyć guzki przed mechanicznym otarciem.
5. Systemowa terapia medyczna w przypadkach przewlekłych lub opornych na leczenie. W przypadku ciężkich, nawracających odmrożeń zimowych lekarze mogą przepisać doustne leki blokujące kanały wapniowe (takie jak nifedypina w dawce od 20 mg do 60 mg na dobę). Nifedypina rozluźnia mięśnie gładkie naczyń, rozszerza tętniczki obwodowe i przyspiesza ustępowanie przewlekłych, fioletowych zmian.

Stopa okopowa (stopa zanurzeniowa): cztery etapy kliniczne¶

Stopa okopowa (stopa zanurzeniowa) jest znacznie bardziej destrukcyjnym stanem klinicznym niż odmrożenia. Reprezentuje połączenie urazu nerwowo-naczyniowego i urazu niedokrwiennego wpływającego na głębokie tkanki stóp. Stopa okopowa, po raz pierwszy rozpoznana na masową skalę wśród żołnierzy stojących w podmokłych okopach podczas I wojny światowej, pozostaje stałym zagrożeniem wśród współczesnych żołnierzy, turystów pieszych, bezdomnej populacji i ocalałych z katastrof uwięzionych w wodach powodziowych.

Stopa okopowa przechodzi przez cztery odrębne etapy fizjologiczne, z których każdy wymaga szczególnej pierwszej pomocy i postępowania klinicznego.

flowchart TD
    A["Etap 1: Stan przedhiperemiczny (niedokrwienny)"] -->|Slow Passive Room Air Warming| B["Etap 2: Hyperemic (reperfuzja zapalna)"]
    B -->|Elevation, Bed Rest, Pain Management| C["Etap 3: Stan po przekrwieniu (przewlekła neuropatia)"]
    C -->|Long-Term Nerve Recovery: 6 to 24 Months| D["Etap 4: Trwałe następstwa / Raynaud / Autonomiczny"]

Etap 1: Etap przedprzekrwienny (niedokrwienny).¶

Etap przedprzekrwienny występuje podczas fazy narażenia na zimno i wilgoć oraz bezpośrednio po akcji ratunkowej:

Stopa jest zimna, opuchnięta, blada, sinicowa lub cętkowana.

Skóra jest lepka i podmokła, widoczne są głębokie, białe, plisowane fałdy maceracyjne wzdłuż powierzchni rośliny i między palcami.

Tętno na tętnicach obwodowych (grzbietowej stopy i tylnej piszczeli) jest wyjątkowo słabe lub całkowicie niewyczuwalne z powodu intensywnego skurczu tętniczek.

Wrażenie jest głęboko zmniejszone. Pacjent opisuje stopę jako ciężką, martwą lub przypominającą „chodzenie na drewnianych kołkach”. Wrażenia dotykowe, lekki dotyk i reakcja na ukłucie są całkowicie nieobecne na palcach i dystalnej części przedniej części stopy.

Uszkodzenia na tym etapie skupiają się na obrzęku komórek śródbłonka, zastoju mikronaczyniowym i wczesnej degeneracji aksonów w obwodowych włóknach nerwowych czuciowych i autonomicznych.

Etap 2: Etap przekrwienia (reperfuzji zapalnej).¶

Etap przekrwienia rozpoczyna się kilka godzin po wyjęciu stopy z zimna i ogrzaniu do temperatury pokojowej. Reprezentuje wybuchową zapalną reakcję reperfuzyjną, która trwa od kilku dni do kilku tygodni:

Stopa zmienia się w intensywnie gorącą, suchą, czerwoną kończynę. Impulsy obwodowe stają się pełne, ograniczające i hiperdynamiczne.

Rozwija się masywny obrzęk, w wyniku którego stopa, kostka i podudzie puchną dwukrotnie w stosunku do normalnej objętości.

Duże, napięte pęcherze wypełnione płynem surowiczym lub krwotocznym unoszą zmacerowaną skórę. Obszary powierzchownej skóry złuszczają się, odsłaniając surową, płaczącą skórę właściwą.

Pojawia się silny, bolesny ból. Pacjenci opisują intensywny, palący, pulsujący ból i nagłe uczucie porażenia prądem (parestezje strzelające), które osiągają rozdzierający poziom, szczególnie w nocy.

Ból na tym etapie jest spowodowany zapaleniem chemicznym drażniącym regenerujące się zakończenia nerwów czuciowych oraz ostrym przekrwieniem reperfuzyjnym rozciągającym niedokrwienne łożyska tkankowe.

