تخلیه سونامی برای بندرها، اسکله ها و قایق ها¶

سونامی یک خطر فاجعه بار برای دریانوردان، فرماندهان بندر و اپراتورهای کشتی های ساحلی است. هنگامی که زمین‌لرزه‌های ناحیه فرورانش، لغزش‌های زیردریایی یا فروریختن دهانه دهان، میلیاردها متر مکعب آب دریا را جابه‌جا می‌کنند، امواج گرانشی طولانی‌مدت در حوضه‌های اقیانوس‌ها با سرعت هواپیمای جت بیش از 800 کیلومتر در ساعت (500 مایل در ساعت) تابش می‌کنند. در اقیانوس باز، این امواج تقریباً به‌طور نامحسوس از زیر کشتی‌ها عبور می‌کنند و ارتفاع آن‌ها کمتر از 1 متر (3 فوت) در طول موج‌هایی بین 100 تا 200 کیلومتر (62 تا 124 مایل) است.

با ورود سونامی به آب‌های کم عمق ساحلی، اصطکاک فلات قاره طول موج را فشرده می‌کند و سرعت موج را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد و در عین حال ارتفاع موج را مجبور می‌کند تا از طریق shoaling بالا برود. سونامی ها در بندرهای محصور، کانال های باریک کشتیرانی و اسکله های کم عمق تبدیل به موج های خشن، گرداب های ایستاده و کاهش فاجعه آمیز آب می شوند. ماریناها به ماشین‌های لباسشویی هیدرولیکی کشنده تبدیل می‌شوند که در آن اسکله‌ها از شمع‌ها جدا می‌شوند، کشتی‌های زمین‌گیر شده به هم می‌شکنند و جریان‌های بیش از 15 گره (28 کیلومتر در ساعت یا 17 مایل در ساعت) هر کسی را که در لنگرگاه‌ها گرفتار می‌شود یا تلاش می‌کند کشتی‌ها را در آخرین لحظه نجات دهد، له می‌کند.

همین الان این کار را بکن¶

1. ** شناورهای پهلو گرفته را بلافاصله با اخطار محلی پیاده به ارتفاعات تخلیه کنید**:
   • قایق های بسته شده به اسکله، لغزش یا لنگرگاه را در لحظه وقوع لرزش شدید زمین یا صدای هشدار سونامی رها کنید.
   • بلافاصله در داخل و سربالایی بدوید، به ارتفاعات حداقل 30 متری (100 فوت) بالاتر از سطح دریا برسید یا 3 کیلومتری (2 مایلی) در داخل خشکی حرکت کنید.
   • زمانی که رسیدن موج در عرض دو ساعت است، هرگز وقت خود را با تلاش برای روشن کردن موتورها، خاموش کردن خطوط پهلوگیری یا ذخیره اموال شخصی دریایی تلف نکنید.
2. ** اگر قبلاً در دریا در حال انجام است، اقدامات کشتی را بر اساس عمق آب مرتب کنید **:
   • اگر در آبهای عمیق بیش از 183 متر (100 فتوم یا 600 فوت) کار می کنید، در فراساحل باقی بمانید و مستقیماً به سمت موج های طولانی مدت وارد شوید.
   • اگر در آبهای کم عمق ساحلی بین 20 متر و 100 متر (66 فوت و 328 فوت) کار کنید، اگر حداقل دو ساعت قبل از برخورد موج باقی بماند، بلافاصله به سمت آبهای عمیق حرکت کنید.
   • اگر در یک خلیج باریک، نزدیک بندر یا ورودی کم عمق با کمتر از یک ساعت هشدار حرکت می کنید، قایق را در یک خلیج امن قرار دهید و پیاده روی سربالایی بدوید.
3. هرگز در هنگام هشدار سعی نکنید از ورودی های باریک بندر خلبان شوید:
   • پس از اعلام هشدار سونامی از ورود یا خروج از اسکله های محدود، دهانه بندر یا موج شکن ها خودداری کنید.
   • از تنگناهای بندری باریک که در آن مکش هیدرولیک و ولتاژهای فشرده ورودی سوراخ‌های ایستاده کشنده و امواج شکسته ایجاد می‌کنند، اجتناب کنید.
   • تا زمانی که مقامات بندر دستور العمل رسمی و کاملاً واضحی را صادر کنند، در آب های باز و عمیق فراتر از فلات قاره ایستاده باشید.
4. پیشگیری مداوم ارتباطات دریایی اضطراری:
   • فرستنده VHF دریایی خود را روی کانال 16 (156.800 مگاهرتز) تنظیم کنید و پخش های رادیویی آب و هوای اداره ملی اقیانوسی و جوی را نظارت کنید.
   • مواضع استقرار دریایی را با گارد ساحلی ایالات متحده، مقامات بندری و مراکز هماهنگی نجات منطقه ای هماهنگ کنید.
   • موقعیت، تعداد خدمه و وضعیت کشتی خود را قبل از کاهش پوشش سلولی فراساحلی به شبکه های ایمنی دریایی منتقل کنید.
5. در صورت ماندن در دریا برای انزوای چند روزه دریایی آماده شوید:
   • موتورهای دریچه گاز را یک بار در عمق آب به حداقل مسیر هدایت برسانید تا در مصرف گازوئیل و بنزین صرفه جویی شود.
   • جیره بندی آب آشامیدنی و مواد غذایی، پیش بینی می شود که زیرساخت های ساحلی، اسکله های سوخت و اسکله های بندر پس از بازگشت از بین می روند.
   • برای جلوگیری از شناور بودن کانتینرهای حمل و نقل، اسکله های جدا شده مارینا، و بدنه های متروکه در حال حرکت، یک ساعت لنگر ایجاد کنید و از جاروهای راداری فعال نگهدارید.

flowchart TD
    A["هشدار سونامی صادر شده: زلزله یا صدای آژیر"] --> B{"کشتی شما در حال حاضر در کجا قرار دارد؟"}
    B -- "لنگر در حوض یا لغزش" --> C{"زمان تا تاثیر موج اول"}
    C -- "کمتر از 2 ساعت" --> D["فوراً قایق را رها کنید: تا ارتفاع 30 متری / 100 فوتی در داخل خاک بدوید"]
    C -- "بیش از 2 ساعت و بندر باز" --> E["دستورالعمل های اداره بندر را ارزیابی کنید و در صورت اجبار تخلیه کنید"]
    B -- "در داخل بندرگاه یا خلیج کم عمق" --> F{"آیا می توانید در زمان به 183 متر / 100 فتوم برسید؟"}
    F -- "خیر: کمتر از 1 ساعت" --> G["کشتی ساحلی در Safe Cove، با پای پیاده به ارتفاعات تخلیه کنید"]
    F -- "بله: آب عمیق را پیش رو باز کنید" --> H["سرعت کامل موتور تا عمق آب فراتر از 183 متر / 600 فوت عمق"]
    B -- "در دریای فراتر از 183 متر / 100 فتومز در جریان است" --> I["در آب های عمیق باقی بمانید: به سمت موج های طولانی هدایت شوید"]

فیزیک سونامی دریایی: اقیانوس عمیق در مقابل قفسه کم عمق¶

مدیریت ایمن یک کشتی در طول سونامی مستلزم درک مکانیک سیالات حاکم بر امواج کم عمق طولانی مدت است. اگرچه سونامی ها در میان حوضه های اقیانوسی به عمق هزاران متر حرکت می کنند، اقیانوس شناسی فیزیکی آنها را به عنوان امواج آب کم عمق طبقه بندی می کند زیرا طول موج آنها بسیار بیشتر از عمق اقیانوس است.

در اعماق آب اقیانوس، سرعت موج به طور مستقیم به عمق آب بستگی دارد که توسط شتاب گرانشی کنترل می شود. بر فراز دشت های پرتگاهی با عمق حدود 4000 متر (13120 فوت)، یک سونامی با سرعت تقریبی 200 متر در ثانیه (720 کیلومتر در ساعت یا 447 مایل در ساعت) حرکت می کند. با وجود این سرعت، شیب موج ناچیز است. موجی با ارتفاع 0.5 متر تا 1 متر (1.6 فوت تا 3.3 فوت) که در طول موج 150 کیلومتری (93 مایل) توزیع شده است، شیب بسیار تدریجی ایجاد می کند که کشتی ها در دریا موج عبور از زیر بدنه خود را درک نمی کنند.

انتقال از موج خوش خیم اقیانوس باز به موج ساحلی مخرب از طریق آبریزش به هنگام برخورد موج با فلات قاره رخ می دهد:

• قانون گرین و تقویت موج: با کاهش عمق آب، سرعت موج به نسبت مستقیم ریشه دوم عمق آب کاهش می یابد. از آنجایی که دوره موج ثابت می ماند، پشت موج سریعتر از جلو حرکت می کند و طول موج را فشرده می کند. برای حفظ شار انرژی جنبشی و پتانسیل، ارتفاع موج متناسب با عمق آب افزایش می‌یابد که تا توان منفی یک چهارم افزایش می‌یابد، یک رابطه ریاضی که به قانون گرین معروف است.
• تراکم طول موج: در عمق آب، یک تاج سونامی 100 تا 200 کیلومتر (62 تا 124 مایل) را در بر می گیرد. هنگامی که موج از 720 کیلومتر در ساعت (447 مایل در ساعت) در آب های عمیق به 36 کیلومتر در ساعت (22 مایل در ساعت) در کم عمق های کم عمق ساحلی کاهش می یابد، طول موج به کمتر از 5 کیلومتر (3 مایل) فشرده می شود و آب را در تاج های عمودی عظیم انباشته می کند.
• تبدیل انرژی جنبشی به انرژی بالقوه: همانطور که پایین ستون آب در برابر کف دریای کم عمق کشیده می شود، سرعت ذرات افقی به سمت بالا منتقل می شود و تکانه جنبشی عظیم را به فشار سر هیدرواستاتیک تبدیل می کند. این فرآیند یک جابجایی صاف و غلتشی در اعماق اقیانوس را به یک موج خشکی تبدیل می کند.