Etap 3: Etap po przekrwieniu¶

Etap po przekrwieniu rozwija się wraz z ustąpieniem ostrego stanu zapalnego i przekrwienia ograniczającego i trwa zwykle od 2 do 12 miesięcy:

Obrzęk i zaczerwienienie stopniowo ustępują, a pęcherze wysychają i przekształcają się w twarde strupki.

Jednakże stopa pozostaje głęboko nienormalna. Skóra staje się zimna, blada i nadwrażliwa na zmiany temperatury.

Nadmierna potliwość (nadmierne, zimne pocenie) rozwija się na skutek uszkodzenia współczulnych włókien nerwowych autonomicznych, które w niekontrolowany sposób uruchamiają gruczoły potowe.

Pacjenci cierpią na przewlekły, nieuleczalny ból neuropatyczny, charakteryzujący się alodynią (ból wywołany bodźcami bezbolesnymi, takimi jak prześcieradło ocierające się o palce) i nietolerancją zimna. Chodzenie nawet na krótkich dystansach powoduje głęboki, bolesny ból kości i silne zmęczenie.

Etap 4: Trwałe, przewlekłe następstwa¶

W ciężkich przypadkach stopy okopowej, w przypadku których narażenie trwało dłużej niż 48-72 godziny, trwała niepełnosprawność strukturalna i funkcjonalna pozostaje na całe życie:

Rozległa utrata obwodowych niemielinowanych i mielinowanych aksonów nerwowych prowadzi do trwałej neuropatii czuciowej i plamistego drętwienia.

Występuje wtórne zjawisko Raynauda, ​​w którym łagodne narażenie na chłodne powietrze powoduje nagłe, bolesne blanszowanie palców i sinicę.

U pacjentów występuje przedwczesna choroba zwyrodnieniowa stawów małych stawów stopy, zanik mięśni wewnętrznych mięśni stopy (powodujący deformacje palców młotkowatych i kości śródstopia) oraz uporczywa nadmierna potliwość, która zwiększa podatność na nawracające infekcje grzybicze i bakteryjne.

Protokół delikatnego suszenia i podgrzewania w temperaturze pokojowej¶

Postępowanie kliniczne w przypadku urazów wywołanych zimnem niezamarzającym jest zupełnie inne niż w przypadku odmrożeń. Chociaż odmrożenia wymagają szybkiego, agresywnego ogrzania w łaźni wodnej o temperaturze od 37 ° C do 40 ° C (99 ° F do 104 ° F) w celu szybkiego stopienia kryształków lodu, szybkie nagrzewanie niezamarzających urazów spowodowanych zimnem jest surowo przeciwwskazane.

Umieszczenie stopy okopowej lub odmrożenia w gorącej wodzie powoduje nagłą, masową reperfuzję, która nasila zniszczenie mikronaczyń, wywołuje nieznośny ból nerwowo-naczyniowy, przyspiesza powstawanie pęcherzy i powoduje martwicę tkanek na całej grubości.

Krok po kroku niezamarzający zimny rozgrzewający i pielęgnujący¶

Postępuj zgodnie z poniższym protokołem klinicznym podczas leczenia stopy okopowej lub odmrożeń:

1. Przejście do suchego, umiarkowanego schronienia. Przenieść pacjenta do pomieszczenia wewnętrznego lub namiotu, w którym panuje normalna, komfortowa temperatura pokojowa: 20°C do 22°C (68°F do 72°F).
2. Ostrożnie zdejmij całe mokre obuwie i odzież. Całkowicie rozwiąż buty. Nigdy nie szarp ani nie zrywaj butów z przemoczonych stóp. Odetnij mokre skarpetki nożycami do bandaży, jeśli przylegają do zmiękczonej, zmacerowanej skóry.
3. Delikatnie oczyść łagodnym mydłem antyseptycznym. Umyj stopy lub ręce letnią wodą (około 25°C do 30°C) i łagodnym, bezzapachowym mydłem antyseptycznym. Nie szoruj ani nie używaj myjek o szorstkiej fakturze.
4. Wysuszyć całkowicie miękkimi ręcznikami. Delikatnie osusz skórę czystymi, miękkimi ręcznikami bawełnianymi lub z mikrofibry. Zwróć szczególną uwagę na przestrzenie między palcami (przestrzenie sieciowe), gdzie uwięziona wilgoć powoduje macerację i patogeny grzybicze. Nigdy nie pocieraj skóry w tę i z powrotem.
5. Stopy wystawić na suszenie na powietrzu. Trzymaj bose stopy wystawione na działanie czystego, krążącego powietrza w pomieszczeniu przez co najmniej 30 do 60 minut. Ekspozycja na powietrze pozwala nawilżonej warstwie rogowej odwodnić, ujędrnić i przywrócić jej naturalne właściwości bariery ochronnej.
6. Unieś kończyny dolne. Oprzyj nogi na poduszkach lub złożonych śpiworach, tak aby stopy znajdowały się 15-30 cm (6-12 cali) nad poziomem serca. Uniesienie zmniejsza hydrostatyczne ciśnienie żylne, ogranicza obrzęki zapalne i zmniejsza pulsujący ból.
7. Zastosuj luźne, nie krępujące ruchów, suche skarpetki wełniane lub syntetyczne. Gdy skóra będzie już całkowicie sucha i ujędrniona, załóż czyste, suche, luźne skarpetki z wełny merynosów lub syntetycznego polaru typu high-loft. Nigdy nie używaj ciasnych, elastycznych skarpet uciskowych, które ograniczają perfuzję tętnic mikrokrążenia.
8. Podczas przekrwienia w stadium 2 należy bezwzględnie leżeć w łóżku. Nigdy nie pozwalaj pacjentowi z przekrwioną, pęcherzową stopą okopową chodzić lub obciążać stopy. Chodzenie miażdży martwe naczynia włosowate podeszwowe i powoduje rozległe urazy ścinające skóry.

+-----------------------------------------------------------+
|          NON-FREEZING COLD CARE SAFETY RULES              |
|                                                           |
|  [.] REWARM SLOWLY at room temperature (20 °C to 22 °C)   |
|  [.] PAT DRY GENTLY; never scrub or massage softened skin |
|  [.] AIR-DRY BARE FEET for 30 to 60 minutes               |
|  [.] ELEVATE FEET above heart level to control swelling   |
|  [.] NEVER USE HOT WATER BATHS; hot water causes necrosis |
|  [.] STRICT BED REST during acute hyperemic swelling      |
+-----------------------------------------------------------+

Protokoły zapobiegawcze: dyscyplina stóp i zarządzanie sprzętem¶

Obrażeniom spowodowanym zimnem niezamarzającym można całkowicie zapobiec dzięki ścisłej higienie osobistej, agresywnemu zarządzaniu wilgocią i zdyscyplinowanym protokołom dotyczącym sprzętu. Służby wojskowe na całym świecie opracowały kompleksowe procedury operacyjne w niskich temperaturach, mające na celu wyeliminowanie stopy okopowej w terenie.

System rotacji trzech skarpet¶

Zarządzanie wilgocią stóp wymaga aktywnej, codziennej rotacji skarpetek:

Osoby pracujące na świeżym powietrzu, alpiniści i wędrowcy zimowi muszą nosić przy sobie co najmniej trzy pary skarpet z wełny o dużej gęstości lub materiałów syntetycznych odprowadzających wilgoć:

• Para 1: Noszona na stopach wewnątrz butów podczas aktywnej podróży lub pracy.
• Para 2: Czysta, sucha para przechowywana w wodoodpornej, suchej torbie, przeznaczonej wyłącznie do spania w obozie.
• Para 3: Zapasowa para susząca się wewnątrz kurtki pod wpływem ciepła ciała lub zwisająca z plecaka.

Nigdy nie noś tej samej pary skarpet dłużej niż 12 godzin ciągłego, aktywnego ruchu. W południe zmień skarpetki na świeżą i suchą. Wyjmij wilgotną parę, wyciśnij pot i umieść je w wewnętrznych warstwach odzieży, gdzie ciepło Twojego ciała wysuszy je po południu.

Higiena stóp i bariery dla wilgoci¶

Codzienna pielęgnacja stóp zapobiega uszkodzeniu bariery ochronnej skóry:

Codziennie myj i osuszaj stopy. Każdego wieczoru dokładnie umyj stopy czystą wodą, dokładnie osusz każdy palec u nogi i pozostaw bose stopy do wyschnięcia na powietrzu przez co najmniej 30 minut przed założeniem suchych skarpetek do spania.

Stosuj pochłaniające wilgoć pudry do stóp. Posypanie stóp nieleczniczym talkiem lub pudrem do stóp zawierającym tlenek cynku, chlorohydrat glinu lub skrobię kukurydzianą pochłania aktywny pot i utrzymuje skórę suchą.