در آب های نیمه بسته، بندرها و خلیج ها، هیدرودینامیک ثانویه تخریب را تقویت می کند:

• رزونانس بندر (Seiche Dynamics): هر بندر محصور دارای یک فرکانس نوسان طبیعی بر اساس هندسه، عمق و عرض ورودی آن است. هنگامی که دوره قطارهای موج سونامی ورودی با فرکانس تشدید طبیعی حوضه بندر مطابقت دارد، تداخل موج سازنده رخ می دهد. رزونانس سطح آب را به نوسان شدید برای 24 تا 48 ساعت سوق می دهد و ارتفاع موج های داخلی را دو برابر بیشتر از ساحل آزاد ایجاد می کند.
• تشکیل حفره در مصب های کم عمق: هنگامی که سونامی وارد مصب رودخانه کم عمق یا خلیج باریک می شود، قسمت جلوی موج ورودی به سرعت شیب می کند و یک دیواره عمودی متلاطم و کف آلود از آب را تشکیل می دهد که به نام حفره جزر و مدی یا سوراخ سونامی شناخته می شود. حفره ها با سرعت 15 تا 30 گره (28 تا 56 کیلومتر در ساعت یا 17 تا 35 مایل در ساعت) پیش می روند و فشار مخرب بسیار زیادی را بر روی شمع های دریایی و کشتی های پهلو گرفته وارد می کنند.

قانون 100-Fathom و عملیات کشتی در آب های عمیق¶

آژانس‌های ایمنی دریانوردی در سراسر جهان، از جمله اداره ملی اقیانوسی و جوی، گارد ساحلی ایالات متحده، و آژانس هواشناسی ژاپن، یک استاندارد جهانی برای بقای کشتی‌های فراساحلی حفظ می‌کنند: قاعده کانتور عمق 100 متری (183 متر یا 600 فوت)**.

کارکردن فراتر از خط کانتور عمق سنجی 100 متری، کشتی شما را فراتر از قفسه قاره حرکت می دهد، جایی که اعماق کف اقیانوس به سرعت به سمت دشت های پرتگاهی تغییر می کند. فراتر از این آستانه عمق، تبدیل موج سونامی هنوز آغاز نشده است:

هنگام کار با کشتی در عمق آب در هنگام هشدار سونامی فعال:

• مستقیماً به داخل موج هدایت شوید: کمان کشتی خود را عمود بر امواج ورودی نگه دارید. حتی در اعماق آب، لبه جلویی سونامی می‌تواند هنگام عبور از پشته‌های زیر دریا، موج‌های تند ایجاد کند. ایجاد یک تورم تند روی تیر باعث غلت زدن شدید و خطر شکستن یا واژگونی می شود.
• بازگشت دریچه گاز برای صرفه جویی در سوخت: با حفظ سرعت های کروز بالا یک بار فراتر از خط 100 گام، سوخت را بی جهت نسوزی. دریچه گاز را تا حداقل مسیر هدایت کنید، فقط حرکت رو به جلو را حفظ کنید تا قدرت سکان حفظ شود و جهت گیری کمان به سمت دریای غالب حفظ شود.
• سیستم های خلبان خودکار را جدا کنید: سیستم های فرمان خودکار را غیرفعال کنید و کنترل دستی فرمان را حفظ کنید. قطارهای موج سونامی حرکات آب مداری طولانی مدتی را ایجاد می‌کنند که می‌تواند قطب‌نماهای فلاکس گیت و ورودی‌های ژیروسکوپ را اشتباه گرفته و باعث مانورهای نامنظم فرمان شود.
• نگهداری مداوم از ساعت های رادار: شستشوی معکوس سونامی میلیون ها تن متریک زباله های زمینی را به داخل آب های ساحلی باز می برد. از رادار دریایی تنظیم شده روی حالت‌های با پالس کوتاه و با وضوح بالا برای ردیابی خطرات روشن نشده، از جمله بدنه‌های واژگون، بخش‌های شکسته اسکله، کانتینرهای حمل‌ونقل تجاری و درختان ریشه‌کن شده در خارج از ساحل استفاده کنید.

Marina and Harbor Dynamics: The Moored Vessel Crisis¶

کشتی های پهلو گرفته در طی سونامی با نابودی فاجعه باری روبرو می شوند. تلاش برای سوار شدن بر موج سواری بر روی قایق بسته شده به اسکله یکی از رایج ترین اشتباهات مرگبار دریانوردان در مناطق ساحلی است.

تخریب زیرساخت های مارینا از طریق مراحل فیزیکی سریع انجام می شود:

flowchart TD
    A["تاج سونامی به بندرگاه می رسد"] --> B["سطح آب با سرعت 1 تا 3 متر در دقیقه به سمت بالا می رود"]
    B --> C["اسکله های شناور در بالای شمع های سازه ای شناور هستند"]
    C --> D["شکاف های اسکله پاره می شوند. خطوط مصنوعی تحت بارهای شوک ضربه می خورند"]
    D --> E["اسکله ها و کشتی های شناور آزاد در ساحل در ناوگان درهم فرو می ریزند"]
    E --> F["Violent Drawdown Empies Basin: Vessels Ground and Roll on Bilges"]
    F --> G["موج دوم به قایق های زمینی برخورد می کند: له شدن کامل بدنه فیزیکی"]

1. شمع بندی سرپوش و شکست اسکله¶

ماریناهای مدرن از اسکله های پانتونی شناور استفاده می کنند که در موقعیت جانبی توسط شمع های فولادی، بتونی یا چوبی عمودی نگه داشته می شوند. این شمع‌ها طوری طراحی شده‌اند که جزر و مدهای نجومی تاریخی را به‌علاوه یک حاشیه ایمنی استاندارد موج طوفان، که معمولاً 2 تا 3 متر (7 تا 10 فوت) بالاتر از میانگین آب بالاتر است، داشته باشند.

هنگامی که یک موج بزرگ سونامی وارد بندر می شود، سطح آب با سرعت عمودی بیش از 1 تا 3 متر در دقیقه (3 تا 10 فوت در دقیقه) افزایش می یابد. همانطور که سطح آب از ارتفاع شمع ها بیشتر می شود، اسکله های شناور از آستین های راهنمای عمودی خود جدا می شوند. پس از رها شدن از شمع‌ها، اسکله‌ها، باندها، خطوط تاسیساتی و صدها کشتی پهلوگیری شده، به یک توده شناور هدایت‌نشده و چند هزار تنی تبدیل می‌شوند که توسط جریان‌های پرسرعت به سمت موج‌شکن‌ها و پل‌های ساحل هدایت می‌شوند.

2. شکستن خط لنگر و پارگی شکاف¶

حتی در بندرهایی که شمع‌ها بدون سقف باقی می‌مانند، سرعت افقی آب ایجاد شده توسط موج‌های سونامی، نیروهای کششی فاجعه‌باری را بر بدنه کشتی‌ها اعمال می‌کند. خطوط استاندارد سه رشته نایلونی یا پلی استر بافته شده برای جذب موج های جزر و مدی ملایم و ریزش باد جزئی طراحی شده اند.

یک جریان 10 گره ای که از کنار یک کشتی 12 متری (40 فوتی) لنگر می گذرد، هزاران کیلوگرم نیروی جانبی ساکن ایجاد می کند. هنگامی که نوسانات متلاطم هر 10 تا 15 دقیقه جهت متناوب را تغییر می دهند، خطوط پهلوگیری بارگذاری شوک چرخه ای شدید را تجربه می کنند. خطوط مصنوعی فراتر از محدودیت‌های کشسانی خود کشیده می‌شوند و با نیروی انفجاری شکسته می‌شوند، در حالی که اسکله آلومینیومی از عرشه‌های فایبر گلاس پاره می‌شود و پرتابه‌های فلزی را در سراسر اسکله پرتاب می‌کند.

3. برداشت سریع آب و زمینگیر شدن کیل¶

فیزیک موج سونامی حکم می کند که اگر موج پیشرو قطار سونامی یک فرورفتگی باشد، ورود موج با خروج چشمگیر و سریع آب از بنادر ساحلی انجام می شود. آب با سرعتی کاهش می یابد که می تواند کل حوضه بندر را در کمتر از 5 تا 10 دقیقه تخلیه کند و کف دریا، زنجیره های لنگر و خطوط لوله زیر دریا را آشکار کند.

کشتی‌هایی که به صورت لغزشی لنگر انداخته‌اند به شدت به بستر دریا می‌افتند و روی کیل‌ها، سکان‌ها و پروانه‌های خود فرود می‌آیند. قایق‌های بادبانی با کشش عمیق و قایق‌های دو موتوره روی آب‌های خود می‌چرخند، پر از گل می‌شوند و اعضای خدمه را زیر عرشه‌ها به دام می‌اندازند. هنگامی که دقایقی بعد تاج سونامی برگشتی به حوضه بندر تخلیه شده برخورد می کند، مانند دیواره آب شکسته ای عمل می کند که قبل از شناور شدن مجدد به بدنه های غلتیده و زمین خورده برخورد می کند، کابین ها را خرد می کند و سرنشینان به دام افتاده را غرق می کند.

مطالعات موردی در دنیای واقعی و درس های دریایی¶

تجزیه و تحلیل فجایع تاریخی سونامی دریایی درس های روشنی در مورد ماهیت کشنده موج های بندر و حاشیه های بقای عملی بدست آمده توسط کشتی هایی که در فراساحل حرکت می کنند، ارائه می دهد.

زلزله بزرگ آلاسکا در 27 مارس 1964 یک سونامی فرا اقیانوسی ایجاد کرد که در سراسر اقیانوس آرام حرکت کرد. کرسنت سیتی، کالیفرنیا، در بیش از 2500 کیلومتری (1550 مایلی) جنوب، به دلیل تمرکز عمق سنجی در سراسر منطقه شکستگی مندوسینو، تخریب بندر فاجعه‌باری را تجربه کرد.

بندر توسط چهار تاج موج اولیه با فاصله تقریباً 40 دقیقه از هم برخورد کرد. سه موج اول باعث سیل قابل توجهی شد، اما موج چهارم با ارتفاع بیش از 6 متر (20 فوت) بزرگترین موج بود. این موج، اسکله ها را از شمع ها بلند کرد، کشتی ها را از لنگرها آزاد کرد و تراول های ماهیگیری بزرگ را در خیابان های شهر مستقر کرد.