Stosuj antyperspiranty w sprayu lub kulce. Nakładanie antyperspirantu na bazie chlorku glinu o działaniu klinicznym na podeszwy stóp raz dziennie przez trzy do pięciu dni przed wyprawą w zimne dni zmniejsza pocenie się stóp o ponad 50 procent, zapobiegając maceracji naskórka.

Kremy ochronne i wazelina. W ekstremalnie mokrych i zimnych warunkach, gdy buty nieuchronnie przemokną, nałożenie cienkiej warstwy kremu barierowego na bazie dimetikonu lub wazeliny medycznej na palce i podeszwy tworzy hydrofobową barierę, która zapobiega przedostawaniu się wody z zewnątrz do warstwy rogowej naskórka.

Właściwy rozmiar obuwia i dobór butów¶

Mechanika obuwia odgrywa ogromną rolę w przypadku urazów spowodowanych zimnem:

Nigdy nie noś obcisłych butów. Buty, które dobrze przylegają w ciepłe dni, stają się niebezpieczne na mrozie. Noszenie grubych zimowych skarpet w obcisłych butach powoduje ucisk na tętnicę grzbietową stopy, blokuje mikrokrążenie i przyspiesza niedokrwienie tkanek.

Rozmiar butów zimowych o pół do jednego pełnego rozmiaru większy niż standardowe buty uliczne. Tworzy to otwartą przestrzeń martwego powietrza wokół stopy, umożliwia nieograniczony przepływ krwi włośniczkowej i zapewnia miejsce na grube, izolujące wełniane skarpety bez wiązania.

Na aktywne zimne dni wybierz oddychające, wodoodporne buty z membraną (takie jak Gore-Tex lub eVent). W przypadku ciągłej, stojącej wody lub błota pośniegowego należy używać dwuwarstwowych butów typu Pac z wyjmowanymi wkładkami filcowymi lub syntetycznymi.

Codziennie osuszaj wkładki do butów. Nigdy nie śpij z mokrymi wkładkami wewnątrz zamarzniętych butów. Usuń filcowe lub wełniane wkładki ze skorup butów i śpij z nimi w śpiworze przy tułowiu, aby następnego ranka mieć pewność, że obuwie będzie suche i ciepłe.

Międzynarodowe wytyczne kliniczne i standardy dotyczące chłodu zawodowego¶

Urazy spowodowane zimnem niezamarzającym podlegają formalnym standardom diagnostycznym, wojskowym doktrynom medycznym i przepisom dotyczącym higieny pracy w jurysdykcjach międzynarodowych.

Stany Zjednoczone: standardy zawodowe DoD, OSHA i NIOSH¶

W Stanach Zjednoczonych urazy spowodowane zimnem niezamarzającym podlegają wojskowym standardom operacyjnym Departamentu Obrony (DoD) oraz wytycznym Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (OSHA):

Centrum Zdrowia Publicznego Armii Stanów Zjednoczonych egzekwuje Biuletyn Techniczny Medyczny 505 (TB MED 505: Zapobieganie urazom spowodowanym zimnem i zarządzanie nim) ustanawiający rygorystyczne obowiązkowe codzienne kontrole stóp, schematy zmiany skarpet i maksymalny czas ekspozycji na stojąco w wilgotnym środowisku.

Wytyczne OSHA dotyczące stresu spowodowanego zimnem wymagają od pracodawców w rolnictwie, budownictwie i przemyśle morskim zapewnienia ciepłych, suchych miejsc na przerwy, egzekwowania zmiany obuwia i monitorowania pracowników pod kątem wczesnych objawów odmrożeń i stopy zanurzeniowej.

Ocenę medyczną i wysyłkę w nagłych przypadkach w całych Stanach Zjednoczonych można uzyskać, dzwoniąc pod numer 911.

Wielka Brytania: Ministerstwo Obrony i wytyczne kliniczne NHS¶

Wielka Brytania prowadzi wszechstronne badania kliniczne dotyczące urazów spowodowanych zimnem niezamarzającym, oparte na brytyjskim doświadczeniu wojskowym zdobytym podczas wojny o Falklandy i ćwiczeniach szkoleniowych w Europie Północnej:

Ministerstwo Obrony Wielkiej Brytanii (MON) egzekwuje publikację wspólnych służb nr 539 (JSP 539: Urazy klimatyczne w siłach zbrojnych), klasyfikując NFCI jako ofiarę wojskową podlegającą zgłoszeniu. Brytyjskie protokoły wojskowe nakazują, aby każdy członek służby wykazujący drętwienie i bladość stóp w wyniku narażenia na wilgoć i zimno został poddany natychmiastowemu ograniczeniu do służby, zapewniono mu ogrzanie w temperaturze pokojowej i zbadał go lekarz.