شانزده کشتی تجاری مستقیماً در حوضه غرق شدند، در حالی که ده ها کشتی در برابر اسکله های سنگی بندر له شدند. کسانی که سعی کردند برای نجات قایق های خود بین موج دوم و سوم وارد بندر شوند، توسط موج چهارم گرفتار شدند که منجر به تلفات دریایی متعدد شد.

زلزله 9.1 ریشتری توهوکو در 11 مارس 2011، سونامی محلی عظیمی را در امتداد سواحل Sanriku ژاپن، در کنار موج های مخرب اقیانوس آرام ایجاد کرد. در کامایشی، ژاپن، عمیق ترین موج شکن سونامی جهان نتوانست انرژی امواج عظیم را متوقف کند. در داخل بندر تجاری، کشتی‌های باری بزرگ از روی دیواره‌های دریا برداشته شدند و در داخل شهر به محله‌های شهری سپرده شدند. برعکس، کشتی‌هایی که توسط گارد ساحلی ژاپن اداره می‌شدند و فوراً از عمق 200 متری (656 فوت) به دریا می‌آمدند، بدون آسیب یا تنش بدنه بر روی امواج سونامی سوار شدند.

در سراسر اقیانوس آرام در سانتا کروز، کالیفرنیا، 8000 کیلومتر (5000 مایل) دورتر، سونامی 10 ساعت پس از زلزله رسید. رزونانس بندرگاه موج های شدید آب را در فواصل 15 دقیقه ای در نوسان ایجاد کرد. جریان در داخل کانال ورودی باریک از 12 گره (22 کیلومتر در ساعت یا 14 مایل در ساعت) فراتر رفت. این موج‌ها 18 اسکله تجاری را از لنگرگاه‌های خود جدا کردند، 15 کشتی را غرق کردند و به حدود 100 کشتی دیگر آسیب رساندند و بیش از 28 میلیون دلار خسارت زیرساخت‌های دریایی در بندری که هزاران کیلومتر از کانون زلزله فاصله داشت، به بار آورد.

در 26 دسامبر 2004، زمین لرزه ای به بزرگی 9.1 مگا رانش در شمال سوماترا رخ داد. در بندرگاه های ساحلی در سراسر پوکت، تایلند و جنوب سریلانکا، کشتی هایی که به اسکله بسته شده بودند یا در خلیج های کم عمق لنگر انداخته بودند پودر شدند. قایق‌های غواصی Liveaboard که در آب‌های عمیق ساحلی نزدیک جزایر سیمیلان کار می‌کردند، این موج را تنها به‌عنوان یک تورم عمودی خفیف و به دنبال موج‌های غیرعادی آب سطحی تجربه کردند. خدمه تنها زمانی از فاجعه آگاه شدند که سعی کردند با پایگاه های ساحلی تماس بگیرند و مزارع زباله های زمینی را مشاهده کردند که به سمت دریا می رفتند.

ماتریس تصمیم: تخلیه پیاده در مقابل حمل و نقل دریایی¶

هنگامی که هشدار سونامی صادر می شود، صاحبان کشتی و اپراتورهای تجاری با یک انتخاب مرگ یا زندگی روبرو می شوند: آیا باید کشتی را به دریا ببرید یا باید کشتی را رها کنید و پیاده به داخل خشکی تخلیه کنید؟

این تصمیم باید با استفاده از یک ارزیابی دقیق و عینی از عمق آب، زمان عبور و مرور و هندسه ورودی بندر گرفته شود:

flowchart TD
    A["هشدار سونامی ایجاد شد"] --> B{"آیا کشتی شما در اسکله یا مارینا لنگر انداخته است؟"}
    B -- "بله" --> C{"زمان تاثیر >= 2 ساعت و باز کردن کانال؟"}
    C -- "خیر: کمتر از 2 ساعت" --> D["سعی نکنید از موتور خارج شوید"]
    D --> E["اگر زمان اجازه دهد، خطوط فنر اضطراری را ببندید (حداکثر 2 دقیقه)"]
    E --> F["قایق را رها کنید: با سرعت در داخل و از سربالایی تا ارتفاع امن"]
    C -- "بله: >= 2 ساعت هشدار" --> G{"آیا می توانید قبل از رسیدن به 183 متر / 100 فتوم برسید؟"}
    G -- "خیر" --> D
    G -- "بله" --> H["موتور مستقیماً از ساحل به آب عمیق فراتر از 100 فتوم"]
    B -- "نه: کشتی در راه است" --> I{"آیا در آب عمیق (> 183 متر / 100 فتومس) هستید؟"}
    I -- "بله" --> J["ماندن در آب عمیق؛ تعظیم را به سمت تورم هدایت کنید"]
    I -- "نه: قفسه کم عمق" --> K{"آیا می توانید قبل از اولین موج کم عمق را پاک کنید؟"}
    K -- "بله" --> H
    K -- "خیر" --> L["به نزدیکترین یارو عمیق یا قایق ساحلی بروید، سربالایی را تخلیه کنید"]

قانون طلایی تخلیه بندر¶

اگر کشتی شما به اسکله، لغزش یا لنگرگاه بندر بسته است و زمان تخمینی رسیدن سونامی کمتر از دو ساعت است، باید بلافاصله کشتی را رها کرده و پیاده تخلیه کنید.

سعی نکنید کشتی را آماده کنید، خطوط یخ زده را باز کنید، موتورهای سرد را روشن کنید، یا از کانال های پرتراکم بندر عبور نکنید. در هر رویداد بزرگ سونامی، دریانوردانی که در تلاش برای نجات کشتی‌هایشان جان خود را از دست می‌دادند، یا در لغزش‌های خود با بالا آمدن سطح آب به دام می‌افتند، بین قایق‌ها و اسکله‌ها له می‌شدند، یا در کانال‌های ورودی بندری کم عمق در طول تخلیه سریع زمین‌گیر می‌شدند.

معیارهای تخلیه فراساحلی¶

شما باید سعی کنید کشتی خود را در آبهای عمیق هدایت کنید فقط در صورتی که همه شرایط زیر به طور همزمان برآورده شوند:

1. هشدارهای رسمی سونامی تأیید می کند که رسیدن موج اول بیش از دو تا سه ساعت فاصله دارد (معمولی برای رویدادهای دوردست یا تله سونامی که از سراسر حوضه اقیانوس منشا می گیرند).
2. کشتی شما کاملاً عملیاتی است، با سوخت کامل، موتورهای گرم و بدون تردید مکانیکی کار می کند.
3. کانال بندر کاملاً از ازدحام پاک است، پل‌های متحرک کاملاً برافراشته شده‌اند و می‌توانید سرعت حمل و نقل حداقل 10 تا 15 گره را حفظ کنید.
4. نمودارهای ناوبری عمق سنجی تأیید می کنند که کشتی شما می تواند از خط کانتور 100 گام (183 متر یا 600 فوت) حداقل 45 دقیقه قبل از زمان رسیدن موج پیش بینی شده عبور کند.
5. مقامات اداره بندر و گارد ساحلی محلی صراحتاً به تردد دریایی خروجی اجازه داده اند و ورودی بندر را نبسته اند.

اداره بندر، مدیریت مارینا، و سخت شدن بندر¶

مدیران تأسیسات دریایی، فرماندهان بندر و مقامات بندری مسئولیت نهادی را برای کاهش خطرات ایمنی جانی و فروپاشی زیرساخت ها قبل، حین و پس از تأثیر سونامی بر عهده دارند.

رویه‌های عملیاتی استاندارد برای بنادر تجاری و مارینا در هنگام هشدار سونامی شامل مراحل پروتکل ساختاریافته است:

فاز 1: پاکسازی فوری اسکله های دریایی (پنجره هشدار T-Minus)¶

• آژیرهای صوتی اسکله و دستور تخلیه فوری: سیستم های آدرس عمومی، آژیرهای اسکله، و هشدارهای پخش دریایی VHF را فعال کنید و به همه قایقرانان، ماهیگیران تجاری و ساکنان کشتی دستور دهید فوراً لغزش ها و اسکله ها را پاک کنند.
• خاموش کردن Utilities دریایی: به صورت دستی فیدهای توزیع ابزار را به همه اسکله ها جدا کنید. قطع برق ساحل در پانل های اصلی قطع کننده زمینی از آتش سوزی الکتریکی و خطرات برق گرفتگی ناشی از آب در هنگام غوطه ور شدن لغزش ها جلوگیری می کند. یکسو کننده های پمپاژ سوخت را ببندید و دریچه های اضطراری مخازن ذخیره سوخت دریایی را ببندید تا از نشت نفت به داخل حوضچه جلوگیری شود.
• ترافیک کشتی های ورودی را متوقف کنید: خلبانان بندر و خدمات تردد کشتی ها باید فورا ورود کشتی های ورودی را متوقف کنند، کشتی های کانتینری، نفتکش ها و کشتی های فله بر را به لنگرگاه های دریایی واقع در آب های عمیق تر از 200 متر (656 فوت) هدایت کنند.

فاز 2: سخت شدن سازه برای تاسیسات¶

ماریناهای واقع در مناطق فعال سونامی می توانند اصلاحات مهندسی را برای کاهش خرابی سازه در طول موج های متوسط انجام دهند:

• شمع‌های راهنمای بلندتر: ارتفاع شمع‌ها را حداقل 4 تا 6 متر (13 تا 20 فوت) بالاتر از حداکثر سطح موج طوفان تاریخی افزایش دهید. نصب درپوش‌های شمع‌بندی با نگهدارنده‌های فولادی سنگین، مانع از شناور شدن اسکله‌ها از بالای شمع‌ها در هنگام متورم شدن غیرمنتظره آب عمودی می‌شود.
• راهنماهای شمع بندی سنگین: راهنماهای غلتکی داک استاندارد آلومینیومی یا پلاستیکی را با راهنماهای یقه فولادی انعطاف پذیر تقویت شده که قادر به تحمل بارهای برشی جانبی بیش از 50 کیلونیوتون هستند، جایگزین کنید.
• ** باندهای جدایی:** باندهای مفصلی با پین های جداکننده مکانیکی در سمت اسکله نصب کنید، به طوری که وقتی اسکله های شناور به شدت بالا می آیند یا کج می شوند، باندها به جای کمانش اسکله ها یا شکستن دیوارهای ساحلی، به طور تمیز جدا می شوند.