Krajowa służba zdrowia (NHS) zapewnia wyspecjalizowane regionalne kliniki termalne, które wykorzystują termografię w podczerwieni i termiczne testy czuciowe do ilościowego określania trwałego uszkodzenia nerwów autonomicznych i leczenia przewlekłego bólu neuropatycznego po leczeniu NFC. Ze służbami ratunkowymi w całej Wielkiej Brytanii można się skontaktować pod numerami 999 lub 112.

Kanada: Siły Kanadyjskie i Kanadyjskie Centrum Zdrowia w Pracy¶

W Kanadzie urazy spowodowane zimnem są monitorowane zgodnie z wytycznymi Obrony Narodowej i Kanadyjskim Centrum Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (CCOHS):

Instrukcje Służby Zdrowia Kanadyjskich Sił Zbrojnych kładą nacisk na szybką identyfikację w terenie pernio i stopy zanurzeniowej podczas operacji subarktycznych i przybrzeżnych.

Kodeksy higieny pracy wymagają, aby pracownicy narażeni na działanie zimnego i mokrego środowiska otrzymywali wodoodporne obuwie termiczne z podeszwami odpornymi na przebicie i niechłonnymi wyściółkami izolacyjnymi zgodnymi z normą CSA Z195. Pomoc w nagłych wypadkach można uzyskać w całej Kanadzie, dzwoniąc pod numer 911.

Australia: Bezpieczna praca Australia i doktryna wojskowa dotycząca górzystych krajów¶

W Australii urazy spowodowane zimnem niezamarzającym są nadzorowane przez Safe Work Australia i Australijskie Siły Obronne (ADF):

Pracownicy rolni w południowych regionach o wilgotnych zimach (Tasmania, Wiktoria) oraz personel wojskowy działający na obszarach szkoleniowych w High Country podlegają ocenie ryzyka zawodowego związanego ze stresem zimowym.

Kodeksy postępowania Safe Work Australia wymagają od pracodawców zapewnienia izolowanych, wodoodpornych butów gumowych, skarpet termicznych i ciepłych suszarni dla pracowników w mokrych, zimnych zakładach przetwórczych i obiektach na zewnątrz. W nagłych przypadkach Australijczycy wybierają numer 000.

Często zadawane pytania¶

Czy możesz dostać stopę okopową, jeśli temperatura nie jest lodowata?¶

Tak. Stopa wykopu nie wymaga ujemnych temperatur. Rozwija się w niezamarzających, wilgotnych warunkach, zwykle w zakresie od 0 ° C do 15 ° C (32 ° F do 59 ° F). Kiedy stopy pozostają zamknięte w mokrych, wilgotnych butach przez 12 godzin lub dłużej, ciągłe zwężenie naczyń włosowatych, pozbawienie tkanek tlenu i maceracja skóry powodują głębokie uszkodzenia nerwowo-naczyniowe i tkanki bez tworzenia się lodu w ciele.

Dlaczego gorąca woda jest niebezpieczna dla osób ze stopą okopową lub odmrożeniami?¶

Zanurzanie niezamarzających zimnych okładów w gorącej wodzie powoduje nagłe, masywne rozszerzenie naczyń krwionośnych w tkankach, które uległy już uszkodzeniu naczyniowym. Ten nagły przypływ krwi powoduje intensywny obrzęk zapalny, przyspiesza powstawanie pęcherzy, powoduje rozdzierający ból nerwowo-naczyniowy i może powodować martwicę tkanek. Rany niezamarzające należy zawsze powoli rozgrzewać w normalnej temperaturze pokojowej.

Jak odróżnić odmrożenie od odmrożenia?¶

Odmrożenia pojawiają się w temperaturach powyżej zera i objawiają się jako spuchnięte, swędzące, czerwono-fioletowe guzki zapalne na palcach u nóg, palcach lub uszach, które pozostają miękkie i giętkie w dotyku. Odmrożenie występuje w temperaturach poniżej zera i wiąże się z rzeczywistym zamrożeniem tkanek, powodując, że skóra staje się woskowata, twarda i drewniana, a po rozmrożeniu następuje całkowite drętwienie i duże pęcherze wypełnione płynem.