بازیابی کشتی، پروتکل های ورود مجدد، و خطرات ناوبری¶

خطر برای دریانوردان با عبور از موج اولیه سونامی پایان نمی یابد. محیط دریایی پس از سونامی برای روزها خطرناک باقی می‌ماند که مشخصه آن امواج سیچه طولانی مدت، وسایل کمکی برای ناوبری نابود شده و میدان‌های متراکم زباله‌های شناور است.

+----------------------------------------------------------------------------------------------------+
|                                  POST-TSUNAMI RE-ENTRY CHECKLIST                                   |
+----------------------------------------------------------------------------------------------------+
| [ ] Maintain offshore holding pattern until Port Authority issues an official All-Clear.           |
| [ ] Verify harbor entrance channel is hydrographically surveyed before attempting passage.         |
| [ ] Post a dedicated forward bow watch to identify submerged logs, containers, and debris.         |
| [ ] Transit at dead slow speed (<5 knots) to prevent hull impact with unlit obstructions.          |
| [ ] Do not rely on navigation buoys or channel markers; anchors and chains are likely displaced.   |
| [ ] Prepare emergency tow lines and confirm bilge pumps operate prior to entering shallow waters.  |
| [ ] Assume shore facilities lack electrical power, fuel delivery, and potable water hookups.       |
+----------------------------------------------------------------------------------------------------+

پنجره خطر چند موجی¶

سونامی امواج منفرد و ایزوله نیستند. آنها قطاری از امواج متوالی هستند که 12 تا 24 ساعت را در بر می گیرند. موج اولیه به ندرت بزرگترین است. تاج‌های ثانویه یا ثالثی که ساعت‌ها پس از برخورد اولیه می‌رسند، اغلب با تشدید عمق سنجی در حوضه‌های بندر تقویت می‌شوند.

کشتی‌هایی که در فراساحل نگهداری می‌کنند باید در آب‌های عمیق فراتر از خط 100 گام باقی بمانند تا زمانی که توصیه‌های رسمی کاملاً واضح در کانال 16 VHF دریایی توسط گارد ساحلی یا مقامات بندر محلی مخابره شود. بازگشت پیش از موعد به بندر منجر به زمینگیر شدن و برخوردهای مرگبار متعدد با موج های ثانویه شده است.

خطرات ناوبری پس از برخورد¶

هنگامی که مقامات بندر در نهایت اجازه ورود مجدد کشتی‌ها به آبراه‌های ساحلی را می‌دهند، دریانوردان باید با احتیاط کامل سفر کنند:

• ** شناورها و چراغ های ناوبری جابجا شده:** موج های سونامی غرق های بتنی چند تنی را پاره می کنند و زنجیره های لنگر را در کف دریا می بندند. شناورهای نشانگر کانال جانبی، چراغ های روز، و نشانگرهای خطر روشن به طور معمول صدها متر در کانال های فعال جابجا می شوند یا به طور کامل حذف می شوند. به شناورهای بصری تکیه نکنید. با استفاده از نمودار پلاترهای GPS کالیبره شده و سنسورهای عمقی آینده نگر، به شدت هدایت کنید.
• **شولینگ و پرکردن کانال: ** شستشوی معکوس سونامی حجم عظیمی از خاک زمینی، مواد بستر جاده و ماسه ساحل را به کانال های ناوبری منتقل می کند. کانال‌های بندری که قبلاً 10 متر (33 فوت) آب‌کشی داشتند ممکن است با میله‌های سیلت که عمق را به کمتر از 2 متر (6 فوت) کاهش می‌دهد، خفه شوند.
• فلوتسام متروک و غوطه ور: میلیون ها تن متریک لاشه زباله سطح آب و ستون آب را پر می کند. کانتینرهای حمل و نقل شناور در سطح همسطح، خطوط پهلوگیری درهم، تیرهای ساختاری غوطه ور، و مخازن سوخت خطرات فاجعه باری را برای کشتی های فایبرگلاس و آلومینیومی ایجاد می کنند. یک نگهبان اختصاصی را روی کمان نصب کنید، سرعت کشتی را به زیر 5 گره کاهش دهید و آمادگی فوری برای پیشرانه معکوس را حفظ کنید.

ارتباطات و هماهنگی اضطراری دریایی¶

ارتباط موثر در هنگام اضطرار سونامی دریایی از ردیابی سریع شناور، توزیع به موقع هشدارهای ایمنی و مانورهای هماهنگ شده نگهداشت دریایی پشتیبانی می کند.

اپراتورهای کشتی باید شیوه های منضبط مخابراتی را رعایت کنند:

• اولویت کانال 16 دریایی VHF: کانال 16 (156.800 مگا هرتز) فرکانس تماس، ایمنی و پریشانی دریایی بین المللی است. ساعت های گوش دادن مداوم را حفظ کنید. مخابره‌ها را مختصر و رسمی نگه دارید و زمان پخش را برای تماس‌های پرخطر (MAYDAY) و پخش‌های فوری ایمنی (SECURITE) رزرو کنید.
• عملیات سیستم شناسایی خودکار (AIS): فرستنده AIS کلاس A یا کلاس B کشتی خود را همیشه فعال نگه دارید. در مه غلیظ یا ریزش خاکستر شدید همراه با سونامی آتشفشانی، AIS به کشتی‌های تجاری همسایه، برش‌کننده‌های گارد ساحلی و خدمات ترافیکی کشتی‌ها اجازه می‌دهد موقعیت، سرعت و مسیر شما را ردیابی کنند و از برخوردهای فاجعه‌بار دریایی در حین تخلیه انبوه بندر جلوگیری کنند.
• تماس انتخابی دیجیتال (DSC): بررسی کنید که رادیو دریایی VHF شما به یک گیرنده GPS فعال متصل است و با یک شماره معتبر خدمات تلفن همراه دریایی (MMSI) ثبت شده است. در مواقع اضطراری حاد، فعال کردن دکمه قرمز خطر یک انفجار دیجیتال خودکار حاوی مختصات دقیق و ماهیت اضطراری کشتی شما را مستقیماً به مراکز هماهنگی نجات دریایی منطقه ارسال می کند.
• ارتباطات ماهواره ای و EPIRB: برای کشتی هایی که فراتر از محدوده دید VHF (معمولاً 30 تا 50 کیلومتر یا 20 تا 30 مایلی از ایستگاه های ساحلی) کار می کنند، پیام رسان های ماهواره ای، تلفن های ماهواره ای و 406 مگاهرتز، علائم اضطراری رادیویی قابل اطمینان جهانی را نشان می دهد (EPIRB). اطمینان حاصل کنید که باتری EPIRB و واحد آزادسازی هیدرواستاتیک شما در تاریخ عملیاتی تایید شده خود هستند.

گواهی کمک های اولیه¶

زنده ماندن از بلایای دریایی، واژگونی، و موج‌های خشن بندرگاه اغلب منجر به آسیب‌های فیزیکی شدید، هیپوترمی حاد، نزدیک به غرق شدن، و آسیب‌های له شدگی می‌شود. هنگامی که کشتی‌های دریایی از کلینیک‌های پزشکی مستقر در ساحل قطع می‌شوند و خدمات فوریت‌های پزشکی شهری نمی‌توانند به امکانات بندری تخریب‌شده دسترسی داشته باشند، خدمه باید دانش، آموزش و تجهیزات لازم برای ارائه مراقبت‌های پزشکی پیشرفته را در اختیار داشته باشند.

تکمیل گواهینامه جامع و معتبر کمک های اولیه، CPR و خودکار دفیبریلاتور خارجی از طریق ارائه دهندگان معتبر، مانند صلیب سرخ آمریکا، آمبولانس سنت جان، صلیب سرخ کانادا، یا آکادمی های تخصصی پزشکی دریایی، مهارت های حیاتی نجات زندگی را فراهم می کند. آموزش پزشکی عملی به شما می آموزد که چگونه استنشاق شدید آب شور را مدیریت کنید، راه های هوایی مسدود شده را پاک کنید، احیای قلبی ریوی طولانی مدت را بر روی قربانیان غرق شدن هیپوترمیک انجام دهید، شکستگی های مرکب ناشی از برخورد شدید رگ را بی حرکت کنید، تورنیکت های شریانی را برای ضربه زدن به اندام ها به کار ببرید، و تیمی را تا زمانی که جراحات ثانویه را درمان کنید، درمان کنید.

سوالات متداول¶

منابع بررسی شد¶

• ** اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) مرکز ملی هشدار سونامی (NTWC، ایالات متحده): ** پروتکل های ایمنی سونامی برای دریانوردان، دستورالعمل های ناوبری در آب های عمیق، و هیدرودینامیک شولینگ.
• ** گارد ساحلی ایالات متحده (USCG، ایالات متحده): ** بخشنامه های ناوبری و بازرسی کشتی، هشدارهای ایمنی دریایی در مورد آمادگی سونامی، و دستورالعمل های تخلیه بندر.
• **مرکز بین المللی اطلاعات سونامی (ITIC، یونسکو / IOC): ** دستورالعمل های سیستم هشدار جهانی و کاهش سونامی، نقشه برداری خطرات دریایی، و ارزیابی های بندر پس از رویداد.
• **آژانس هواشناسی ژاپن (JMA، ژاپن): ** مقیاس های هشدار سونامی دریایی، مطالعات بقای دریایی در ساحل سانریکو، و پروتکل های مرحله بندی کشتی در آب های عمیق.
• بررسی زمین شناسی کالیفرنیا (CGS، ایالات متحده): کتاب های راهنما واکنش سونامی دریایی، دینامیک تشدید بندر، و دستورالعمل های سخت شدن زیرساخت های دریایی.
• **آژانس مدیریت اضطراری فدرال (FEMA، ایالات متحده): ** دستورالعمل های برنامه ریزی تخلیه بندر ساحلی و تاب آوری سونامی.

راهنماهای مرتبط¶

• ایمنی سونامی و تخلیه ساحلی
• متئو سونامی ها و سیخ های ناگهانی بندر
• امواج سیچه و موج های تشدید بندر
• مگاسونامی زایمان یخبندان و فرار از قایق های کوچک
• آبریزها و گریز از گرداب دریایی
• شماره های اضطراری بر اساس کشور