Jak długo trwa całkowite zagojenie stopy okopowej?¶

Łagodne przypadki wykryte we wczesnym stadium przed przekrwieniem mogą ustąpić w ciągu kilku dni suchego i ciepłego odpoczynku. Jednakże umiarkowana lub ciężka stopa okopowa, która weszła w stadium przekrwienia i pęcherzy, zwykle wymaga od dwóch do dwunastu miesięcy gojenia. W ciężkich przypadkach z rozległym zniszczeniem nerwów i naczyń włosowatych pacjenci cierpią na trwałe uszkodzenie nerwów, nadwrażliwość na zimno i chroniczny ból do końca życia.

Jaki jest najlepszy sposób na wysuszenie podmokłych, zmacerowanych stóp w terenie?¶

Natychmiast zdejmij mokre buty i skarpetki, delikatnie umyj stopy łagodnym mydłem i letnią wodą bez szorowania, a następnie osusz je czystym ręcznikiem. Pozostaw bose stopy do wyschnięcia na powietrzu o temperaturze pokojowej przez co najmniej 30 do 60 minut, aby zmiękczona skóra mogła się ujędrnić. Unieś stopy, aby zmniejszyć obrzęk, a po całkowitym wyschnięciu załóż luźne, suche wełniane skarpetki.

Certyfikat pierwszej pomocy¶

Rozpoznawanie i leczenie urazów spowodowanych zimnem niezamarzającym, takich jak odmrożenia i stopa okopowa, wymaga praktycznej wiedzy z zakresu medycyny środowiskowej, fizjologii bariery skórnej i delikatnego opatrywania ran. Nauczenie się, jak odróżnić uraz niezamarzający od głębokich odmrożeń, unikanie niebezpiecznych błędów związanych z szybkim nagrzewaniem oraz prawidłowe suszenie i szynowanie pola, może zapobiec trwałej niepełnosprawności nerwowo-naczyniowej u pracowników pracujących na świeżym powietrzu, turystów pieszych i osób, które przeżyły katastrofy.

Gorąco zachęcamy wszystkich, którzy pracują na świeżym powietrzu, uczestniczą w rekreacji zimowej lub prowadzą grupy na świeżym powietrzu, do ukończenia akredytowanego certyfikatu pierwszej pomocy w terenie (WFA) lub standardowej pierwszej pomocy i resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR). Uznani dostawcy, tacy jak Amerykański Czerwony Krzyż, St John Ambulance, Brytyjski Czerwony Krzyż i Kanadyjski Czerwony Krzyż, zapewniają kompleksowe szkolenia w zakresie zapobiegania urazom spowodowanym przeziębieniem w środowisku naturalnym, postępowania w przypadku maceracji i pierwszej pomocy w przypadku urazów.

Sprawdzono źródła¶

• Wilderness Medical Society (WMS, Stany Zjednoczone): Wytyczne praktyki klinicznej dotyczące zapobiegania i leczenia urazów spowodowanych zimnem niezamarzającym.
• Centrum Zdrowia Publicznego Armii Stanów Zjednoczonych (Stany Zjednoczone): Biuletyn techniczny medyczny 505: Zapobieganie i leczenie urazów spowodowanych zimnem.
• Ministerstwo Obrony Wielkiej Brytanii (Wielka Brytania): Publikacja wspólnych służb 539: Urazy klimatyczne w siłach zbrojnych: Urazy spowodowane zimnem niezamarzającym.
• Narodowa Służba Zdrowia (NHS, Wielka Brytania): Wytyczne kliniczne dotyczące odmrożeń (Pernio) i przewlekłych urazów termicznych.
• Kanadyjskie Centrum Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (CCOHS, Kanada): Bezpieczeństwo pracowników w niskich temperaturach i wskazówki dotyczące stóp zanurzeniowych.
• Safe Work Australia (Australia): Zarządzanie ryzykiem związanym z pracą w ekstremalnych warunkach klimatycznych: stres związany z zimnem.

Powiązane przewodniki¶

• Leczenie hipotermii i odmrożeń w nagłych przypadkach
• Etapy odmrożenia, zanurzenie w ciepłej wodzie i ryzyko ponownego zamarznięcia
• Rozpoznawanie szoku i radzenie sobie z traumą
• Protokoły przetrwania zimowych burz i ekstremalnych zamieci
• Numery alarmowe według kraju